پویشی برای حفظ زنجیره تولید

پویش «هوای کسب‌وکار هم را داریم» حرکتی خودجوش از دل تشکل‌های صنفی اصفهان است که به گفته مهدی طغیانی، نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی، می‌تواند بدون قانونی‌شدن و بدون بودجه دولتی، کسب‌وکارها را از شرایط سخت جنگ اقتصادی عبور دهد.

به گزارش اصفهان زیبا؛ پویش «هوای کسب‌وکار هم را داریم» حرکتی خودجوش از دل تشکل‌های صنفی اصفهان است که به گفته مهدی طغیانی، نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی، می‌تواند بدون قانونی‌شدن و بدون بودجه دولتی، کسب‌وکارها را از شرایط سخت جنگ اقتصادی عبور دهد.

نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگویی تفصیلی با اصفهان زیبا با تأکید بر اینکه «قانون فضای تعیین حقوق و تکالیف است نه الزام به همدلی»، از ظرفیت‌های مغفول اقتصادی کشور در شرایط جنگ و پساجنگ سخن گفت. طغیانی با بیان اینکه کشور با تنها ۳۰ درصد ظرفیت خود کار می‌کند، از نقش تشکل‌هایی مانند اتاق بازرگانی و انجمن‌های تولیدی در همرسانی امکانات میان کسب‌وکارها سخن گفت و تصریح کرد: حفظ زنجیره‌های تأمین و تولید مهم‌تر از رقابت است؛ اگر رقبای مخرب زنجیره را بشکنند، همه ضرر می‌کنند.

قانون و اخلاق دو قلمرو متفاوت‌اند

نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی در ابتدای این گفت‌وگو با تقسیم‌بندی دوگانه فضای قانون و فضای اخلاق، گفت: فضای قانون، فضای تعیین حقوق و تکالیف است و تعریف می‌کند که هر کسب‌وکاری چه حقوقی دارد، دولت چه تکالیفی دارد و سایر افراد چه حقوقی دارند؛ اما فضای برخوردهای همدلانه، فضای اخلاق است و چیزی از حقوق فراتر می‌رود.

طغیانی با ذکر مثالی افزود: وقتی کارفرمایی می‌تواند کارگر خود را اخراج کند و قانون هم به او اجازه داده است که اگر کسب‌وکارش رکود پیدا کرده، یک ماه قبل به او خبر دهد و با ترتیباتی به بیمه بیکاری معرفی‌اش کند، این قانون است؛ اما همان فرد می‌تواند از این حق قانونی خود بگذرد و بگوید من دو یا سه ماه دیگر صبر می‌کنم تا شرایط بهتر شود و کارگرم را حفظ می‌کنم.

یا تولیدکننده‌ای که می‌تواند مواد اولیه را به قیمت بازار بفروشد، به‌ویژه در شرایط جنگی که قیمت‌ها بالا می‌رود، اما به دلیل روابط طولانی‌مدت با مشتری قبلی‌اش، حاضر است از آن منفعت بگذرد.
این‌ها مباحث اخلاقی و همدلانه است و قانون وارد این موضوعات نمی‌شود.

مسئولیت اجتماعی؛ چارچوبی برای تشویق بدون آغشتگی به ریاکاری

نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی در ادامه با اشاره به مفهوم مسئولیت اجتماعی اظهار کرد: در دنیا موضوع مسئولیت‌های اجتماعی را خوب تعریف کرده‌اند، اما ما در ایران هنوز این مسئولیت‌ها را خوب تعریف نکرده‌ایم. مسئولیت‌های اجتماعی از جنس همان مواردی است که می‌گویید و در حال حاضر داریم چنین کاری را انجام می‌دهیم.

افرادی که وارد مسئولیت‌های اجتماعی می‌شوند و درست کار می‌کنند را می‌خواهیم تشویق کنیم، اما با چارچوبی که آغشته به ریاکاری نشود.

طغیانی با اشاره به تجربه جهانی در این زمینه خاطر نشان کرد: در دنیا می‌گویند ما داریم کارهای محیط‌زیستی برای جامعه انجام می‌دهیم که با ادعاهایشان جور درنمی‌آید.

برای اینکه آغشته به این مسئله نشود، داریم این موضوع را تعریف می‌کنیم و این موضوع در کمیسیون اجتماعی مجلس مطرح شده و در حال پیگیری است.

امیدوارم به زودی به نتیجه برسد، اما اینکه بخواهیم کل این موضوعات را قانونی کنیم، به نظر نمی‌رسد ممکن باشد؛ اما در چارچوب مسائل اجتماعی می‌شود این کار را انجام داد.

