به گزارش اصفهان زیبا؛ در محله راران، مسجدی هست که صدای اذان و قرآنش با خنده نوجوانان درهم میآمیزد؛ جایی که ایمان نه در سکوت، بلکه در حرکت، رفاقت و خدمت معنا پیداکرده است.
بازگشت زندگی به مسجد پس از سکوت کرونا
این کانون فرهنگی مدتی به دلیل شیوع بیماری کرونا راکد بود؛ اما با همت و همراهی هیئتامنا، گروههای فرهنگی (بسیج خواهران و برادران) و امام جماعت مسجد و مسئولیت محسن قاسمی، فعالیتها دوباره باقدرت آغاز شد و شور و پویایی به فضای مسجد بازگشت.
مسجدی که از عبادت فراتر رفت
مسجد القائم سالها مأمنی آرام برای نمازگزاران قدیمی بود، اما حالا صدای خنده نوجوانان در کنار اذان مغرب، فضای صحن را پر کرده است. این مسجد دیگر فقط محل عبادت نیست؛ بلکه مدرسه زندگی و کانونی از یادگیری، ایمان و رفاقت است.
تولد یک قلب تپنده در دل محله
کانون فرهنگی هنری بقیةاللهالاعظم(عج) از سال ۱۳۸۸ در بخش فوقانی مسجد آغاز به کار کرد؛ جایی که امروز به یکی از مراکز فرهنگی مؤثر محله راران تبدیلشده و مرز میان عبادت و زندگی را از میان برداشته است.
محسن قاسمی، مدیرمسئول بخش برادران، میگوید: «میخواستیم مسجد را جایی بسازیم که نوجوانان از آمدنش لذت ببرند؛ نه احساس اجبار کنند. جایی که قرآن، زندگی شود.»
کلاسهایی که ایمان را زنده کردند
از دل همین نگاه، کلاسهای متنوعی جان گرفت: آموزش مفاهیم و قصص قرآنی، گروه سرود پرشور «ریحانةالحسین»، حلقههای معرفتی پیش از نماز جماعت، آموزش فن بیان و مهارتهای زندگی. اینجا نوجوانان یاد گرفتند چگونه ایمان را در رفتار روزمرهشان معنا کنند.
عبادت در عمل؛ از نماز تا جهاد خدمت
فعالیتهای مسجد فقط به عبادت ختم نشد. طرح «جهاد خدمت» باهدف یاری نیازمندان شکل گرفت؛ از تهیه جهیزیه و تعمیر خانه محرومان تا توزیع بستههای معیشتی. عبادت در اینجا در دل عمل معنا میشود.
وقتی زمینبازی هم مقدس میشود
در حیاط مسجد، صدای توپ و خنده میآید. زمین دارت و تنیس، پاتوق نوجوانان است. فوتبال از ساعتی قبل از مغرب تا پس از عشا جریان دارد. شرط بازی ساده است. به گفته قاسمی: ما یاد گرفتیم تفریح و عبادت را از هم جدا نکنیم.
کانونی برای دختران؛ جایی امن و الهامبخش
در طبقه بالای مسجد، بخش خواهران کانون فرهنگی بقیةالله با مدیریت فاطمه زمانیان فعال است. او میگوید: میخواستیم دختران هم سهمی از این نشاط داشته باشند. مسجد باید برای آنها هم پناه باشد، هم فرصت.
از محدودیت تا خلاقیت
با وجود فراهمبودن فضای مناسب برای فعالیتهای ورزشی در کانون، هنوز این سالن ورزشی بهطورکامل تجهیز نشده است. خوشبختانه در این زمینه، پیگیریها و تعاملاتی با شهرداری و سایر نهادهای محلی در حال انجام است و اعضای کانون امیدوارند با تداوم این همکاری ارزشمند، شاهد تجهیز و فعالشدن کامل سالن باشند.
بیتردید حمایت این نهادها میتواند نقشی تعیینکننده در رشد، نشاط و سلامت نسل نوجوان محله ایفا کند.
با اینکه سالن ورزشی کانون هنوز بهطورکامل تجهیز نشده؛ اما با خلاقیت و همیاری دختران، به محلی پرانرژی برای رشد تبدیلشده است. زمانیان امیدوار است با حمایت شهرداری و نهادهای محلی، این سالن به فضایی پویا و مجهز برای رشد نوجوانان بدل شود.
مسجدی که به جوانان تعلق دارد
زمانیان میگوید: «وقتی نوجوانان احساس کنند نظرشان مهم است، مسجد برایشان خانه میشود؛ نه مکان رسمی. در همین مسیر، خانوادهها نیز در کنار مسجد ایستادهاند و نقش بازوی فرهنگی و مالی کانون را ایفا میکنند. نتیجه این پیوند، شکوفایی استعدادها بوده است.
برخی نوجوانان از مکبری به مداحی رسیدهاند، عدهای دیگر به گویندگی و اجرا علاقهمند شدهاند و با حمایت کانون، در کلاسهای تخصصی شرکت کردهاند. اینجا هر نوجوان مسئولیتی دارد و همین حس اعتماد، آنها را به نیروهای آینده مسجد و جامعه بدل کرده است.
چالشها و امیدها
البته مسیر همیشه هموار نیست. گاهی شور بچهها کم میشود، گاهی امکانات کافی نیست؛ اما قاسمی میگوید: «مسجد باید با روند زندگی مردم نفس بکشد. اگر مسجد را به روی زندگی باز کنیم، زندگی هم بهسوی مسجد برمیگردد.»
خاطراتی که لبخند بر جا میگذارند
قاسمی با لبخند بیان میکند: «وقتی میبینم نوجوانی از کلاس سرود مستقیم میرود برای بستهبندی کمکهای مؤمنانه، حس میکنم تلاشهایمان بیثمر نبوده.»
خانم زمانیان ادامه میدهد: «زیباترین لحظه، وقتی است که دختری خجالتی حالا روی سن تلاوت قرآن میکند. این یعنی ایمان را در دلشان کاشتهایم.»
امروز مسجد القائم، مرکز عبادت و پیوند نسلهاست؛ جایی که پدران و مادران در کنار فرزندان وضو میگیرند و نماز میخوانند، نوجوانان با اعتمادبهنفس قرآن تلاوت میکنند و خدمت و فعالیت فرهنگی را عبادت میدانند.