به گزارش اصفهان زیبا؛ یازدهم اسفند، دومین شبی است که خبر شهادت رهبر اعلام شده. حوالی ساعت ۸:۳۰ شب به چهارراه نظر میرسم. فضای مستطیلشکل میان چهارراه بسته شده است و مردم آن میان ایستادهاند.
شخصی میکروفون به دست، روی چهارپایه، تقریبا وسط آن مستطیل ایستاده، صحبت میکند و مردم به دورش حلقه زدهاند. حقیقتا الان که 70 شب از آن موقع میگذرد، دقیق یادم نیست چه میگفت؛ ولی پریشانی چهره، صدای خشدارش که حکایت از شعاردادنهای بلند داشت و لحن محکمش در ذهنم حک شده است.
آن دومین شب تجمع، موکب یکسری موسیقیهای حماسی پخش میکرد که هنوز بیشتر مردم حفظ نبودند، هنوز پرچمهای کوچک و بزرگ بهوفور به چشم نمیخورد و هنوز خبری از سخنرانی مهمان و سرود و غرفه کودک و… نبود؛ صرفا موکبی بود، برای بودن مردم.
دوباره سری به موکب میزنم. برآوردم از جمعیتش این است که دستکم یکسوم، بیشتر شده است؛ درواقع اینطور بگویم که موکب این مجموعه شب دوم، آنچنان شلوغ بود که حالا افزایش جمعیتش زیاد به چشم نمیآید.
در دیدار دوبارهام از موکب، تابلوی عنوان مجموعه از دور پیداست. جایگاه مجری بزرگتر شده و در ارتفاع بالاتری قرارگرفته است. پرچمها بهوضوح بیشتر شده است و ازطرفی، مردم در آن میان، صرفا نایستادهاند؛ هرکدام برای خودشان جایی در خیابان و کاری در موکب پیدا کردهاند.
هرکدام در جوشوخروشاند و برداشتم این است که هر لحظه بودن در این موکب، همراه با دیدن صحنهای جدید است. چند نفری به ماشینهای گذری، کوزه گل میدهند. چند نفری با آوردن نام ماشینها هنگام عبور، به آنها «ایول» و «ماشالا» میگویند. چند مرد، پرچمهای بلند تکان میدهند.
برخی همراه با بچههایشان، درحال بازیکردن با «بازیهای بزرگ» موکب هستند. شاید تنها چیزی که در مقایسه با آن شب اول ثابت مانده، چهارچوب موکب و مردماند. امیررضا مقبل، مدیرعامل مجموعه تربیتیفرهنگی شهید مفتح و مسئول موکب مجموعه، در گفتوگو با «اصفهانزیبا» میگوید:« قرار بود سهچهار روز باشیم، 70 شب است که ماندهایم… .» در ادامه این گزارش از تاریخچه فعالیت مجموعه، دوران رشد و افولش و سبک جدید تربیتی صحبت کردهایم که نتیجه روزهای جنگی است: تربیت در موکب.
توضیح مختصری از تاریخچه فعالیت مجموعه ارائه میدهید؟
مجموعه تربیتیفرهنگی اندیشهورز، ، سابقهای ۳۰ساله دارد و الان نسل چهارم و پنجم نوجوانانی هستند که در این مجموعه مشغول فعالیتاند. تربیتیافتگان مجموعه هم درحال حاضر در ارگانهای مختلف شهر مثل شهرداری، شورای شهر و… مشغول فعالیت هستند و بعضا مدیریت آن را برعهده دارند.