جنگ و پساجنگ؛ دولت کم‌درآمد و پرهزینه

نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت مالی دولت در شرایط جنگی و پساجنگ پرداخت و گفت: کشورهایی که از جنگ خارج می‌شوند خیلی محدود هستند و در مقابل نیازهایی که وجود دارد، اصلاً جوابگو نیستند.

به‌طور مثال، مانده تسهیلات بانک‌ها را در نظر بگیریم؛ همیشه در فضای تورمی دچار مسئله کمبود نقدینگی هستیم، چون قیمت‌ها افزایش پیدا می‌کند و کسب‌وکارها باید مرتب نقدینگی بیشتری داشته باشند تا بتوانند تولید سابق را پشتیبانی کنند. جنگ هم بیاید، برخی از واحدها آسیب می‌بینند و باید به آنها کمک و تسهیلات داد و این مسئله دیگر خیلی پیچیده می‌شود.

طغیانی ادامه داد: در شرایط جنگ، خود دولت اولین نیازمند است. برخی از واحدها دچار آسیب شده‌اند و نمی‌توانند مالیات بدهند، درآمد دولت کم شده است و از سوی دیگر هزینه‌های دولت افزایش پیدا می‌کند.
بنابراین دولت نمی‌تواند از درآمدهایش چشم‌پوشی کند و باید با تعدیل حداکثری درآمد روبرو شود. اینجاست که کسب‌وکارها باید خودشان به فکر یکدیگر باشند و مشکلات یکدیگر را رفع کنند.

فراهم آوردن بستری برای همرسانی ظرفیت‌ها

نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی با مثالی روشن به تشریح ضرورت همرسانی ظرفیت‌ها پرداخت و افزود: واحدهایی داریم که آسیب ندیده‌اند؛ اما زیر ظرفیت هستند و ۳۰ درصد کار می‌کنند. از همین جهت واحدی هم که آسیب دیده و مثلاً بخش بسته‌بندی آن دچار مشکل است می‌تواند از این ظرفیت استفاده کند.

مثال دیگر اینکه ماشین‌سازی که جرثقیل یا جک آن خراب شده، باید از ظرفیت واحد دیگر استفاده کند. ما در حال حاضر واحدهایی داریم که واحدهای ماشین‌ساز هستند و اصفهان هم در این واحدها جز رده یک‌های کشور است. این‌ها می‌توانند به داد واحدهایی برسند که تخریب شده‌اند.

طغیانی با استفاده از استعاره‌ای گفت: مثل اینکه شیشه‌های خانه‌ها شکسته است و شیشه‌برها را برسانیم به این خانه‌ها. آدم‌های خیر را برسانیم به شیشه‌بر و شیشه‌بر را برسانیم به این خانه‌ها. یعنی یک همرسانی اتفاق بیفتد تا خانه مشکلش حل شود.
باید این همرسانی اتفاق بیفتد و اتفاقاً تشکل‌هایی مانند اتاق بازرگانی و انجمن‌های تولیدی و تشکل‌های صنفی بسیار می‌توانند در این زمینه کمک‌کننده باشند.

حفظ زنجیره تأمین؛ مهم‌تر از رقابت

نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی تأکید کرد: حفظ زنجیره‌های تأمین و تولید بهترین عنصر است. چون کسب‌وکارها اتفاقاً با این زنجیره‌ها حفظ می‌شود و اگر رقابت مخربی شکل بگیرد و بخواهد از این شرایط سوءاستفاده کند، زنجیره‌ای که حفظ و بقای همه کسب‌وکار به آن وابسته است از بین می‌رود.

با یک فشار، بخشی از واحدهای تولید در این زنجیره از بین می‌رود و آن وقت تقویت‌کننده‌های این‌ها در واحدهای تولیدی دیگر خریدار ندارد و این خود یک نوع آسیب است، بنابراین در این شرایط حفظ روابط بلندمدت مهم است و این موضوعی است که در دنیا مهم‌تر از رقابت است.

رقابتی که هر لحظه فکر کنیم چه کسی ارزان‌تر و چه کسی گران‌تر می‌فروشد. این موضوع علمی است و جز نظریات روز است و تضمین‌کننده منفعت بلندمدت کسب‌وکارهاست.
یعنی اگر واقعاً هم ببینیم و هم بخواهیم بلندمدت سود ببریم، باید کسب‌وکارهایی که ما به آنها وابسته‌ایم و آنها به ما وابسته هستند حفظ شود، وگرنه همه ضرر می‌کنیم و از بین می‌رویم. و این نکته مهم و واقعی است و باید فضای واقعی دیده شود.

