به گزارش اصفهان زیبا؛ براساس آخرین آمار، ۳۰۰ واحد پرورش شترمرغ در استان فعالیت می‌کنند. اصفهان با دارا بودن شهرستان‌های مستعد و شرایط اقلیمی مناسب، یکی از قطب‌های مستعد کشور در صنعت پرورش شترمرغ به شمار می‌رود؛ صنعتی که به گفته فعالان این حوزه، با چالش‌های کمتر زیست‌محیطی، مصرف بهینه آب و ارزش افزوده بالا می‌تواند جایگزین مناسبی برای دامداری‌های سنتی باشد.
در حالی که بسیاری از فعالان حوزه کشاورزی و دامپروری به دنبال گزینه‌های نوآورانه و پربازده هستند، پرورش شترمرغ به عنوان یکی از صنایع نوین و پر بازده دامپروری در کشور، روز به روز جایگاه ویژه‌تری پیدا می‌کند.
یک تولیدکننده و صادرکننده شترمرغ در اصفهان به اصفهان زیبا گفت: بر اساس آمارهای پیشین، حدود ۳۰۰ واحد پرورش شترمرغ در استان اصفهان فعالیت داشته‌اند که توسعه و حمایت از این واحدها نیازمند تسهیل‌گری دولت در تأمین زیرساخت‌ها، رفع موانع صادراتی و ارتقای فناوری فرآوری است.
بهنام نمازی خاطرنشان کرد: در حال حاضر شهرستان‌های گرمسیری استان نظیر شهرضا، کاشان و خور و بیابانک در کنار مرکز استان، از قطب‌های فعال با ظرفیت مناسب در این حوزه به شمار می‌روند.
مزایای زیست‌محیطی و مدیریت منابع آب
نمازی عنوان کرد: برخلاف دام‌های سنگین و سبک که با بوی نامطبوع دامداری‌ها و آلودگی‌های زیست‌محیطی گسترده همراه هستند، پرورش شترمرغ آلودگی کمتری ایجاد می‌کند.
نمازی ادامه داد: همچنین بحران آب در استان اصفهان یکی دیگر از محرک‌های گرایش به این صنعت است؛ در حالی که یک رأس دام سنگین روزانه به حدود ۲۰۰ لیتر آب شیرین و شرب نیاز دارد، هر مولد شترمرغ روزانه تنها حدود ۱۵ لیتر آب (که حتی می‌تواند آب لب‌شور باشد) مصرف می‌کند و در طول سال بهره‌وری گوشتی بالایی به همراه دارد.
ارزش غذایی گوشت شترمرغ
نمازی خاطرنشان کرد: گوشت شترمرغ به دلیل خواص سلامتی‌بخش، به‌ویژه در کاهش کلسترول بد خون (LDL)، مورد تأکید متخصصان تغذیه برای افراد مستعد است و به عنوان یک گوشت قرمز سالم جایگاه ویژه‌ای در سبد غذایی پیدا کرده است.
چالش‌های فرآوری و صادرات چرم
این تولیدکننده اصفهانی اذعان کرد: اگرچه پوست شترمرغ ارزش اقتصادی بالایی دارد، اما به دلیل قدیمی بودن فناوری فرآوری و رنگ‌ریزی در داخل کشور، بخش عمده‌ای از پوست‌ها به صورت خام توسط واسطه‌ها به کشورهایی نظیر ترکیه، آفریقای جنوبی و در نهایت ایتالیا صادر می‌شود تا فرآوری نهایی روی آن‌ها انجام گیرد. به عنوان نمونه، اختلاف فاحشی میان قیمت محصولات چرمی فرآوری‌شده داخلی و نمونه‌های خارجی آن وجود دارد که نشان‌دهنده ضرورت نوسازی فناوری در زنجیره ارزش این صنعت است.
معضل تأمین منابع انسانی و نیروی کار
نمازی بیان کرد: یکی از چالش‌های بنیادین کنونی در صنعت دام و طیور کشور، معضل تأمین منابع انسانی و نیروی کار است؛ موضوعی که با توجه به روند سالمندی و تغییرات هرم جمعیتی ایران، روزبه‌روز حادتر می‌شود. در این میان، صنعت پرورش شترمرغ با نیاز کمتر به نیروی انسانی و بهره‌وری بالاتر، مزیت اقتصادی چشمگیری ایجاد می‌کند؛ به طوری که نیاز این صنعت به نیروی کار به ازای میزان مشخص تولید، حدود یک‌پنجمِ صنعت دامداری سنتی برآورد می‌شود که این امر منجر به کاهش چشمگیر هزینه‌های تولید و حل بخشی از بحران کمبود کارگر در این بخش خواهد شد.
سودآوری پوست و چرم شترمرغ
این تولیدکننده و صادرکننده شترمرغ عنوان کرد: در سطح جهانی، پوست و چرم شترمرغ اولویت نخست اقتصادی و پروتئین آن اولویت دوم محسوب می‌شود؛ اما در ایران به دلیل فرسودگی فناوری دباغی و کیفیت نامناسب رنگ‌گیری، امکان بهره‌برداری کامل از این ارزش افزوده وجود ندارد. در نتیجه، پوست‌ها بیشتر به صورت خام توسط واسطه‌ها به بازارهایی نظیر ترکیه، آفریقای جنوبی و در نهایت ایتالیا صادر شده و فرآوری نهایی در آنجا انجام می‌پذیرد؛ موضوعی که باعث ایجاد فاصله قیمتی چشمگیر میان محصولات چرمی تولید داخل و فرآورده‌های لوکس جهانی شده و ضرورت سرمایه‌گذاری در به‌روزرسانی فناوری صنایع تبدیلی را دوچندان می‌کند.
علاوه براین مزایا، شترمرغ (به دلیل برجستگی‌های جای پر) یکی از گران‌قیمت‌ترین و مقاوم‌ترین چرم‌های طبیعی در صنعت پوشاک، کیف و کفش به شمار می‌رود. همچنین روغن شترمرغ خواص درمانی، ضدالتهابی و ترمیمی برای پوست و مفاصل دارد و در صنایع آرایشی و بهداشتی بازار اختصاصی و پربازدهی دارد همچنین. تخم‌های نطفه‌دار برای تکثیر با قیمت بالا معامله می‌شوند؛ تخم‌های خوراکی و حتی پوسته‌های ضخیم و سخت آن برای کارهای هنری، نقاشی و صنایع‌دستی فروش می‌روند. پر شترمرغ در صنایع تزیینی، پوشاک و گردگیرهای ضدالکتریسیته ساکن (در خطوط دقیق الکترونیک و خودروسازی) کاربرد دارد.