به گزارش اصفهان زیبا؛ محسن صراف، متولد ۱۳۵۵ و از اهالی محله عباس‌آباد، دارای مدرک دکتری تخصصی مهندسی پزشکی، مجری طرح ایمپلنت ملی کشور و رایزن علمی پیشین ایران در شرق آسیا بوده است. او مقاطع تحصیلی خود را در دانشگاه‌های مختلف گذرانده و مدرک دکتری این رشته را از دانشگاه سلطنتی مالزی دریافت کرده است.
صراف درباره نحوه ورودش به رشته مهندسی پزشکی به «هم‌محله» می‌گوید: «در رشته‌های متفاوتی در دانشگاه امام صادق(ع) و دانشگاه وزارت امور خارجه فعالیت داشتم و در نهایت به دلیل علاقه‌ام، رشته مهندسی پزشکی را انتخاب کردم. از نظر شخصیتی نیز بسیار پرتلاش و پرکار بودم و توانستم وارد این حوزه شوم. خانواده‌ام هم در ورود من به این رشته و ادامه تحصیل نقش زیادی داشتند. با توجه به شرایط خانوادگی، امکان تحصیل من در این رشته فراهم بود؛ زیرا خانواده‌ام با حوزه تجهیزات پزشکی ارتباط داشتند.»
این استاد دانشگاه اصفهان می‌افزاید: «پس از پایان مقاطع تحصیلی‌ام در رشته مهندسی کشاورزی، در کنار تدریس در دانشگاه اصفهان، سال‌ها در دانشگاه‌های دیگری از جمله دانشگاه آزاد، پیام‌نور و دانشگاه صنعتی اصفهان نیز تدریس کردم. نزدیک به ۱۶ سال سابقه فعالیت در این سمت دارم. در خارج از کشور نیز در دانشگاه‌های سنگاپور، کره جنوبی و مالزی استاد دانشگاه بودم و تدریس به دانشجویان این رشته را بر عهده داشتم.»
او درباره دستاوردهای علمی خود می‌گوید: «کتاب‌های متفاوتی در رشته مهندسی پزشکی تألیف کرده‌ام. از میان آن‌ها، دو کتاب شاخص دارم؛ یکی کتاب “اصول و کاربردهای زیست‌سازگاری در تجهیزات پزشکی” که در این سال‌ها مرجع بسیاری از مؤسسات تحقیقاتی در حوزه استانداردهای پزشکی بوده است و دیگری کتابی درباره کاربرد نانومواد در حوزه پزشکی. همچنین بیش از ۵۰ مقاله بین‌المللی در رشته مهندسی پزشکی ارائه کرده‌ام.»
صراف به جوانانی که به تحصیل در رشته مهندسی پزشکی علاقه‌مندند توصیه می‌کند: «جوانانی که به تحصیل در رشته مهندسی پزشکی علاقه دارند، باید بدانند این رشته یکی از بهترین رشته‌ها برای تحصیل در دانشگاه است. مهندسی پزشکی رشته‌ای میان‌رشته‌ای و از رشته‌های بسیار خوب در دنیاست و آینده شغلی مناسبی نیز دارد. دانشجویان این رشته می‌توانند از آخرین دستاوردهای علمی و فناوری در حوزه سلامت و ارتقای کیفیت تندرستی استفاده کنند.»
این استاد دانشگاه درباره فعالیت‌های خود در شرق آسیا اظهار می‌کند: «در دوره ریاست‌جمهوری آیت‌الله رئیسی، به مدت سه سال رایزن علمی ایران در شرق آسیا بودم. معمولا دوره فعالیت سفیران و دیپلمات‌ها در این سمت حداکثر سه سال است. به دلیل اینکه پیش‌تر در آن منطقه تحصیل کرده بودم، شرق آسیا را به‌خوبی می‌شناختم. جنوب شرق آسیا، اقیانوسیه، استرالیا و نیوزیلند، همگی در زیرمجموعه مناطقی بودند که مدیریت آن‌ها در این سمت بر عهده من بود.»
او درباره دغدغه‌ها و دشواری‌های این مسئولیت می‌گوید: «زمانی که رایزن علمی ایران در این مناطق شدم، سرپرستی بیش از ۱۵ کشور و برقراری ارتباطات علمی با آن‌ها را بر عهده داشتم. یکی از دغدغه‌های مهم این مسئولیت، سفر به این کشورها بود. حتی در زمان جنگ نیز ناچار بودیم با وجود محدودیت‌های دیپلماتیکی که کشورها برایمان ایجاد می‌کردند، به کار خود ادامه دهیم.»
او خاطرنشان می‌کند: «از آنجا که در این مسئولیت سفیر علمی جمهوری اسلامی ایران در منطقه بودم، وظیفه داشتم همه تعاملات علمی و فناوری ایران با آن منطقه را مدیریت کنم. جای خرسندی دارد که توانستیم در این زمینه موفق عمل کنیم. رفت‌وآمد سفیران کشورهای منطقه تحت مأموریتم و وزیران علوم و فناوری آن‌ها به ایران، به شکلی بی‌سابقه انجام شد.»
صراف ادامه می‌دهد: «همچنین اردوهای بسیار مؤثری از دانشجویان کشورهای مختلف منطقه تحت مأموریتم به اصفهان آوردم. دانشجویانی از حدود ۱۵ کشور به ایران آمدند و چندین هفته در کشور حضور داشتند. حتی در انتخابات‌ها آن‌ها را همراه خود می‌بردیم تا کشورهای دیگر نیز از نزدیک ببینند وضعیت سیاسی ایران در چه شرایطی است.»