به گزارش اصفهان زیبا؛ مرحله یک هشتم نهایی رقابتهای جام جهانی فوتبال بامداد دیروز شنبه به پایان رسید و با صعود کلمببیا در کنار مراکش، کانادا، پاراگوئه، فرانسه، برزیل، نروژ، مکزیک، انگلیس، پرتغال، اسپانیا، بلژیک، آمریکا، مصر، آرژانتین و سوئیس تکلیف مدعیان اصلی جام مشخص شد و در شرایطی که رقابتهای مرحله یک هشتم از دیشب (شنبه) با رقابت کانادا و مراکش آغاز شد همچنان بحث بر سر عملکرد تیم ملی کشورمان در جام جهانی زیاد است و رسانههای مختلف در مدح یا انتقاد از شرایط امیر قلعهنویی و یارانش در جام جهانی مشغول تحلیل و بررسی هستند.
در شرایط فعلی نگاه به دو تیم فرانسه و آرژانتین فینالیستهای دوره قبلی جام جهانی بسیار زیاد است و این احتمال وجود دارد که مسی و امباپه فینال تکراری قطر را در این جام جهانی هم برگزار کنند. از طرف دیگر برگزاری مراسم استقبال از بازیکنان تیم ملی ایران که در اولین جام جهانی 48 تیمی شانسی برای قرار گرفتن در بین 32 تیم پیدا نکرده بودند شاید در ظاهر منتقدانی هم داشت.
ولی با این حال اگر همین امروز پای صحبت امیر قلعهنویی و دستیارانش بنشینیم او میتواند فهرستی از موفقیتهای تیم ملی در جام جهانی را ردیف کند که شاید تا به امروز به چشم منتقدانش نیامده است. مدل پاسخگویی سرمربی تیم ملی معمولاً از موضع قدرت بوده و قلعهنویی از همان سال 2006 که در جام ملتهای اسیا در ضربات پنالتی حذف شد تا به امروز تقریباً در برابر هیچ انتقادی کلمه پذیرش را بکار نبرده است؛ ولی خیلی از علاقهمندان به فوتبال در کشورمان معتقد بودند تیم ملی با این قرعه و در شرایطی که 8 تیم سوم گروهها هم شانس صعود داشتند باید خودش را به جمع 32 تیم پایانی میرساند.
آسیا سنگ معیار ایران
جام جهانی از این دوره با افزایش 16 سهمیهای روبرو شد و طبیعی بود که قارههای مختلف بتوانند نمایندگان بیشتری را به جام جهانی بفرستند و اگر غیر از این بود شاید تیمهایی در کیفیت ازبکستان و عراق رنگ جام جهانی را به چشم نمیدیدند ولی اولین تحلیل قلعهنویی از جام جهانی 2026 این موضوع است که اگر ایران نتوانست به مراحل بالاتر صعود کند همانطور که قبلاً هم در همین صفحه به آن پرداختیم بقیه تیمهای اسیایی هم نمایش مقبولی نداشتند و آسیاییها دست از پا درازتر به خانه بازگشتند تا شاهد درخشش تیمهای افریقایی و آمریکای جنوبی در این تورنمنت باشند.
این در حالی است که پس از درخشش اولیه تیمهای آسیایی، ۷ تیم در مرحله گروهی از جام وداع کردند که البته حذف ایران و کره جنوبی بسیار نزدیک بود اما به هر حال آنها نیز از جام کنار رفتند. تیمهای قطر و عربستان هم در دور نخست عملکرد خوبی را از خود نشان دادند اما اردن، ازبکستان و عراق به شکلی قاطع تسلیم شدند و خیلی زود هم از جام جهانی کنار رفتند.
امید اصلی فوتبال آسیا به عملکرد ژاپن بود اما بهترین تیم آسیا با قرعه مرگ رویارویی با برزیل، از جام حذف شدند و بامداد جمعه نوبت به استرالیا رسید تا به عنوان فرزند ناخوانده فوتبال آسیا در ضربات پنالتی به مصر ببازد تا تیمهای آسیایی پیش از ورود به جمع ۱۶ تیم از رقابتها حذف شوند.
این موضوع بدون شک در سرنوشت آسیاییها برای جتام جهانی بعدی هم تاصیرگذار خواهد بود ولی با این حال قلعه نویی میتواند بگوید اگر ما به جایی نرسیدیم بقیه نمایندگان آسیا هم دست کمی از فوتبال ایران نداشتند.
درخشش همگروههای ایران
بر روی کاغذ ایران یکی از سادهترین گروههای جام جهانی امسال را در قرعه خودش داشت و هیچکدام از مدعیان سنتی در مسیر گروهی فوتبال ایران نبودند؛ ولی ما قافیه را به بلژیک و مصر واگذار کردیم تا از جام خداحافظی کنیم؛ اما اتفاق مهم و قابلبحث مرحله یک شانزدهم این است که بلژیک توانست در یک بازی مهیج از سد سنگال بگذرد و مصر هم که در ضربات پنالتی استرالیا را حذف کرد تا هر دو هم گروه ایران بتوانند با عبور از این مرحله به جمع 16 تیم برسند و این یعنی امیر قلعهنویی میتواند به این موضوع استناد کند و گروه تیم ملی در جام جهانی را سختتر از چیزی نشان دهد که در اذهان عمومی شکل گرفته وبدون شک عملکرد بلژیک و مصر میتواند مرهمی بر عدم صعود تیم ملی در جام جهانی باشد.
نقاط تاریک
اما باوجوداین شرایط و درحالیکه باختی در کارنامه تیم ملی ایران ثبت نشد هنوز هم میتوان نسبت به انتخاب لیست تیم ملی و حضور بازیکنانی مثل روزبه چشمی و دنیس درگاهی اعتراض کرد که مشخص نیست به چه دلیل به جام جهانی رفتند و یا نبردن تیم ملی نیوزلند که در مسابقات خودش در برابر مصر و بلژیک نشان داد کیفیت لازم برای حضور در جام جهانی را ندارد تنها بخشی از انتقادات به تیم قلعهنویی است که میانگین سنی عجیبوغریبی هم در جام جهانی داشت و این تجربه در مواقع حساس کارساز نشد تا فوتبال ملی ایران نتواند بعد از سالها حتی در بین 32 تیم مرحله حذفی قرار بگیرد. عدم انجام تدارکات مناسب پیش از بازیهای جام جهانی شاید دلیل دیگری برای عدم صعود تیم ملی باشد اما دست قرعه و شانس میتوانست یوزهای ایرانی را به مرحلهای برساند که شاید در تاریخ غیر قابل تکرار باشد ولی با این وجود فوتبالیستهای ایرانی قدر موقعیت بدست آمده را ندانستند تا امروز در خانه تماشاگر بازیهای مدعیان جام جهانی باشند.