نماز جماعت به وسعت حرم حضرت نبی(ص)

نمازهای پر از جمعیت و صف‌های طویل و طولانی یکی از صحنه‌های دلچسب و زیبای این مسجد است. رسم نماز در این شهر بسیار ارزشمند و فکر شده است. چه توجهی و چه احترامی به ساحت نماز دارند.

به گزارش اصفهان زیبا؛ نمازهای پر از جمعیت و صف‌های طویل و طولانی یکی از صحنه‌های دلچسب و زیبای این مسجد است. رسم نماز در این شهر بسیار ارزشمند و فکر شده است. چه توجهی و چه احترامی به ساحت نماز دارند.

در دلم برای این ارزش‌گذاری مقدس، حسرت می‌خورم و ای کاش می‌گویم. هر کجا که اذان گفته شود و صدای اذان به گوش برسد، حتی در خیابان‌های دور و کوچه‌های منتهی به مسجدالنبی(ص) سجاده‌ای در گوشه‌ای پهن و نماز گزارده می‌شود. مغازه را در کسری از ثانیه می‌بندند و فروشنده ها سریع به سوی نماز جماعت راهی می‌شوند.

اگر بخواهی در داخل مسجد نماز جماعت بخوانی باید حداقل یک ساعتی زودتر خودت را برسانی و در صف‌های منظم بنشینی. در این‌جا برای نماز مغرب، به وقت غروب آفتاب نماز را اقامه می‌کنند. برای این‌که در این لذت عجیب و نماز مسلمانان حریم رسول‌الله(ص) سهمی داشته باشم نماز را با افتخار در این صف می‌خوانم. بعدا مجدد بعد از اذان مغرب نماز را فُرادا می‌خوانم. چند دقیقه‌ای که در صف‌ها منتظر بودیم، قرآن می‌خواندم.

خادم‌ها بسته‌هایی می‌آوردند برای افطار بین بعضی از مردم پخش می‌کردند. کسی برای گرفتن جلو نمی‌رود. برود هم خادم به هر کس که بخواهد پخش می‌کند. بسته‌ها تمام شد. دلم می‌خواست من هم داشته باشم. چند دقیقه بعد سری جدید افطاری‌ها را آوردند. به من هم رسید. برایم اتفاق خیلی خوشایند و خوشحال کننده‌ای بود. نماز شروع شد. چقدر قرائت قرآن و لحن فصیح و زیبایشان به دل می‌نشیند. جمعیت خیلی زیاد است.

نگاهت خیره به صف‌های جلو که شود آدم‌های نمازگزار فراوانی را می‌بینی که گمان می‌کنی اگر دوران ظهور حضرت مهدی(عج) را درک کنی این جمعیت چقدر باید بیش‌تر و پر تکرار باشد. این‌جا، در مدینه منوره هر نماز را در وعده خودش می‌خوانند. در کوچه و خیابان که باشی دائم صدای اذان می‌آید و یادآور ارتباط با خدا می‌شود.

دعا می‌کنم این نمازهای پنج‌گانه از سر عادت نباشد. بعد از نماز به کنار دیوار بلندی می‌روم که پشت آن قبرستان بقیع است. در حد عکس یادگاری گرفتن و خواندن زیارت‌نامه و حتی بغضی که تبدیل به اشک شود کسی و شرطه‌ای با آدم کار ندارد.

حریم مسجد النبی(ص)، در کشور عربستان و هر گوشه و کناری قوانین مشخصی دارد. ما مسافر و زائر کشوری هستیم که باید پایبند به این قوانین باشیم و اگر این قوانین رعایت نشود، بی‌شک ما خطا کرده‌ایم. احساسی کردن این فضا منطقی و نیست. ما باید برای محترم بودن، احترام بگذاریم و این احترام دو طرفه فضا را برای زیارت و همدلی هموار می‌کند.