جایگاه شغلی کارگران ذوب‌آهن محفوظ است

طی روزهای گذشته باانتشار برخی گزارش‌ها و تحلیل‌های متعدد درباره احتمال جابه‌جایی سهام مدیریتی ذوب‌آهن اصفهان، بار دیگر یکی از مهم‌ترین صنایع مادر کشور را مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت.

به گزارش اصفهان زیبا؛ طی روز های گذشته باانتشار برخی گزارش‌ها و تحلیل‌های متعدد درباره احتمال جابه‌جایی سهام مدیریتی ذوب‌آهن اصفهان، بار دیگر یکی از مهم‌ترین صنایع مادر کشور را مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت.

تیترهایی نظیر «دست‌به‌دست شدن یک صنعت مادر» و «خصوصی‌سازی یا نابودی یک سرمایه ملی» که در برخی رسانه‌ها و خبرگزاری‌های کشور بازتاب یافت، نشان از نگرانی عمیق افکار عمومی، جامعه کارگری و فعالان صنعتی نسبت به آینده مجموعه‌ای دارد که دهه‌ها نقشی تعیین‌کننده در توسعه صنعتی ایران ایفا کرده است.

ریشه‌یابی مشکلات ذوب‌آهن اصفهان و ناتوانی تأمین اجتماعی در حل آن

کارخانه ذوب‌آهن اصفهان به عنوان نخستین تولیدکننده فولاد ساختمانی کشور و نماد آغاز عصر صنعتی‌شدن ایران، بخشی از هویت صنعتی و اقتصادی استان اصفهان و حتی کشور محسوب می‌شود.

مجموعه‌ای که هزاران خانواده به صورت مستقیم و غیرمستقیم معیشت خود را با آن گره زده‌اند و استمرار فعالیت آن برای بسیاری از صنایع پایین‌دستی، پروژه‌های عمرانی و زنجیره تولید فولاد کشور اهمیت راهبردی دارد

. با این حال، این صنعت بزرگ طی سال‌های گذشته با چالش‌های متعددی از جمله ناترازی‌های مالی، محدودیت‌های تأمین مواد اولیه، مشکلات نقدینگی، هزینه‌های فزاینده تولید و برخی تصمیمات ساختاری مواجه بوده و همین مسائل، حساسیت‌ها نسبت به هرگونه تغییر در ترکیب سهام‌داری و مدیریت آن را افزایش داده است.

در چنین شرایطی، انتشار اخبار مربوط به خروج سازمان تأمین اجتماعی از ترکیب سهام‌داری و احتمال واگذاری بلوک مدیریتی ذوب‌آهن اصفهان، پرسش‌ها و دغدغه‌های فراوانی را در میان کارگران، بازنشستگان، کارشناسان اقتصادی و مردم منطقه ایجاد کرده است.

مهم‌ترین موضوع اما به سرنوشت این سرمایه ملی در صورت تغییر ساختار مالکیتی و امنیت شغلی هزاران کارگر و کارمند این مجموعه بر‌می‌گردد که «اصفهان زیبا» در بررسی دقیق‌تر آن با اکبر پولادی، نماینده مردم لنجان در مجلس شورای اسلامی، گفت‌وگو کرد و پرسش هایی را در خصوص دلایل و ابعاد این واگذاری، نقش و جایگاه سازمان تأمین اجتماعی در این فرآیند، گزینه‌های پیش‌روی دولت، وضعیت اشتغال و امنیت شغلی کارکنان را مطرح کرد.

پولادی در تشریح جایگاه راهبردی کارخانه ذوب آهن گفت: کارخانه ذوب‌آهن اصفهان به عنوان یکی از کارخانجات مادر و نخستین خط تولید فولاد در ایران، از جایگاهی راهبردی در صنعت کشور برخوردار است.

با این حال، این مجموعه بزرگ صنعتی در طول حداقل پنج تا شش سال گذشته با چالش‌های جدی و متعددی دست‌وپنجه نرم کرده است و مشکلات حاد در تامین نقدینگی، موانع جدی در مسیر تامین به موقع مواد اولیه و بحران‌های مالی مستمر، بخشی از مشکلاتی است که دلایل ساختاری و مفصلی دارند.

