به گزارش اصفهان زیبا؛ جمعی از رزمندگان دوران دفاع مقدس گردان «یا زهرا(س)» در منزل شهید محمدعلی مطیع گرد هم آمدند و با آرمانهای شهدا تجدید میثاق کردند. این مراسم معنوی با قرائت آیاتی از قرآن کریم توسط فرزندان ایثارگران آغاز شد و فضای محفل را با عطر معنویت و یاد شهدا آمیخت.
در ادامه، حجتالاسلام والمسلمین اژهای در سخنانی به تبیین جایگاه والای شهادت پرداخت و گفت: «هنگامی که نخستین قطره خون شهید بر زمین میریزد، او مقامی همتراز با انبیای الهی مییابد؛ جز مقام نبوت که ویژه پیامبران است.»
او افزود: «شهید مطیع دانشجوی تربیت معلم بود و به نمره خود اعتراض کرد گفت من ۱۶ آوردهام، چرا به من ۲۰ دادهاید؟! گفتم چون شما جبهه بودهاید و ۴ نمره فعالیت کلاسی را به جای آن حساب کردم. این اعتراض بیسابقه بود!»
در بخش دیگری از این مراسم، به معرفی کتاب «مطیع» نوشته هاجر صفائیه پرداخته شد؛ اثری که به بررسی ویژگیهای اخلاقی و تربیتی شهید مطیع اختصاص دارد.
مجتبی مطیع، برادر شهید در سخنانی گفت: «پس از شهادت برادرم، حاج آقای قدسی تلاش کردند شعری در وصف او بسرایند، اما توفیق حاصل نشد تا آنکه در سحرگاهی و در حال خواب، شهید خود بیت نخست شعر را به او الهام کرد و شاعر ادامه آن را سرود: لالهای در چمن واقعه پرپر شد و رفت…»
محمد اژهای نیز که از همکاران او در آموزش و پرورش بود، از حال و هوای روستای عسگران محل تدریس شهید پس از شهادتش یاد کرد و گفت: «دانشآموزان و خانوادهها بهشدت منقلب شده بودند؛ همه با چشمانی اشکبار از معلم محبوبشان یاد میکردند.»
روایت برادر شهید از لحظه باخبر شدن
حسین مطیع، برادر شهید، درباره شهادت دوستانی مثل مهران حریرچیان در سال ۸۸ و ادامه یافتن شهادت خوبانی در جنگ ۱۲ روزه گفت: «جملهای از امام خمینی(ره) آرامم میکند که فرمودند: “خدایا مشعل شهادت را در کشور ما خاموش نگردان.” گو اینکه این انقلاب نیاز دارد هر از گاهی کسانی شهید شوند تا گرد غفلت از ما بزدایند و راه را به ما نشان بدهند.»
در ادامه همرزمان شهید به یادآوری خاطرات از او پرداختند. امیریان یکی از همرزمان شهید با یادآوری تواضع و اخلاص او گفت: «وقتی کسی از شهید التماس دعا میخواست، با لبخند میگفت چشم، در حالی که دیگران معمولا میگفتند ما لایق نیستیم. وقتی علت را پرسیدم، گفت: دیگران فکر میکنند دعا کردن به توان خودشان است، اما من میدانم دعا خواهش از خداست، او باید اجابت کند، پس با گفتن چشم دل او را شاد میکنم.»
او در ادامه افزود: «وقتی از شهید پرسیدم چرا با وجود فعالیتهای فرهنگی در شهر، در مناطق روستایی تدریس میکنی، گفت: بچههای آنجا خیلی پاک و باصفا هستند؛ بودن با آنها به من آرامش میدهد و در بازگشت از کلاسها اغلب اشک شوق و شور میریزم.»
دکتر علی قاسمزاده، شهردار اصفهان و همرزم شهید نیز در این مراسم اظهار داشت: «شهید مطیع فردی دقیق، پایبند به واجبات و دور از هرگونه شبهه بود. حتی محل دفن خود را براساس خوابی که شخصی دیده و تعبیر آن را از حاج آقا صدیقین گرفته بود، مشخص کرد. هر روایتی که میخواند بر جان و روحش تأثیر میگذاشت و از آن بیاعتنا عبور نمیکرد.»
او ضمن قدردانی از مادر و خواهر شهید برای تربیت فرزندی مؤمن و انقلابی گفت: «زحمات و صبوری شما هرگز از یاد نخواهد رفت.»
رئیسی، دیگر همرزم شهید، نیز بیان کرد: «شهید مطیع صفات برجسته بسیاری داشت، اما عشق خالصانهاش به امام زمان (عج) زبانزد همه بود. در هر مجلسی سخن از امام میگفت و وصیتنامهاش را اگر بخوانید، گویی مردی چهلساله آن را نوشته است.»
ابوالقاسمی از دوستان شهید نیز گفت: «تشرع، تدین و تعهد شهید مطیع واقعاً ستودنی بود. او حتی ماهها پیش از توسعه گلستان شهدا وصیت کرده بود که در مکان غصبی دفن نشود و مزارش را در تکیه خانوادگی مشخص کرد. این رفتار، نشانهای از ایمان عمیق و تقوای ویژه او بود.»
در پایان مراسم، تقدیرنامه آستان قدس رضوی به پاس مجاهدتهای شهید محمدعلی مطیع به خانواده معظم او تقدیم شد.