چتر حمایتی درون‌صنفی؛ ظرفیتی مغفول

طغیانی با اشاره به اهمیت حمایت‌های درون‌صنفی گفت: اگر لوازم و شرایط چتر حمایتی درون‌صنفی فراهم شود، بسیار می‌تواند برای حمایت از کسب‌وکارها مؤثر باشد.
واقعیت این است که در عین یک شرایط نابرابر در فضای نظامی، کشور توانسته است پیروز شود.
اگر ما با عدد و رقم کاغذی نگاه کنیم، دشمن ما بیش از ۱۱۰۰ میلیارد دلار در سال صرف حوزه نظامی می‌کرده، اما هم توانستیم آسیب بزنیم و هم توانستیم شرایط خودمان را تحمیل کنیم. در فضای اقتصادی هم از این ظرفیت‌ها فراوان داریم.

30 درصد ظرفیت؛ فرصتی برای رشد شگفت‌آور

نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی با ارائه آماری قابل تأمل گفت: ظرفیت‌هایی که در کل کشور ما وجود دارد، لااقل برای سه برابر تولیدی که هم‌اکنون داریم جوابگوست. ما در حال حاضر با ۳۰ درصد ظرفیت کار می‌کنیم.
اگر با همین امکاناتی که داریم، با همین همرسانی و با کاهش هزینه‌های مبادله و جستجو، می‌توانیم هم از این شرایط عبور کنیم و هم رشد اقتصادی شگفت‌آوری را تجربه کنیم.

جنگ نامتقارن اقتصادی؛ الگویی از دفاع مقدس

طغیانی با مقایسه جنگ نظامی و جنگ اقتصادی اظهار کرد: آنچه در جنگ اتفاق افتاد شگفتی آفرید. جنگ نامتقارنی که در آن شاید ما هواپیما نداشتیم، اما هواپیمای دشمن با پدافند ما ساقط می‌شد. جنگنده و بمب‌افکن نداشتیم؛ اما با موشک و با دست از دور توانستیم
ضربه بزنیم.
این جنگ جنگی نامتقارن بود؛ عین آن را انجام ندادیم، اما کاری کردیم که هدف را برآورده کرد. در دفاع هم همین‌گونه بودیم. با ظرفیت فضای اقتصادی و دانش‌بنیان‌ها هم می‌شود همین کار را کرد.

دانش‌بنیان‌ها؛ مقیاس کوچک، اثر بزرگ

نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی با اشاره به ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان تصرح کرد: با همین حساب و کتاب‌های کسب‌وکارهای مدرن در دنیا جلو برویم، خیلی هزینه می‌خواهد و باید خیلی سرمایه‌گذاری کنیم، خیلی ارز می‌خواهد و شرایط خیلی باید فراهم باشد.

اما فارغ از این شرایط اگر بخواهیم پیشرفت کنیم، شاید بتوانیم به جای اینکه قالب‌های عجیب و غریب بسازیم، به سمت تولیدهای دانش‌بنیان برویم. قطعه‌سازی‌ها تعداد کم و مؤثر. الان کسب‌وکارهای ما به همین سمت می‌روند و با این رویه دیگر مقیاس تولید مسئله نیست و با مقیاس‌های کوچک می‌توان واحد تولیدی را سرپا نگه داشت، بازار را تأمین و کسب‌وکار را حفظ کرد.

خشبختانه دانش‌بنیان‌ها در کشور ما بسیار خوب توسعه پیدا کرده‌اند. طغیانی گفت: از این ظرفیت باید برای حل مسائل استفاده کرد و بسیار جای امیدواری است. کمااینکه با همین امیدواری و هدف دشمن قرار نگرفتن، توانستیم یک کار بزرگ و عظیم انجام دهیم. یک سال پولی که دشمن در حوزه نظامی خرج می‌کند، درآمد ارزی و غیرارزی چند سال ماست. یعنی چند سال ما هر چه ارز داشته باشیم بیاوریم و فقط در حوزه نظامی ببریم، می‌شود پولی که آنها یک سال در حوزه نظامی خرج می‌کنند، ولی با این حال توانستیم. و این کار بزرگی است و از این‌گونه کارها در حوزه اقتصادی بسیار انجام می‌شود. او تأکید کرد: باید به سمت هدفمند کار کردن برویم و هزینه‌ها و ریخت‌وپاش‌ها را حذف کنیم و گیر و گرفتاری‌هایی که در دولت داریم را کاهش دهیم.

همچنین باید به سمت تولید با ارزش افزوده بالا و کم‌هزینه و مؤثر در بازار برویم و نیاز مشتری داخلی، خارجی و کشورهای اطراف و بین‌المللی را در نظر بگیریم. ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم.