سرنوشت مبهم سه‌گانه نقش‌جهان

باوجود اعلام اداره ورزش و جوانان استان اصفهان مبنی بر تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام ورزشی استان در صورت تخصیص اعتبار تا پایان سال آینده، سه‌گانه نقش‌جهان کماکان شرایط بلاتکلیفی را تجربه می‌کند و معلوم نیست این پروژه‌ها که هر کدام قرار بود بخشی از بار سخت‌افزاری ورزش استان را به دوش بکشند، چه سرانجامی پیدا می‌کنند.

به گزارش اصفهان زیبا؛ باوجود اعلام اداره ورزش و جوانان استان اصفهان مبنی بر تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام ورزشی استان در صورت تخصیص اعتبار تا پایان سال آینده، سه‌گانه نقش‌جهان کماکان شرایط بلاتکلیفی را تجربه می‌کند و معلوم نیست این پروژه‌ها که هر کدام قرار بود بخشی از بار سخت‌افزاری ورزش استان را به دوش بکشند، چه سرانجامی پیدا می‌کنند.

در نشست خبری مدیرکل و معاونان اداره ورزش و جوانان استان که به مناسبت هفته تربیت‌بدنی برگزار شد، مسئول فنی مهندسی این اداره اعلام کرد 460 میلیارد تومان برای اتمام تمام پروژه‌های ورزشی نیمه‌ساز استان موردنیاز است و در صورت تأمین این بودجه از طریق منابع ملی و استانی، تا پایان سال آینده تمام پروژه‌های ورزشی نیمه‌تمام استان به بهره‌برداری می‌رسد.

بااین‌حال آن طوری که احسان شاه علی، معاون توسعه منابع و پشتیبانی اداره کل ورزش استان تاکید دارد چهار پروژه شاخص ورزشی استان اعم از استخر شاهین‌شهر، استخر رحیم‌آباد، سالن سه‌هزارنفری کاشان و اماکن نیمه‌تمام نقش‌جهان در اختیار شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی بوده و اعتبار تکمیل و نظارت بر روند اجرایی این پروژه‌ها در اختیار استان نیست.

به گفته او، سالن رحیم‌آباد جز پروژه‌های ستاره‌دار مالیات تعیین شده و پیش‌بینی می‌شود این پروژه تاکنون پیشرفت 70 تا 80 درصدی داشته، تا پایان سال آینده به بهره برداری برسد.

سال 92 کلنگ احداث پـیـست دوچرخه‌سواری نقش‌جهان به زمین خورد و بر اساس زمان‌بندی قرار بود طی مدت 24 ماه به بهره‌برداری برسد که پس از یک دهه این اتفاق محقق نشده است؛ روند ساخت پیست در یکی‌دو سال اول کلنگ‌زنی ادامه داشت؛ اما حالا سال‌هاست متوقف‌شده و در ردیف بودجه ملی و استانی نیز در اولویت ساخت نیست. بر اساس آخرین پیگیری‌ها، این پروژه 15 درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.

استخر سه‌گانه با ورژن بین‌المللی جزو اولین بخش‌هایی بود که در دهکده المپیک جانمایی شد و قرار بود پس از استخر مجموعه ورزشی آزادی، بزرگ‌ترین استخر در سطح کشور لقب گرفته و علاوه بر اینکه یک استخر استاندارد برای تمرینات ورزشکاران استان و استان‌های هم‌جوار باشد، میزبانی رویدادهای بین‌المللی شنا، شیرجه و واترپلو را هم بر عهده بگیرد؛ اما این پروژه رویاپردازانه تاکنون نتیجه‌ای نداشته است. در آخرین پیگیری این پروژه که چند سال قبل انجام شد، پیشرفت فیزیکی آن حدود 50 درصد برآورد شد.

کلنگ سالن سرپوشیده نقش‌جهان واقع در دهکده المپیک نیز زمانی به‌عنوان سالن اختصاصی ورزش جانبازان و معلولان در مجموعه دهکده المپیک به زمین خورد، هنوز بحث ایجاد مجموعه اختصاصی توان‌خواهان شهر اصفهان مطرح نشده بود؛ اما احداث این پروژه آن‌قدر به درازا انجامید و به فراموشی سپرده شد که به همت شهرداری، ورزشگاه شهید میثمی در بازه زمانی حدود ده‌ساله به بهره‌برداری رسید. شنیده‌ها حکایت از آن دارد سالن ورزشی جانبازان و معلولان نقش‌جهان تاکنون 15 درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.

معاون توسعه منابع و پشتیبانی اداره کل ورزش استان اصفهان پیرامون وضعیت این پروژه‌ها می‌گوید: فعلاً شرایط پروژه و مسائل مربوط به آن در حال بررسی است تا از طریق وزارت‌خانه برای تکمیل آن اقدام شود یا اینکه با انتقال پرونده پروژه به استان برای تعیین تکلیف آن تصمیم‌گیری شود.

آن طوری که شاه علی می‌گوید، در مورد پروژه‌های نیمه‌تمام نقش‌جهان از جمله استخر سه‌گانه، پیست دوچرخه‌سواری و سالن سرپوشیده، اولویت مهم تصمیم‌گیری در خصوص کلیت پروژه‌ها و تصمیم‌گیری در خصوص اینکه تکمیل آن به صلاح است یا خیر؛ خواهد بود.

به گفته او، پیست دوچرخه‌سواری استاندارد لازم را ندارد و حتی در صورت تکمیل پیست نیز، برای رشته دوچرخه‌سواری کارایی نخواهد داشت.

افزایش سرسام‌آور هزینه احداث چالش بزرگی است که پیش روی تکمیل این پروژه‌ها قرار گرفته است، تا جایی که معاون توسعه منابع و پشتیبانی اداره کل ورزش استان پیش‌بینی می‌کند حدود یک‌همت اعتبار برای تکمیل استخر نیاز باشد.

شاه علی به ابعاد دیگری از تکمیل این پروژه‌ها نیز اشاره کرده و می‌گوید: به جز بحث تکمیل، باید جوانب دیگر موضوع نیز سنجیده شود، موضوعاتی مانند اینکه این پروژه‌ها پس از بهره برداری احتمالی چگونه مورد بهره برداری قرار می‌گیرند؟ هزینه نگهداری آن چگونه است؟ آیا مخاطبان دسترسی لازم را به این مجموعه‌ها دارند؟

به گفته او موضوعاتی چون کم‌آبی و تأمین آب موردنیاز مجموعه و معضل فرونشست در اصفهان نیز از دیگر مواردی است که چالش بزرگی را پیش روی این پروژه‌ها قرار داده، تا جایی که اصل تکمیل آن‌ها نیز زیر سؤال رفته است.

جانمایی پروژه‌ها و ضوابط درنظر گرفته برای آن‌ها در حالی حدود دو تا سه دهه قبل انجام شده که از آن زمان تاکنون تغییرات بسیاری از لحاظ جغرافیایی، اقلیمی و استانداردها انجام شده و معلوم نیست پروژه‌های نیمه‌تمام بر زمین‌مانده از سال‌ها قبل چه شرایطی پیدا خواهند کرد و چه زمانی طلسم تکمیل‌نشدن آن‌ها شکسته خواهد شد.