«زیرک»‌های ورزش اصفهان را تکثیر کنیم

شاید ایراد اصلی به ما رسانه‌ای‌ها وارد باشد؛ چون به دنبال تیتر جذاب و متن حاشیه‌ای هستیم، بعد از مجامع انتخاباتی به سراغ کاندیداهایی می‌رویم که به هر دلیلی معترض مجمع هستند و اظهارات تندی را علیه مدیران ورزشی بیان می‌کنند؛ تفاوتی هم ندارد چه کسی مدیرکل ورزش باشد.سال‌ها قبل در مجمع انتخاباتی هیئت بدمینتون استان اصفهان، معاون فعلی اداره‌کل ورزش و جوانان استان که به عنوان کاندیدا حضور یافته بود، پس از اینکه فرد دیگری به عنوان رئیس هیئت معرفی شد، با سرعت مجمع را ترک کرد یا پیش‌تر از آن در یکی از هیئت های ورزشی، پس از اینکه یکی از کاندیداها موفق به کسب آرای لازم برای احراز پست ریاست هیئت نشد، همراهان او با مدیرکل وقت وارد بحث کلامی شدند.

 از این موارد در ادوار گذشته مجامع انتخاباتی هیئت های ورزشی بارها رخ داده و اتفاق دور از انتظاری نیست؛ اما در مجمع انتخاباتی هیئت موتورسواری و اتومبیل رانی استان اصفهان که هفته گذشته رخ داد، یکی از کاندیداها رفتاری را از خود بروز داد که کمتر شاهد آن بودیم .در مرحله اول از رأی‌گیری، شهرام شاه‌زمانی 7 رأی، ایمان زیرک 6 رأی و ابوالفضل توکلی 4 رأی کسب کردند که دو نفری که رأی بیشتری احراز کرده بودند، به دور دوم راه پیدا کردند. در مرحله دوم، شاه زمانی با یک رأی بیشتر نسبت به زیرک به عنوان رئیس منتخب مجمع انتخاب شد و زیرک اولین نفری بود که به رقیبش تبریک گفت.زیرک بعد از رأی گیری هم مجمع را ترک نکرد و نشانه‌ای از ناراحتی و خشم نیز بروز نداد؛ در صورتی که رقابت او و شاه‌زمانی تنها بر سر یک رأی بود و نشان از رقابت دو نفر داشت، زیرا اگر فرض بر کنار آمدن زیرک به سود رقیب بود، دلیلی برای کشیده شدن مجمع به دور دوم وجود نداشت و زیرک نیز مانند دو کاندیدای دیگر انصراف می‌داد.رفتار زیرک در این مجمع به نوعی همان گمشده امروز ورزش اصفهان است؛ یعنی همان گمشده‌ای که بیشتر افراد تنها خودشان را شایسته ریاست می‌دانند و اگر هر فردی جز خودشان رئیس شود، یا راه اعتراض برای لغو مجمع را در پیش می‌گیرند یا اینکه در دوره مسئولیت رقیب، از هیئت کناره می‌گیرند که هر دو حالت به ضرر آن رشته ورزشی خواهد شد و عملا تمرکز مدیریت و برنامه ریزی را از تیمی که سرکار هستند، خواهد گرفت؛ در صورتی که اگر این دیدگاه در جامعه ورزش حاکم شود، که تمام تفکرات و افراد باید فرصت آزمودن توانمندی و برنامه‌های خود را داشته باشند، ولو اینکه افراد فعال در آن رشته، با مدیریت هیئت بر سر کار نیز مشکل داشته باشند، به جای کارشکنی، به آن‌ها اجازه می‌دهند که در مهلت چهارساله برنامه‌هایشان را پیاده کنند و بعد از چهار سال و برای انتخابات بعدی، عملکرد تیم سرکار را به بوته نقد کشیده و برنامه‌های خودشان را ارائه کنند و جامعه آن رشته می‌تواند بر اساس بررسی عملکرد انجام شده و سنجش انتقادهای وارد بر آن، تیم مدیریتی آینده را انتخاب کند.صلاح ورزش در تکثیر «زیرک»هاست و کارشکنی و بهانه جویی جز ایجاد خلل در پیشرفت و توسعه ورزش از ورزش همگانی گرفته تا قهرمانی و حرفه‌ای، سود دیگری نخواهد داشت.