به گزارش اصفهان زیبا؛ روبهروی خیابان میایستم و تابلوی خیابان عسکریه راهنمای اول من است برای ورود به محلهای قدیمی. محله عسکریه اما نامآشناست بهواسطه بیمارستان عسکریه؛ یک بیمارستان قدیمی که سال 1345 با نیت خیرخواهانه سنگ بنایش گذاشته و محلی شد برای درمان مردم محله و محلههای اطراف.
کمی که چشم بچرخانی گنبد امامزاده شاهمیرحمزه هم خودنمایی میکند؛ جایی که خاستگاه گروههای مذهبی و مردم محله عسکریه است. در کنار این مکان مذهبی، وجود مراکز بزرگ آموزشی و ورزشی در محله از دیگر شاخصههای آن است. همین شاخصهها باعث شده تا محله و بهخصوص خیابان عسکریه، همیشه پرازدحام و پرترافیک باشد. خیابان عسکریه سابقه طولانی دارد.
بیمارستان و پارکهای دوبلی که منشأ ترافیک است
در این سالها توسعه بیمارستان و تغییر کاربری مغازهها در حاشیه خیابان و تبدیلشدن واحدهای مسکونی به تجاری، بر شلوغی و ترافیک آن افزوده است. یکی از دلایل مهم ترافیک این خیابان، پارک دوبل است. برخی از مراجعهکنندگان بیمارستان ترجیح میدهند در کنار خیابان و از پارک دوبل استفاده کنند؛ درحالیکه بیمارستان پارکینگ دارد. برخی اذعان میکنند که ورودی و خروجی پارکینگ بیمارستان دسترسی مناسبی ندارد و با توسعه بیمارستان استفاده از آن سخت شده است؛ برای همین ترجیح میدهند از پارک حاشیه خیابان استفاده کنند.
خیابانی که عرضش توان پاسخگویی ندارد
وقتی در میان پیادهروهای کنار خیابان قدم بزنی بهسختیِ رفتوآمد و شلوغی محسوس خیابان پی میبری. مغازهدارها که برخی از کسبه، قدیمی هستند و سالهای زیادی است در خیابان عسکریه مغازهداری میکنند هم از وضعیت موجود و کمبود پارکینگ و عرض کم خیابان، گلایه دارند. خیابان عسکریه با توسعه خدمات و افزایش رفتوآمد عریض نشد و عرض کمش امروز باعث مشکلات زیادی برای مردم، بهخصوص اهالی محله شده است. کاربریهای زیادی در خیابان عسکریه تعریف شده؛ اما عرض خیابان با توجه به این کاربریها تعریض نشده است. نکته دیگری که در این خیابان به چشم میآید، رعایتنشدن حریم خیابان و پیادهرو است. برخی از مغازهها عقبنشینی لازم را رعایت نکردهاند و همین مسئله باعث شکل هندسی نامناسب پیادهروها شده و نظم آن در برخی نقاط بههمخورده است.
از سوزاندن پسماند بیمارستان در همسایگیمان نگرانیم
یکی از کوچههای مشرف به خیابان را برای ورود به داخل محله عسکریه انتخاب میکنم. کوچه نزدیک بیمارستان است و ترافیک بیمارستان و خیابان عسکریه راه باز میکند تا داخل کوچه. این وضعیت برای خیلی از کوچههای مشرف به بیمارستان تکرار شده. مردم ساکن محله که در همسایگی بیمارستان هستند از وضعیت موجود ناراضیاند. گسترش بیمارستان و نزدیکشدن حریم آن به مناطق مسکونی، باعث دلخوری مردم بهواسطه رفتوآمد و ترافیک ناشی از مراجعه بیماران به بیمارستان شده است.
