عدالت در سایه VAR
مـشــکلات داوری فـوتــبـال ایران در ســالهــای اخــیـر آنقدر زیاد و قابلشمارش بوده که کار به تغییر سرنوشت قهرمان لـیـگ بـرتــر هـــم رسیده است و همین موضوع باعث شده تا مدیران جدید در فدراسیون فوتبال همه به دنبال تـلاش برای فراهمکردن امـکـانــات کــمــکداور ویدئویی در فدراسیونهای ایران باشند. جرقه این اتفاق همین چند روز قبل در بازی ملی ایران و کرهجنوبی زده شد که البته علاقهمندان به فوتبال چیزی از آن ندیدند و فقط در حد یک خبر امیدوارکننده برای فوتبال ما خودنمایی کرد. با این حال هزینه استفاده از کمکداور ویدئویی در استادیومهای لیگ برتری اصلا کم نیست و بعید به نظر میرسد که بهجز چند تیم خاص و متمول، بقیه تیمها بتوانند از این سیستم استفاده کنند. به هر حال شروع لیگ فرصتی خوب برای تزریق فرهنگ VAR در فوتبال باشگاهی ما خواهد بود و تیمها چه بخواهند چه نخواهند، باید در آیندهای نه چندان دور حتما از این تکنولوژی استفاده کنند. بدونشک با حضور کمکداور ویدئویی، عدالت با دز بالاتری در فوتبال ما حاکم خواهد شد و شاید این عدالت کمی از التهاب روی سکوها را کم کند. در این فصل و بنا بر اعلام کمیته داوران، چند داور باتجربه لیگ برتری به دلیل مردودی در تستهای جسمانی در چند هفته اول لیگ حضور ندارند و این موضوع میتواند بازیهای ابتدایی لیگ امسال را با حضور داوران جوانتر کمی دچار چالش کند.
بلیتی برای آرامش
این موضوع شاید از خوششانسیهای سازمان لیگ و باشگاههای لیگ برتری بود که با شیوع کرونا بازار مشکلات بلیتفروشی اینترنتی جمع شد تا دستکم در سال جدید سرو سامانی به آن داده شود. با این حال، آنطور که به گوش رسیده، در فصل جدید کمکم باید شاهد حضور پرتعداد هواداران در استادیومهای ورزشی باشیم و این تماشاگران بعد از یکسال و نیم دوری از استادیومها، دیگر تاب و توان برخورد با مشکلات سیستمهای قدیمی بلیتفروشی را ندارند که باید فکری به حال این موضوع شود. البته در بعضی از باشگاههای لیگ برتری مثل سپاهان، جرقه استفاده از کارتهای هواداری برای ساماندهی بلیتفروشی زده شده که آن هم با مخالفت بخش اعظمی از هواداران روبهرو شده است. بنابراین در شرایط فعلی بیش از هر زمان دیگری انتظار میرود با توجه به پیشرفت فناوری بتوان با شمارهدارکردن صندلیها فرصت را برای آرامش هرچه بیشتر هواداران فراهم کرد.
چمن سبز و چشمنواز
یکی دیگر از موضوعهایی که همیشه در سطح جهانی روی کیفیت بازی فوتبال تأثیرگذار بوده، چمن خوب و مناسبی است که باید در استادیومها استفاده شود. البته بر خلاف سالهای ابتدایی دهه نود، دیگر از چمنهای باتلاقی مثل زمین تختی انزلی خبری نخواهد بود؛ ولی اقداممهم سازمان لیگ، ممنوعیت بازی روی چمن مصنوعی بوده که بدون تردید گامی مهم در مسیر تماشای بازیهایی خوب خواهد بود. اگر سازمان لیگ از حرف خودش برنگردد، تیمهایی مثل نساجی و مس رفسنجان دیگر نمیتوانند رقبا را در چمنهای مصنوعی زمینگیر کنند و عطر چمن واقعی و بارانخورده جلوه دیگری به مسابقات لیگ بیست و یکم میدهد. البته هزینه تیمار یک چمن، آن هم در این شرایط کمآبی بسیار زیاد است که این موضوع هم باید توسط باشگاههای لیگ برتری مدیریت شود.
جدید ولی متفاوت
دو تیم جدید فصل گذشته از لیگ دسته اول به لیگ برتر صعود کردند که چه در بحث سابقه و چه در بحث قدرت مالی از زمین تا آسمان با یکدیگر متفاوتاند. در یک طرف فجر سپاسی شیراز، تیم قدیمی فوتبال ایران است که سیاست امسالش هم استفاده از بازیکنان جوان و سرباز است و اصولا تمایلی برای خرجکردن پول ندارد. شیرازیها بعد از چند فصل دوری، دوباره تجربه حضور در لیگ برتر را میچشند و اگر قرار باشد به همین ترتیب ادامه دهند شاید خیلی زود راهی لیگ دسته اول شوند. به هر حال در جغرافیای فوتبال ایران حضور یکتیم شیرازی میتواند عاملی برای گسترش عدالت فوتبالی باشد. اما در طرف مقابل همتیم ناشناخته هوادار قرار میگیرد که پول سنگینی در این فصل خرج کرده و بعید به نظر میرسد که بتواند شگفتیساز شود. هوادار باید مراقب باشد تا به سرنوشت استیلآذین دچار نشود. در فوتبال باشگاهی ما پول همیشه حلال مشکلات نبوده و همین ریخت و پاشها میتواند برای یک تیم دردسرساز شود.