این نماینده مردم استان اصفهان در مجلس شورای اسلامی در خصوص پیشینه وضعیت سهام‌داری ادامه داد: پیش از این، ۵۶ درصد از سهام این کارخانه در اختیار سازمان تأمین اجتماعی قرار داشت.

واقعیت این است که سازمان تأمین اجتماعی توان مالی و ساختاری لازم را برای اداره این کارخانه بزرگ و تزریق نقدینگی مورد نیاز آن نداشت و نمی‌توانست سرمایه در گردش لازم را برای نجات ذوب‌آهن از بن‌بست‌های مالی و اقتصادی تامین کند و به همین دلیل، ضرورت تغییر در ترکیب سهام‌داری و یافتن راهکاری جایگزین احساس می‌شد.

سناریوهای واگذاری سهام ذوب آهن

نماینده مردم لنجان در مجلس شورای اسلامی درباره بررسی سناریوهای واگذاری عنوان کرد: برای خروج ذوب‌آهن از وضعیت بحرانی موجود، راهکارهای متعددی روی میز دولت قرار گرفت که هرکدام به دلایلی رد شدند یا تغییر کردند.

در گزینه اول؛ واگذاری به فولاد مبارکه مطرح بود که یکی از راه‌حل‌های جدی محسوب می‌شد، اما به دلیل بروز برخی مشکلات و موضوعاتی که در فازها یا دفاع‌های بعدی (از جمله دفاع سوم) برای فولاد مبارکه پیش آمد، این شرکت عملاً از گزینه‌های خرید ذوب‌آهن خارج شد.

سناریوی دیگر و گزینه دوم؛ واگذاری به بخش خصوصی و افراد حقیقی بود. در این مسیر، بحث «اهلیت» خریداران بخش خصوصی قطعی نبود و این ابهام بزرگ وجود داشت که آیا خریدار حقیقی توانایی اداره چنین صنعت مادری را دارد یا خیر؛ از سوی دیگر، اذهان عمومی و جامعه کارگری نیز با واگذاری این سرمایه ملی به یک فرد موافق نبودند.

در گزینه سوم و نهایی، واگذاری به بانک تراز مثبت مطرح بود که در نهایت دولت تصمیم گرفت سهام را به بانکی واگذار کند که تراز مالی مثبتی داشته و دچار ناترازی نباشد. او افزود: بر این اساس، مقرر شد ۵۶ درصد سهام متعلق به سازمان تأمین اجتماعی از طریق بازار بورس به بانک رفاه کارگران منتقل شود تا این بانک به عنوان بزرگترین سهام‌دار جدید ذوب‌آهن شناخته شود.

تضمین امنیت شغلی کارگران

این نماینده مجلس شورای اسلامی در تبیین ماهیت این انتقال گفت: باید توجه داشت که این تغییر مالکیت، به معنای خصوصی‌سازی به مفهوم رایج آن نیست.

چرا که پیش از این نیز مدیریت مجموعه در دست سازمان‌های عمومی غیردولتی (تأمین اجتماعی) بوده و اکنون نیز این بلوک مدیریتی ۵۶‌درصدی، صرفاً از سازمان تأمین اجتماعی به بانک رفاه منتقل شده و متباقی سهام نیز بدون تغییر و به شکل سابق خود باقی مانده است.

پولادی همچنین پیرامون تضمین امنیت شغلی کارگران خاطر نشان کرد: یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های کارگران ذوب‌آهن که با جان و دل در سخت‌ترین شرایط کارخانه را حفظ کرده‌اند، بحث امنیت شغلی و احتمال تعدیل نیرو پس از این انتقال است. به عنوان نماینده مردم قاطعانه اعلام می‌کنم که به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی، مشکلی برای امنیت شغلی کارگران کارخانه پیش نخواهد آمد.

او افزود: تمام کارکنانی که در حال حاضر در ذوب‌آهن مشغول به کار هستند، با قاطعیت به فعالیت خود ادامه خواهند داد و هیچ‌گونه تعدیل نیرو یا مشکلی در روند اشتغال آن‌ها رخ نخواهد داد.

هدف اصلی از ورود بانک رفاه، تزریق نقدینگی لازم برای تأمین قطعی مواد اولیه، رفع گره‌های مالی و اعمال تغییرات مدیریتی کارآمد در جهت رونق تولید است؛ بنابراین کارگران شریف نباید دغدغه‌ای داشته باشند و این اقدام کاملاً در جهت بهبود وضع موجود است.