به گزارش اصفهان زیبا؛ تغییرات بر روی نیمکت تیم‌های لیگ برتری در لیگ بیست‌وششم حتی قبل از شروع رسمی این رقابت‌ها آغاز شده و باگذشت حدود یک‌سوم از لیگ باقدرت دنبال می‌شود و بعید نیست رکورد تازه‌ای رکورد تازه‌ای بر روی نیمکت لیگ برتری‌ها برپا شود.
تیم فوتبال ذوب‌آهن یکی از تیم هایی بود که با سیروس پورموسوی به توافق رسیده بود و زیر نظر این مربی بازیکنان موردنظر را به خدمت گرفته و تمرینات هم آغاز شده بود، اما پس از مدتی که شایعاتی در خصوص جایگزینی رسول خطیبی به‌جای پورموسوی وجود داشت، اتفاق متفاوت‌تری رخ داد و عبدالله ویسی روی نیمکت ذوب‌آهن نشست.
در تیم تراکتورسازی تبریز، جواد نکونام جانشین محمد ربیعی شد و ساکت الهامی نیز به‌جای سعید دقیقی سکان‌دار پیکان شده بود. در تیم صنعت نفت آبادان هم که پس از قطع همکاری با پورموسوی با غلامرضا خلیفه لیگ یک را به پایان رساند و لیگ برتری شد، مدیران باشگاه خلیفه را به‌عنوان مدیر فنی تیم انتخاب و محمد نوری دستیار سابق پورموسوی در نفت آبادان را سرمربی تیمشان کردند.
لیگ بیست و ششم که با این سابقه آغاز شده بود، تا هفته هفتم بدون تغییر و تحولی دنبال می‌شد تا اینکه مجتبی حسینی، چراغ برکناری مربیان را روشن کرد. سید مجتبی حسینی که پس از جدایی غلامرضا عنایتی از نساجی، سرمربیگری این تیم مازندرانی را برای هشتمین دوره حضورش در لیگ برتر به عهده گرفته بود، پس از انجام هفت مسابقه با این تیم، به‌صورت توافقی از نساجی جدا شد و سعید دقیقی جای او را بر روی نیمکت تیم مازندرانی گرفت.
دومین برکناری لیگ به نام محمد نوری رقم خورد و این مربی پس از شکست سنگین نفت آبادان مقابل پرسپولیس در هفته هشتم لیگ برتر از هدایت این تیم کنار رفت. این در حالی بود که تیم آبادانی به نوری یک‌بار فرصت برای جبران نتایج داده بود که البته دوامی نداشت.
برکناری بعدی لیگ به نام رسول خطیبی ثبت شد، جایی که این مربی تبریزی از سرمربیگری تیم فجر سپاسی برکنار و مهدی رجب‌زاده جانشین او شد. برکناری خطیبی در حالی رقم خورد که پیش از شروع فصل زمزمه‌های جدی در خصوص تمایل او برای سرمربیگری در تیم ذوب‌آهن مطرح شده بود و برخی رسانه‌ها مدعی جابه‌جایی او با سیروس پورموسوی بودند که در نهایت مسیر خطیبی از اصفهان به شیراز تغییر پیدا کرد و البته سرانجامی هم نداشت.
تغییر بعدی لیگ روی نیمکت تیم ذوب‌آهن به وقوع پیوست و تیم اصفهانی پس از نتایج ضعیف در لیگ بیست و ششم، با سرمربی عبدالله ویسی به پایان همکاری رسید. ویسی که در تابستان به تیم پیوست، تنها سه امتیاز در چهار هفته نخست کسب کرد و پس از برد مقابل پیکان، دو باخت به پرسپولیس و سپاهان و تساوی با نساجی را تجربه کرد.
تیم ذوب‌آهن برای ادامه لیگ به سراغ محمد ربیعی رفته است که البته دو هفته ابتدایی همکاری با این مربی با یک شکست برابر چادرملو و یک تساوی مقابل آلومینیم اراک همراه بوده است. ربیعی پیش‌تر دو فصل سکان‌داری تیم اصفهانی را برعهده داشت و این تیم را به یکی از تیم های میان جدولی ارتقا داد، اما پس از دو فصل که پنج مربی روی نیمکت این تیم جابه‌جا شدند، ربیعی یک‌بار دیگر به این تیم برگشت و هواداران امیدوارند همان نتایج قبلی تکرار شود.
آخرین تغییر روی نیمکت تیم‌های لیگ برتری به تیم مس شهربابک مربوط می‌شود که قاسم شهبا پس از کسب نتایج ضعیف از هدایت تیم فوتبال این باشگاه برکنار شد. مس شهربابک پس از پایان هفته دهم رقابت‌های لیگ برتر با کسب ۵ امتیاز در رده آخر جدول رده‌بندی لیگ قرار داشته و فعلاً کاندیدای شماره یک سقوط است. در پایان هفته یازدهم لیگ هم مازیار زارع از سرمربیگری تیم ملوان استعفا کرد که البته پذیرفته نشد و او فعلا در جمع مربیان لیگی حضور دارد.
جابه‌جایی بر روی نیمکت تیم‌های لیگ برتری امر مرسومی است، به‌ویژه با نزدیک‌شدن به نیم‌فصل اول که تیم‌های در خطر از تعطیلات نیم‌فصل برای تقویت تیم و هماهنگ‌کردن استفاده می‌کنند و قابل‌پیش‌بینی است که چند سرمربی دیگر از تیم‌های فانوس به دست هم تغییر کنند.
در ادوار سپری شده لیگ برتر ایران، در دوره نوزدهم بر اساس آماری که به ثبت رسیده، تا شش هفته مانده به پایان مسابقات، ۳۷ سرمربی دائم و موقت در ۱۶ تیم حضور داشتند که یک آمار عجیب‌وغریب را به ثبت رساند و بعید نیست لیگ بیست و ششم هم با تغییراتی که تا بدین جا داشته، رکورد تازه‌ای را برجای بگذارد.
معمولاً کارشناسان فوتبال، جابه‌جایی‌های بسیار زیاد مربیان در لیگ کشورهای حوزه خلیج‌فارس را حاصل مدیریت آماتوری و نتیجه‌گرا بودن سیستم فوتبال این کشورها می‌دانستند، اما به نظر می‌رسد فوتبال باشگاهی ایران در همان مسیر گام برداشته است.