دستاوردهای طلای سبز برای اصفهان

در شرایطی که بحران منابع آبی ، بازنگری در الگوی کشت استان اصفهان را به یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر بدل کرده، توسعه کشت و صادرات گیاهان دارویی به‌عنوان یکی از پایدارترین مسیرهای خلق ثروت و اشتغال مطرح استان اصفهان شناخته می شود.

به گزارش اصفهان زیبا؛ در شرایطی که بحران منابع آبی ، بازنگری در الگوی کشت استان اصفهان را به یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر بدل کرده، توسعه کشت و صادرات گیاهان دارویی به‌عنوان یکی از پایدارترین مسیرهای خلق ثروت و اشتغال مطرح استان اصفهان شناخته می شود. استان اصفهان با تنوع اقلیمی کم‌نظیراز مناطق کوهستانی و سردسیر سمیرم و فریدن تا اقلیم‌های گرم و خشک نطنز، کاشان، نایین و خوروبیابانک زیست‌بوم مناسبی برای رویش و پرورش بیش از صدها گونه گیاه دارویی با ماده مؤثره بالا فراهم کرده است.

کاشان، آران‌وبیدگل و میمه قطب تولید گلاب و اسانس طبیعی هستند. مراتع غنی استان، یکی از خاستگاه‌های اصلی گونه‌های گون کتیرایی در کشور است؛ محصولی که مشتریان عمده صنعتی در صنایع داروسازی و آرایشی کشورهای خارجی دارد.کشت زعفران، سیاه‌دانه، زیره و خاکشیر در شرق و شمال استان رو به گسترش بوده و توانسته بازارهای همسایه و آسیای شرقی را هدف قرار دهد.

اولویت کشت گیاهان دارویی

مدیر امور باغبانی سازمان جهادکشاورزی اصفهان به اصفهان زیبا گفت: اولویت کشت گیاهانِ دارویی با توجه به کم‌آبی، خشکی وشوری با کشت گیاهان دارویی چندساله است که تا اواسط بهار به خواب می‌روند یا نیازی به آبیاری تابستانه ندارند و از نزولات بارندگی زمستانه و بهاره استفاده می‌کنند و نیازی به آبیاری تابستانه ندارند.
این گیاهان شامل موسیر، زعفران، زیره سیاه، باریجه، کرفس‌کوهی، آنغوزه و علف‌مار هستند؛ همچنین با توجه به شرایط کم‌آبی، کشت گیاهان یک‌ساله که تا اواخر بهار برداشت می‌شوند، به‌منظور استفاده از نزولات بارندگی زمستانه و بهاره در اولویت قرار دارند؛ چون نیازی به آبیاری تابستانه ندارند؛ مانند کشت زیره سبز، تخم‌شربتی، قدومه‌شیرازی، بالنگو، کاکوتی و شاتره.
احمدرضا رئیس زاده بیان کرد: علاوه بر این‌ها، گیاهان دارویی چندساله و یک‌ساله که دارای نیاز آبی کم هستند مانند رزماری، اسطوخدوس، آویشن، درمنه، خارشتر، زرشک، عناب، زوفا، مریم‌گلی، پنج‌انگشت، رازیانه، زنیان، شوید، اسپند، خارخاسک، گل‌گاوزبان، شیرین‌بیان، گل‌محمدی، ختمی، پنیرک و گياهان دارویی یک‌ساله و چندساله مقاوم به شوری مانند کاسنی، رازیانه، رناس، كينوا، خارخاسک، خارشتر، گلرنگ، آتریپلکس و کشت گلخانه‌ای آلوئه‌ورا، استویا، كارلا، زنجبيل و زردچوبه و قلمه و نشای گیاهان دارویی در اولویت قرار دارند.

برنامه های توسعه کشت گیاهان دارویی اصفهان

رئیس زاده خاطرنشان کرد: برنامه آموزشی و اطلاع‌رسانی، پیگیری پرداخت تسهیلات بانکی کم‌بهره، پیگیری پرداخت یارانه کشت گیاهانِ دارویی، پیگیری و ارائه الگوی مناسب کشت در مناطق مختلف استان، جلوگیری از انقراض گونه‌های مهم از طریق اهلی‌کردن و کشت انبوه مثل موسیر کوهی ،آویشن دنایی و شیرازی، زرین‌گیاه، زیره سیاه کوهی، باریجه و آنغوزه، کنگر کوهی، کاکوتی، کاپاریس، مشگک و پیگیری بیمه گیاهان دارویی، اجرای طرح کشاورزی مبتنی بر قرارداد، حمایت از توسعه زنجیره ارزش گیاهان دارویی، حمایت از توسعه مکانیزاسیون در کشت تا برداشت، حمایت از توسعه صادرات با هماهنگی اتاق بازرگانی (کمیسیون کشاورزی)، حمایت از توسعه آبیاری‌های نوین، سامان‌دهی واحدهای تولید بذور و سایر اندام‌های تکثیری گیاهانِ دارویی، اجرای طرح‌های مشارکتی از کشت گیاهانِ دارویی در عرصه‌های منابع طبیعی و اراضی شیب‌دار و مستعد، پیگیری راه‌اندازی بارانداز و پالایشگاه گیاهانِ دارویی در استان، پیگیری و پیشنهاد شاخصه‌های فنی و استاندارد نشای گیاهانِ دارویی، آویشن دنایی و شیرازی، کرفس‌کوهی و آنغوزه از جمله سیاست ها و برنامه های درراستای توسعه کشت گیاهان دارویی استان اصفهان است.

زنجیره فرآوری و تسهیل تجاری جایگزین خام‌فروشی سنتی شود

برای تبدیل اصفهان به هاب فرآوری و صادرات گیاهان دارویی در فلات مرکزی ایران، نیز صادرکنندگان و اعضای کمیسیون کشاورزی و صادرات اتاق بازرگانی اصفهان چندین راهکار پیشنهادداده اند.توسعه واحدهای دانش‌بنیان برای استخراج مواد مؤثره یکی از این راهکارهاست. به‌جای فروش فله‌ای گیاه خشک، صنایع داروسازی و غذایی استان می‌توانند با ورود به تولید عصاره‌های استاندارد، استانداردسازی پودرها و اسانس‌های گرید دارویی، حاشیه سود این صنعت را چند برابر کنند.ایجاد شهرک یا پایانه تخصصی صادرات گیاهان دارویی نیز راهکار بعدی است.
آموزش کشاورزان در مناطق کم‌آب استان برای پرهیز از مصرف سموم شیمیایی و دریافت گواهی‌های معتبر ارگانیک، شرط اصلی حضور بدون‌ریسک در بازارهای رده‌بالای بین‌المللی است.گیاهان دارویی برای اصفهان تنها یک محصول کشاورزی نیست؛ بلکه الگویی هوشمندانه برای انطباق اقتصاد استان با واقعیت‌های کم‌آبی و گذار به صادرات غیرنفتی دانش‌پایه است؛ مشروط بر آنکه زنجیره فرآوری و تسهیل تجاری جایگزین خام‌فروشی سنتی شود.