مهمترین موضوعهایی که مردمشناسان در مطالعه صنعت گردشگری پوشش دادهاند از نظر مفهومی به دو نیمه تقسیم میشود: یک نیمه به دنبال درک منشأ گردشگری و دیگری تأثیرات گردشگری است.اگرچه مردمشناسان به بررسی عوامل برای تحریک گردشگران پرداختهاند؛ اما در بررسی شرایط مربوط به تحت تأثیر قرار گرفتن افراد در مقصد میزبان، توجه کمتری را داشتهاند. اولین قدم برای پر کردن این شکاف این است که همه افراد در یک مقصد میزبان، در گردشگری شرکت نمیکنند.برخی از اعضای یک منطقه محلی ممکن است به طور مستقیم مشارکت داشته باشند و بهعنوان راهنما، اجراکننده یا صنعتگر به طور منظم با گردشگران تعامل داشته باشند، درحالیکه دیگران ممکن است فقط در پشتصحنه درگیر شوند و بهعنوان پشتیبانی یا عمدهفروش مواد غذایی و لوازم کار کنند.از دیدگاه مردمشناسان، تأثیرات گردشگری بر جامعه میزبان میتواند مثبت یا منفی باشد. مردمشناسان با اشتیاق، گردشگری را بهعنوان یک استراتژی ایدئال برای توسعه تبلیغ میکنند. زیرساختهای گردشگری را بهعنوان راهی برای افزایش درآمد ارزی و افزایش سرانه تولید ناخالص ملی معرفی میکنند.
بااینحال به نظر میرسد که گردشگری میتواند به جای کاهش فقر، انواع جدیدی از مشکلات اجتماعی را شامل شود. گردشگری میتواند با هزینههای لوکس، ازدحام بیشازحد و آلودگی همراه باشد؛ همه این موارد تخریب محیطزیست را تشدید میکنند. همچنین در تمام مدت، سود حاصل از گردشگری به رهبران صنعت منتقل میشود. مردمشناسان معتقدند که در سطح اقتصاد محلی، گردشگری انواع دیگری از ویرانگری را به بار میآورد. مطالعات مردمشناسی از مقصد میزبان در سراسر جهان نشان میدهد که میزبانان محلی از فعالیتهای معیشتی خود دور شده و در گردشگری کار میکنند و این مسئله به زوال فعالیتهای معیشتی و وابستگی بیشتر مردم محلی به جهان خارج منجر میشود. به هم خوردن فعالیتهای معیشتی لزوما بهخودیخود یک مشکل نیست؛ اما وقتی جریان گردشگران کاهش یابد و مردم هیچ گزینه اقتصادی دیگری برای تأمین زندگی خود نداشته باشند، به یک مشکل تبدیل میشود. مصداق بارز این مسئله، بحران جهانی ویروس کووید۱۹ است که به کاهش گردشگری در سراسر جهان منجر شد.تحقیقات کاربردی مردمشناسان برای برنامهریزی و اجرای پروژههای گردشگری در سراسر جهان، حیاتی است. مردمشناسان بر این باورند که گردشگری اگر بدون نظارت و کنترل نشده باشد، ممکن است به مناطق و منابع طبیعی آن، حیوانات و مردم آسیب برساند. صنعت گردشگری متشکل از مشاغل تجاری است که هدف آنها به حداکثررساندن سود آژانسهای گردشگری و راهنماهای حرفهای است. مفهوم این امر این است که تلاش برای دستیابی به سود، مانع هرگونه قصد برای محافظت از طبیعت یا بهبود زندگی مردم محلی است. جوامع محلی به طور فزایندهای در مشارکت با آژانسهای دولتی، سازمانهای غیردولتی و شرکتهای تور خصوصی برای برنامهریزی استراتژیهای گردشگری و ایجاد جاذبهای جدید برای بازدیدکنندگان شرکت میکنند. در نتیجه، میزبانان محلی کنترل بسیار بیشتری در خصوص تأثیر گردشگری بر جوامع خود به دست میآورند.اگر صنعت گردشگری ورودیهای درستی مانند یک رویکرد مشارکتی را ارائه دهد، میتوان تأثیرات منفی گردشگری را بر میزبانان محلی کاهش داد. برای مشارکتبخشیدن به گردشگری و مشارکت ساکنان محلی بهعنوان تصمیمگیرنده در پروژههای گردشگری، مردمشناسان میتوانند با توجه بیشتر به دلایلی که ساکنان محلی انتخاب میکنند یا قادر به مشارکت در گردشگری هستند، سهم قابلتوجهی در این زمینه داشته باشند. این اطلاعات زمانی مهم میشوند که در نظر بگیریم ورودیهای خارجی مناسب احتمالا لازم هستند؛ اما برای اطمینان از مزایای گردشگری برای افراد محلی، کافی نیستند. از نظر مردمشناسان، گردشگری میتواند دریچهای باشد که از طریق آن مسائل اقتصادی، سیاسی، تغییرات اجتماعی و توسعه، مدیریت منابع طبیعی را کشف کرد. بنابراین اگر صنعت پرسود گردشگری بدون نظارت و کنترل نشده باشد نهتنها به شکوفایی اقتصادی کمک نخواهد شد بلکه آثار منفی بسیاری را بر جای خواهد گذاشت.
دیدگاه مردمشناسان درباره تأثیرات گردشگری بر جامعه میزبان
مردمشناسان و گردشگران اشتراکات زیادی دارند. هر دو، وقت خود را صرف مطالعه در تولیدات فرهنگی و آدابورسوم جامعه میکنند، همچنین هر دو بهعنوان یک عامل خارجی به جوامع ورود میکنند. در واقع گردشگری میتواند زمینه ایدئالی برای مطالعه مسائل اقتصادی، سیاسی، تغییر و توسعه اجتماعی، مدیریت منابع طبیعی و هویت و بیان فرهنگی باشد. همچنین بسیاری از پرسشهای اصلی که به مردمشناسان مربوط میشود، در مطالعه گردشگری ظاهر میشوند.وقتی گردشگران و افراد محلی دور هم جمع میشوند، هر دو این فرصت را دارند که نهتنها نگاهی به نحوه زندگی دیگران بیندازند، بلکه میتوانند زندگی خود را از نگاه دیگران ببینند.
نوشته شده توسط: اصفهان زیبا در در گردشگری | دیدگاه بسته شده