«سدنا» سجده‌گاه بندگی است

آغاز مسیر حرفه‌ای من به ۱۳۹۱ بازمی‌گردد؛ زمانی که هم‌زمان با تحصیل در رشته علوم‌تربیتی، کار با کودکان را در قالب کلاس‌های قرآن و اردوهای فرهنگی تجربه کردم.

به گزارش اصفهان زیبا؛ آغاز مسیر حرفه‌ای من به ۱۳۹۱ بازمی‌گردد؛ زمانی که هم‌زمان با تحصیل در رشته علوم‌تربیتی، کار با کودکان را در قالب کلاس‌های قرآن و اردوهای فرهنگی تجربه کردم.

دغدغه‌ام همواره حفظ و تقویت ارتباط با دنیای کودکان بود؛ اما با شیوع کرونا و مجازی‌شدن آموزش‌ها و همچنین تغییر شرایط زندگی شخصی و افزایش تعداد فرزندانم، ناگزیر شدم برای مدتی از فعالیت‌های بیرونی فاصله بگیرم. این دورانِ دوری، اگرچه به معنای قطع ارتباط فیزیکی با کلاس و مدرسه بود، فرصتی شد تا فعالیت‌هایم را به‌سمت مطالعات و پژوهش‌های خانگی سوق دهم و بُعد نظری کارم را تقویت کنم. همیشه در ذهنم این ایده را می‌پروراندم که هم‌زمان با 9‌سالگی دخترم و رسیدن او به سن تکلیف، بتوانم آموخته‌ها و ایده‌هایم را به مرحله بروز و ظهور برسانم.

به لطف خدا، این مسیر با تغییر فضای فرهنگی کشور و فراهم‌شدن بستر مناسب برای فعالیت‌های سرودی و نمایشی هموارتر شد. با مشاهده استقبال روزافزون از گروه‌های سرود، ما نیز به سراغ دختران هفت تا ۱۲ سال رفتیم و گروه تواشیحی را با نام «سدنا» تشکیل دادیم؛ نامی که معنای «سجده‌کنندگان» را در خود داشته و با هدف غایی ما هم‌خوانی عمیقی دارد. در کلاس‌های «سدنا»، برنامه ما فراتر از آموزش‌های معمولِ فن‌بیان و تکنیک‌های صوتی تواشیح است؛ تمرکز اصلی را بر کارهای تاریخی پیرامون شخصیت حضرت محمد(ص) و قرآن‌کریم قرار دادیم و در بُعد اخلاقی، بر تقویت «مسئولیت‌پذیری» که لازمه سن تکلیف است، تأکید ورزیدیم. احساس کردیم با وجود اینکه قرآن اصل و اساس دین است، گاهی در آموزش‌ها مورد غفلت واقع می‌شود و تمرکز بر سایر مسائل فرعی است؛ لذا بازگشت به قرآن و پیامبر را سرلوحه کار قرار دادیم.

نقطه عطف ورود ما به عرصه اجرا، دعوت یکی از بچه‌های کلاس به جشن تکلیفش بود. از آنجا که پیشینه نظری و محتوایی کار را در دوران مطالعات خانگی آماده کرده بودیم، از حدود شش ماه پیش رسما وارد برگزاری جشن‌های تکلیف خانگی شدیم. محتوای حضور ما در این جشن‌ها، چکیده و عصاره همان مفاهیمی است که در کلاس‌ها تدریس می‌کنیم؛ برای مثال، تفسیر سوره یاسین را که به‌مثابه سفر به بهشت و آشنایی با صراط مستقیم است، با استفاده از ویژگی‌های صوتی و بصری برای بچه‌ها «عینی‌سازی» می‌کنیم تا همراهی و درک بهتری داشته باشند. روند ما در جشن‌ها، ادامه همان رابطه «مربی و متربی» است که در کلاس داریم. ما با «طرح درس» مشخص به جشن می‌رویم و نقش ما صرفا یک مجری برای خنداندن و سرگرمی نیست؛ بلکه هدف، انتقال مفاهیم دینی به زبانی جذاب و کودکانه است. این برنامه بسته به مخاطب، از اجرای خانگی تا مدرسه‌ای انعطاف‌پذیر است.

در خصوص آسیب‌شناسی این مراسم، ما بر اساس نگاه رهبر انقلاب باور داریم که جشن عبادت، یکی از واقعی‌ترین و مهم‌ترین جشن‌های بشر در طول زندگی است. به‌خاطر همین اهمیت نباید این مراسم شبیه جشن تولد یا مجالس عروسی برگزار شود. باید جلوی اسراف‌ها و کارهایی که با روح معنوی این جشن منافات دارد، گرفته شود.

لازم است جایگزین‌های اسلامی و جذاب وارد میدان شوند؛ البته شرط تأثیرگذاری این است که خودِ متولیان و برگزارکنندگان در مسیر بندگی باشند تا بتوانند فارغ از جذابیت‌های بصری، بر جان مخاطب اثر بگذارند. هدف ما این نیست که بر زرق‌وبرق کار بیفزاییم و خانواده‌ها را متحمل هزینه‌های سنگین کنیم یا خدای‌نکرده باعث ایجاد حسرت در دل کودکان شویم؛ از سویی باید کیفیت کار به گونه‌ای باشد که توان رقابت با تولیدات رسانه‌ای روز را داشته باشد؛ حتی گاهی به خانواده‌هایی که سبک زندگی‌شان ناگزیر به‌سمت تجملات می‌رود، پیشنهاد می‌دهیم اگر نمی‌توانند جشن را ساده برگزار کنند، تغییر رویه دهند و هزینه آن را صرف کارهایی مثل مسافرت، اطعام یا تفریحاتی کنند که موردپسندِ تازه‌مکلف است.ما در این مدت کوتاه توفیق داشتیم نزدیک به شش اجرا داشته باشیم که هزینه‌های آن بسته به نوع اجرا، تقریبی بین دو تا سه میلیون تومان بوده است.