آنطور که بنده اطلاع دارم، در چند سال گذشته، مجموعه مفتح با رکودی مواجهه شده و درواقع ساختار و عنوانش باقی مانده بود. چطور شد که از آن انفعال به برپایی چنین موکب پویایی رسیدید؟
رسالت مجموعه از ابتدای تأسیس، تربیت نوجوان در راستای چهارچوب عقیدتی انقلاب اسلامی و ولایت فقیه بوده است؛ اما در سهچهارسال اخیر ،فعالیتهایمان در حوزه تربیتی کمفروغتر شده بوده و بیشتر خلاصه میشد به برگزاری مراسمعزاداری دهه محرم. یکی از دلایلش به همهگیری کرونا برمیگردد که عموم مجموعهها را دچار رکود کرد و دیگری، حوزه تکنولوژی و فضای رسانهای سبب کمرونقشدن فعالیتهای فرهنگی مجموعهها شدهاست.
اینها دلایل شایعی است که گریبانگیر مجموعه مفتح هم شد؛ باوجوداین، مجموعه تلاش کرد از سال گذشته، تغییررویهای داشته باشد و بنده شخصا از سال گذشته که هیئتمدیره جدید، مدیریت مجموعه را به بنده واگذار کردهاند، به کمک دوستان در تلاش بودهایم تا هیئت هفتگی را احیا کنیم و جلسههای ثابت داشته باشیم. روند احیای مجدد ادامه داشت تا به دهه فاطمیه رسیدیم. ایده بچهها این بود که موکبی برپا کنیم و به لطف خدا کار خوبی حاصل شد.تجربه برگزاری هیئت فاطمیه، زمینهای شد برای زمانی که خبر شهادت رهبری اعلام و تصمیم بر این شد که موکبی برای تجمع مردم در چهارراه نظر داشته باشیم.
چرا مکان برپایی موکب چهارراه نظر تعیین شد؟ شما که محل استقرارتان خیابان بزرگمهر است.
از ابتدای برپایی موکبها، یک هماهنگی میان مجموعههای فرهنگی صورت گرفت و آن موقع بنا شد چون دو مجموعه فرهنگی دیگر در خیابان بزرگمهر و حوالی آن برپا شدهاند و ازطرفی، در خیابان نظر هنوز مجموعه فرهنگی عهدهدار کار نشده بود، مجموعه فرهنگی شهید مفتح نهایتا برای یک هفته، موکبی برپا کند. یادم هست، آن موقع به مردم اعلام کردیم که تا آخر هفته موکب برپاست. منتها همانطور که میدانید بهمرور، شرایط ایجاب کرد که این تجمعها ادامه داشته باشد؛ مثلا ابتدا قرار شد تا شبهای قدر موکب را برپا کنیم؛ بعد به آن چهارشنبه آخر سال و حساسیت خودش رسیدیم و گفتیم دیگر به عید که میرسیم، تمام میشود؛ بااینحال بنا به شرایط، لزوم ادامهداربودن تجمع اعلام شد و تا این لحظه که با شما صحبت میکنیم،
70 شب از برپایی موکب مجموعه فرهنگی شهید مفتح در چهارراه نظر میگذرد.
الان چه کسانی متولی برپایی موکب بوده و چند نفر هستند؟
عموما دهههشتادیهای مجموعه که نزدیک به ۲۰ نفر نیروی ثابت میشوند، متولی هستند. این افراد عموما از بعدازظهر میآیند و گاه تا صبح هستند؛ خصوصا در ابتدا بیشتر اینطور بود و الان بهگونهای برنامهریزی کردهایم که افراد شبزندهدار مجموعه کمتر باشند.
بهخاطر گسستی که طی چندسال اخیر در بحثهای تربیتی ایجاد شده بود، با کمبود نیرو برای اداره موکب مواجه نشدید؟
تا حدودی این مسئله وجود داشت؛ ولی نسلهای قبلی مجموعه مثل دهه هفتادیها پای کار آمدند و شکر خدا حل شد. ازطرفی، همین برپایی موکب و نیازهایش باعث شد تعامل خوبی بین پایههای مختلف مجموعه با هم ایجاد شود. الان دهههفتادیها، هشتادیها و نودیهایمان در کنار هم جمع شده اند و قبول مسئولیت کردهاند؛ با تأکید بر اینکه مدیریت کار را نسلهای جوان مجموعه به دست دارند و گاه نسلهای قبلی، با مدیریت این افراد، ایفای نقش میکنند.
