به گزارش اصفهان زیبا؛ مسیریابی کبوترها همیشه یکی از شگفتیهای دنیای حیوانات بوده است. پژوهشهای جدید نشان میدهد که این پرندگان ممکن است از روشی کاملاً غیرمنتظره برای پیدا کردن مسیر خود استفاده کنند؛ روشی که به کبد آنها مرتبط است.
راز مسیریابی کبوترها چیست؟
حیوانات برای جهتیابی از روشهای مختلفی استفاده میکنند؛ از دنبال کردن ستارگان گرفته تا به خاطر سپردن نشانههای محیطی. در این میان، پرندگانی مانند کبوترها، ماهیها و لاکپشتها از میدان مغناطیسی زمین بهعنوان یک قطبنما استفاده میکنند.
با این حال، دانشمندان هنوز بهطور دقیق نمیدانند این فرآیند چگونه در بدن آنها اتفاق میافتد.
کبوترها و توانایی شگفتانگیز جهتیابی
کبوترها بهعنوان پرندگانی شناخته میشوند که توانایی طی کردن صدها کیلومتر در یک روز را دارند. انسانها از هزاران سال پیش از این پرندگان برای ارسال پیام استفاده میکردند.
با وجود این توانایی خارقالعاده، نحوه دقیق مسیریابی کبوترها همچنان یک معما باقی مانده است. برخی پژوهشگران معتقدند این پرندگان از مولکولهای حساس به نور در چشم استفاده میکنند، در حالی که گروهی دیگر نقش منقار یا گوش داخلی را مطرح کردهاند.
کشف جدید: نقش کبد در مسیریابی
در یک مطالعه جدید که در مجله Science منتشر شده، پژوهشگران به یافتهای غیرمنتظره دست یافتهاند: کبد کبوترها.
در این تحقیق، دانشمندان دریافتند که سلولهای ایمنی خاصی در کبد کبوترها وجود دارند که آهن را ذخیره میکنند. این سلولها ممکن است نقش مهمی در تشخیص میدان مغناطیسی زمین داشته باشند.
زمانی که این سلولها بهطور موقت از بدن کبوترها حذف شدند، این پرندگان دیگر قادر به پیدا کردن مسیر خود نبودند. این موضوع نشان میدهد که کبد ممکن است یکی از عوامل کلیدی در سیستم جهتیابی آنها باشد.
ارتباط حس مغناطیسی با مغز
پژوهشگران معتقدند این سلولهای آهندار در نزدیکی رشتههای عصبی قرار دارند و ممکن است سیگنالهای مغناطیسی را به مغز منتقل کنند.
این کشف میتواند توضیح دهد که چگونه کبوترها حتی در مسیرهای طولانی نیز بدون گم شدن حرکت میکنند. البته این سیستم همیشه بینقص نیست؛ برای مثال، در روزهای ابری که نور خورشید در دسترس نیست، دقت مسیریابی آنها کاهش مییابد.
آیا سایر حیوانات هم چنین قابلیتی دارند؟
دانشمندان بر این باورند که این نوع مسیریابی ممکن است فقط مختص کبوترها نباشد و حیوانات دیگری مانند برخی پرندگان و حتی موشها نیز از مکانیزم مشابهی استفاده کنند.
با این حال، هنوز تحقیقات بیشتری برای تأیید این نظریه و درک دقیق نحوه انتقال این سیگنالها به مغز مورد نیاز است.
جمعبندی
پژوهش جدید نشان میدهد که کبد کبوترها ممکن است نقش مهمی در مسیریابی آنها داشته باشد؛ کشفی که میتواند درک ما از جهتیابی حیوانات را تغییر دهد. با این وجود، دانشمندان معتقدند که این فرآیند پیچیده احتمالاً شامل چندین مکانیسم مختلف است و هنوز رازهای زیادی در این زمینه باقی مانده است.