خانمی که حیاط خانهاش بهنوعی دیوار بیمارستان محسوب میشود و چشمدرچشم آن است، از مشکل خاصی که با بیمارستان دارد صحبت میکند. خانه آنها در کوچهای است که روزی پر بوده از خانه همسایهها؛ حالا اما بیمارستان همه آن خانهها را خریداری کرده و به طرح توسعه خود افزوده است. خانه آنها تنها خانه باقیمانده در آن کوچه است. به گفته این خانم، منزل همسایه کناری که حالا ملک بیمارستان است، مکانی شده برای امحای زبالهها و پسماند بیمارستانی. دودکش دستگاه امحاکننده از دیوار خانه بالا رفته و بخاری از آن بیرون میزند. خانم با دست بخار را نشان میدهد و میگوید: «ما از سوزاندن وسایل و پسماندها در نزدیکی محل سکونتمان ناراحت هستیم. بارها مراجعه کردیم که محل امحا را جابهجا کنند. به چند جا هم مراجعه کردیم؛ اما کسی پاسخگو نبود.» با قول اینکه پیگیر موضوع میشویم، به سمت دیگری از محله عسکریه راهمان را ادامه میدهیم.
به بوستان سروش رسیدگی کنند
خیابان سروش در ضلع جنوبی محله عسکریه این روزها پاتوق موتورفروشها شده است. پیادهروهای اشغالشده از موتورسیکلت و مزاحمت برای عابران پیاده، وضعیتی است که در این خیابان بهوضوح دیده میشود. اشغال پیادهرو و سدمعبر از اثرات حضور موتورسیکلتفروشهای خیابان سورش است! البته شهرداری اخطارهایی به آنها بابت سدمعبر داده؛ اما فرق چندانی در وضعیت پیادهرو این خیابان نکرده است.
در میانه خیابان هم بوستان سروش واقع شده. عصر است و بوستان پر از بچه و خانوادههایی است که آمدهاند تا ساعتی آرامش بگیرند و بچهها چندساعتی مشغول بازی شوند. یکی از والدین نزدیک میآید و میگوید: «وسایل پارک قدیمی و بعضی از آنها غیراستاندارد است. تاب برای بازی بچهها نیست و فضای بازی محدود است. این تنها بوستان محله عسکریه است که مردم بچهها را برای بازی به اینجا میآوردند. کفپوش محل بازی بچهها آسیبدیده و سطح ناایمنی دارد. برخی از وسایل بازی هم به لحاظ ایمنی برای بچهها خطرآفرین هستند؛ چون فرسوده شدهاند.»بوستان سروش تنها یک شیر آب داشت و نداشتن سرویس بهداشتی و نیمکت به تعداد کافی، از مهمترین مشکلات آن بود. افراد مسن و خانوادهها عصرها برای گذراندن وقت راهی بوستان سروش میشوند؛ اما کمیِ امکانات آزارشان میدهد. مردی میانسال هم از کمبود امکانات بوستان و البته رسیدگینکردن به وضعیت فرهنگی آن گلایه داشت.
پل مکانیزه رهاشده در کنار بوستان سروش
در کنار پارک، پل مکانیزهای قرار دارد که درش بسته بود و زبالهها و خاکهای انباشتهشده روی پلهها نشان از آن داشت که مدتهاست پلهبرقی کار نمیکند و مردم برای عبور از پل باید از پلههای ثابت استفاده کنند. سختی عبور از پلههای ثابت برای افراد مسن مسئلهای بود که عابران به آن اشاره داشتند و از بیتوجهی به تعمیر پلهبرقی گلایه داشتند.
زیباسازی مادی مرغاب جدی گرفته نشده است
عبور مادی مرغاب از میان محله عسکریه یکی دیگر از قابلیتها و البته جاذبههای محله است. در برخی از قسمتها اقداماتی برای ترمیم و بازسازی مادی انجامشده و قسمتهای دیگر مادی در انتهای محله و در محدوده خیابان فرسان رها شده بود. دیوارهای مادی فروریخته بود و در کنار مادی و در کوچه مرغاب، فضایی را که بهنظر میرسید قرار است نقش فضای سبز را پیدا کند، نیمهکاره رها کردهاند. تعدادی درخت در محوطه کاشته شده و قسمتهای دیگر زمین رها شده بود.
زمین بایر و نخالههای انباشته در آن چهره نامناسبی به اطراف مادی مرغاب داده بود. در کوچه مرغاب تیر برقی درست در میانه راه مردم قرارگرفته و جابهجایی تیر برق بعد از انجام بازسازی، اتفاق نیفتاده و جای بسیار نامناسب آن در رفتوآمد مردم محله اختلال ایجاد کرده بود. زمینهای بایر و بافت فرسوده در میان محله هم قابلچشمپوشی نبود و در برخی از کوچهها باعث نازیبایی شده بود.