معماری که ردپایش توی محله پیداست

وقتی توی محله‌های این شهر قدم می‌زنی می‌توانی آدم‌هایی پیدا کنی که کارهای مخصوص به خودشان را داشته‌اند و البته آن‌قدرها هم شناخته‌شده نبوده‌اند؛ آدم‌هایی که در محله‌ها تأثیرگذار بودند و معرفی آن‌ها و کارهایشان می‌تواند الگوی خوبی در بقیه محله‌‌ها و آدم‌های شهر باشد.

به گزارش اصفهان زیبا؛ وقتی توی محله‌های این شهر قدم می‌زنی می‌توانی آدم‌هایی پیدا کنی که کارهای مخصوص به خودشان را داشته‌اند و البته آن‌قدرها هم شناخته‌شده نبوده‌اند؛ آدم‌هایی که در محله‌ها تأثیرگذار بودند و معرفی آن‌ها و کارهایشان می‌تواند الگوی خوبی در بقیه محله‌‌ها و آدم‌های شهر باشد.

در همین جست‌وجوی محلی در محله کوجان، به یکی از این انسان‌های خاص رسیدیم. وقتی وارد خیابان ملت محله کوجان شدیم، در میانه راه به یک پارک کوچک رسیدیم. در نگاه اول تنها یک پارک کوچک محلی بود؛ اما فضای آن تقریباً با هر پارک دیگر فرق داشت. داخل پارک چند گلدان سنگی تعبیه شده بود و چند تکه‌سنگ بزرگ هم در گوشه‌های پارک دیده می‌شد. گوشه دیگری از پارک هم یک سقاخانه ساخته شده بود که هنوز قابلیت استفاده‌کردن داشت. کمی آن‌طرف‌تر هم آب‌نمای سنگی که در گذشته آب داخلش جریان داشته و زیبایی پارک را دوچندان می‌کرده است، تعبیه شده بود که حالا با میله‌های سبزرنگ محصور شده تا آسیب کمتری ببیند.

عباس عاشق طبیعت و مردم بود

بیشتر از ظاهر پارک، نماد سنگی بلندی که مجسمه یک انسان فرهیخته را نشان می‌داد، توی چشم می‌آمد. روی سنگ یک بیت شعر نوشته شده و نامی از یک معمار به نام عباس عبدالکریمی را زنده نگه داشته بود. گوشه این نماد نوشته شده بود «معمار پارک». برای پیداکردن دلیل نصب نماد سنگی کنار پارک به سراغ مرد میان‌سالی که روبه‌روی پارک مغازه داشت، رفتیم. از قضا مرد، پسرِ معمار پارک بود. او درباره ساخت این پارک می‌گوید: «ساخت این پارک کار پدرم است. تمام درخت‌های این خیابان هم کار اوست. او و پدربزرگم علاقه زیادی به فضای سبز و طبیعت داشتند. خیلی‌ها تلاش کردند تا این زمین را تبدیل به مسکونی کنند؛ اما پدرم محکم ایستاد و آن را تبدیل به پارک کرد و معماری آن را انجام داد. پدرش معمار قدیمی محله کوجان بود؛ از آن‌هایی که سواد آکادمیک ندارد و همه تجربه‌اش در طول سال‌های زندگی به کمکش آمده و برایش گذشته درخشانی ساخته است.» عبدالکریمی ادامه می‌دهد: «پدرم حالا یک پیرمرد 90ساله است؛ اما کارهای زیادی در این محله انجام داده‌اند. سر چهارراه باهنر به سمت رباط هم یک ماشین سنگی که سفره هفت‌سین دارد کارکرده است. خودش طرح را به کارخانه سنگ‌تراشی سفارش داد.»

معماری که عاشق سقاخانه بوده است

به قول پسر، حاج عباس هنوز هم کارهای هنری فراوان انجام می‌دهد. توی باغ نوش و پارک گل‌محمدی در منطقه 8 سقاخانه آجری ساخته است. با آنکه کارش ساخت‌وساز بوده؛ اما انجام کارهای عام المنفعه هم لذت خاصی برایش داشته است. سقاخانه پارک عبدالکریمی هنوز به مردم تشنه آب می‌دهد و هر کس از کنار بنای سنگی پارک عبور می‌کند، به خاطرش می‌سپارد که مردمانی هم بوده‌اند که کار برای مردم را بیشتر از هر کاری می پسندیدند.