در راستای همین قبول مسئولیت، یکسری از دوستانی هم که قبلا اسم قشر خاکستری رویشان میگذاشتیم و زیاد راغب نبودند با مجموعههای فرهنگی همکاری کنند، با برپایی این موکب، وارد فضای مجموعه شدند و علاوهبر حضورشان، مشغولبهکار شده و مسئولیتدار شدهاند. به بیان دیگر، شاید ساختارهای پیشین و نامنویسی و عضوگیری و… در مجموعه ملغا شده باشد و الان به واسطه حضور در میدان، شبکه رفاقتی میان افراد ایجاد میشود که پایدارتر خواهد بود.
درباره برنامههای موکب هم توضیح میدهید؟
فعالیت ما در موکب به چند بخش تقسیم میشود: یک بخش مربوط به فعالیتهای تبیینی است. تلاش میکنیم هر شب یا یک شب در میان از افراد شاخص این حوزه دعوت کنیم؛ مثلا بحثهای نظامی، امنیتی، اجتماعی و سیاسی را برای مردم، خصوصا نسل جدید تبیین کنیم.
بخش دیگر عموما مختص کودکان است؛ شامل گروه سرود، نقاشی، مسابقات و فراهمکردن بستر بازی. هدفمان این بوده که تنوع در کار داشته باشیم و این طور نشود که برای مخاطب خسته کننده باشد. به لطف خدا تا حدودی هم موفق بودهایم و برخی خانوادهها میگویند که به اصرار کودکانشان میآیند؛چون با فضای موکب اُخت گرفتهاند؛ علاوهبراین، در مناسبتهای خاص مثل ولادت امامرضا(ع) و حضرتمعصومه(س)، جشنی برپا شد که خاطرهانگیز بود.
با توجه به حجم فعالیتهای موکب، در حال حاضر فعالیت دیگری هم در مجموعه دارید؟
از سال گذشته، مرکز رشدی را طبقه بالای مجموعه راهاندازی کرده و دوسه نفری را که در مجموعه خودمان بهدنبال راهاندازی کسبوکار درزمینه فرهنگی و علمی بودند، پذیرش کردیم و آنجا مستقر هستند. اما در بحث تربیتی، همه اهداف و فعالیتهای ما در برپایی موکب خلاصه میشود. برنامه موکب، برنامهای است که هم حوزه اجرایی سنگینی دارد و هم بحثهای نظری. هر دوی اینها جزو اهداف ما بوده و خدا را شکر با برپایی موکب، به منصهظهور نشسته است.
نگاه ویژهای داشتهاید که در این حین بستر رشدی برای اعضا فراهم شود یا به نظرتان موکب به خودی خود این هدف را محقق میکند؟
ما سالها دنبال این بودیم که برنامههای تربیتی به روالی اجرایی تبدیل شود و دوستان در تعامل با هم کار مشترکی داشته باشند. الان آن هدف محقق شده و هر شب این بستر فراهم است. البته باز هم به مراقبتی از سمت مسئولان مجموعه نیاز است تا این روند رشد پلهبهپله طی کند. در همین راستا، جلسههایی برای بررسی چگونگی عملکرد موکب داشتهایم و صرفا به برپایی موکب بسنده نکردهایم و برای رشد برنامهریزی داریم.
از چگونگی ادامه فعالیتهای مجموعه مدنظرتان دورنمایی دارید؟
طبیعتا تا زمانی که به حضور مردم در خیابان نیاز باشد، مجموعه مفتح هم در کنار سایر موکبها فعالیتش را ادامه میدهد یا میتوان این طور گفت که موکب هم در کنار سایر ارکان جمهوری اسلامی همچون میدان نظامی و دیپلماسی، به وظایفش عمل میکند.