گرد رکود بر بامِ بوم‌گردی‌ها

بوم‌گردی‌ها که در سال‌های اخیر به یکی از امیدهای توسعه گردشگری و اشتغال محلی تبدیل شده بودند، این روزها با چالش جدی رکود مواجه‌اند.

به گزارش اصفهان زیبا؛ بوم‌گردی‌ها که در سال‌های اخیر به یکی از امیدهای توسعه گردشگری و اشتغال محلی تبدیل شده بودند، این روزها با چالش جدی رکود مواجه‌اند.

کاهش قدرت خرید مردم، گرانی هزینه‌های سفر و افت تعداد مسافران داخلی باعث شده تقاضا برای اقامت در این مراکز کاهش یابد و بسیاری از واحدها با ظرفیت پایین فعالیت کنند. در چنین شرایطی، فعالان این حوزه معتقدند رونق دوباره بوم‌گردی‌ها بدون بهبود وضعیت اقتصادی، افزایش درآمد خانوارها و احیای گردشگری داخلی دشوار خواهد بود.

روایت فعالان حوزه بوم‌گردی استان، از هزینه‌های گزاف اقامت و افت تقاضا در رستوران‌ها و کافه‌ها، نشان‌دهنده بحرانی است که ریشه در اقتصاد کلان و توقف چرخه تولید دارد. وضعیت اقتصادی کشور در سال جاری، سایه سنگینی بر صنعت گردشگری انداخته است. با افزایش هزینه‌های اقامت و خدمات رفاهی که در برخی مناطق به بیش از ۵ میلیون تومان در شبانه روز می‌رسد، سفر برای بخش بزرگی از جامعه به یک کالای لوکس تبدیل شده است.

تضعیف توان سفر

یک فعال حوزه بوم‌گردی با اشاره به وضعیت اقتصادی و کاهش توان خرید مردم، از افت سفرهای داخلی و دشوار شدن فعالیت‌های گردشگری سخن گفت و تأکید کرد: بخش بزرگی از مشکل رکود اقامتگاهای بوم گردی استان، به کاهش درآمد خانوارها و تعطیلی واحدهای تولیدی و صنعتی برمی‌گردد. بسته شدن این واحدها باعث از بین رفتن فرصت‌های شغلی شده است.

مازیارآل داوود، این مسئله را یکی از عوامل مهم در کاهش درآمد خانوارها و تضعیف توان سفر دانست و افزود: بسیاری از افرادی که عزم سفر می‌کردند دهک‌های بالای درآمدی مانند صاحبان کسب و کار بودند که این گروه نیز حالا به جمع افرادی پیوسته‌اند که قدرت خرید ندارند چون صاحبان کسب وکار نیز دچار رکود شدند و بسیاری از آنها کسب وکارشان تعطیل شده یا راکد مانده است.

آل داوود بیان کرد: مسافران داخلی نیز مانند گذشته به اقامتگاه‌های گردشگری، رستوران‌ها و کافه‌ها مراجعه نمی‌کنند و حجم تقاضا در این بخش افت کرده است.

حداقل هزینه اقامت در بومگردی ها چقدر است؟

این فعال گردشگری درباره هزینه‌های اقامت نیز توضیح داد و گفت: بسته به نوع محل اقامت، هزینه‌ها می‌تواند متفاوت باشد.

او از اقامتگاه‌ها و هتل‌های سه‌ستاره، چهارستاره و هتل‌آپارتمان نام برد و اشاره کرد: حداقل هزینه هر شب اقامت و خدماتی مانند صبحانه، ناهار و شام در اقامتگاه بومگردی حدود ۲.۵ میلیون تومان است، با این احتساب مردم ترجیح می‌دهند اگر به مسافرت هم می‌روند، با چادر مسافرتی در پارک اقامت داشته باشند.

او توضیح داد: میانگین اقامت و میزان هزینه‌کرد مسافران بسته به مقصد، نوع اقامت و توان مالی افراد متفاوت است، اما در مجموع هزینه‌ها به‌قدری بالاست که بسیاری از خانواده‌ها از سفر صرف‌نظر می‌کنند.

این فعال بوم‌گردی گفت: گردشگران خارجی به دلیل اینکه با ارز خارجی وارد کشور می‌شوند، از توان خرید بالاتری برخوردارند و همین مسئله باعث می‌شود بتوانند بیشتر هزینه کنند اما در شرایط کنونی گردشگری رونق ندارد و ما مسافر خارجی هم در اقامتگاه‌های بومگردی نداریم.

تنها راهکار، افزایش قدرت خرید مردم است

این فعال حوزه بوم‌گردی در ادامه ریشه اصلی مشکلات را در وضعیت اقتصادی کشور دانست و اظهار کرد: تنها راه رونق گردشگری، افزایش قدرت خرید مردم و بهبود اوضاع اقتصاد است. او گفت: زمانی که وضعیت معیشت مردم بهتر شود، سفر هم رونق می‌گیرد و گردشگری جان تازه‌ای می‌گیرد. به اعتقاد آل داوود، در شرایط فعلی بسیاری از مردم نه‌تنها برای سفر، بلکه حتی برای هزینه‌های ضروری زندگی هم تحت فشار هستند و طبیعی است که سفر در اولویت پایین‌تری قرار بگیرد.

به گفته این فعال گردشگری، مشکل اصلی نه کمبود جاذبه‌های گردشگری و مجهز نبودن بومگردی ها، بلکه کاهش توان مالی جامعه و بسته شدن مسیرهای اشتغال و تولید است که باعث شده بومگردی ها مناسبی نداشته باشند تاجایی که اقامتگاه‌های بومگردی استان تنها با 10 درصد ظرفیت فعالیت می‌کنند.

اقامتگاه بوم‌گردی نوعی از محل‌های اسکان برای مسافران است که همسو با طبیعت و برخلاف هتل‌ها که ویژگی یکسان و کاملاً مدرن دارند، دارای ویژگی محیطی، بومی و فرهنگی خاص خود بوده و به‌نوعی اقامتگاهی بومی و محلی است که عمدتاً در خانه‌های قدیمی بازسازی‌شده و با شیوه‌ای که مطلوب برای مسافران باشد، اداره می‌شوند. هدف اصلی از این توسعه و ساخت این اقامتگاه‌ها دستیابی به توسعه پایدار در جوامع بومی است.

حمایت از بوم‌گردی‌ها صرفاً یک اقدام حمایتی از یک صنف نیست، بلکه راهبردی برای حفظ زیرساخت‌های گردشگری کشور در زمان‌های رکود و بسترسازی برای شکوفایی در زمان گشایش‌های اقتصادی است.