طبق ادعای مدیرعامل Mojo Vision، توسعه لنز تماسی بهطورکلی شامل تمرکز بر کوچکسازی ابعاد و الکترونیک بود. این شرکت سیستم مدیریت انرژی خود را با میکروباتریهای درجه پزشکی و یک مدار مجتمع مدیریت توان اختصاصی طراحی کرده است.لنز Mojo از مغناطیسسنجی با پیکربندی سفارشی و شتابسنج و ژیروسکوپ برای ردیابی استفاده میکند. پرکینز میگوید هدف این است که واقعیتافزوده حتی زمانیکه چشمان خود را به اطراف حرکت میدهید، مشاهدهشدنی باشد. حرکت چشم بسیار ضروری است؛ زیرا این محصولات مثل برخی از عینکهای هوشمند ازجمله Ray-Ban Stories هیچ کنترل حرکتی ندارند. یکی از نمایندگان Mojo Vision اعلام کرده که امکان کنترل صوتی در این لنز ارائه شده؛ اما روش اصلی کنترل رابط کاربری ردیابی حرکات چشم است. درو پرکینز، مدیرعامل Mojo Vision، در پستی وبلاگی گفت که این شرکت لنز تماسی هوشمند واقعیتافزودهای را با ویژگیهای کامل بهنمایش گذاشته است. او در مصاحبهای با CNET گفت درحالحاضر میتوان این لنز را بهمدت یک ساعت روی یکی از چشمها قرار داد. البته این شرکت سعی میکند درنهایت کاربران بتوانند از دو لنز بهطور همزمان استفاده کنند. یکی از بزرگترین موانع پیش روی عینکهای هوشمند این است که چقدر دستوپاگیر و عجیب بهنظر میرسند. برخی از دستگاهها مثل Stories و Nreal Air برای مقابله با این مشکل از ظاهر شبیه عینکهای معمولی استفاده میکنند. بهنظر میرسد لنز تماسی این قابلیت را دارد که حتی محتاطانهتر از هدستهای واقعیت افزوده یا محصولاتی مثل عینک هوشمند Ray-Ban باشد؛ البته نمونه اولیه فعلی از لوازم جانبی مخصوصی استفاده میکند.نماینده Mojo Vision میگوید که این قطعه در اطراف گردن قرار میگیرد. این بخش شامل یک پردازنده و پردازنده گرافیکی و رادیو ۵ گیگاهرتزی برای ارسال و دریافت داده به لنز است. بهگفته CNET، این لوازم جانبی اطلاعات را به رایانههایی میفرستند که دادههای حرکت چشم را ردیابی میکنند. پرکینز در وبلاگ خود اشاره کرده است که این فناوری به طراحی سفارشی ASIC نیاز دارد.لنز تماسی Mojo Vision در وضعیت فعلی خود بهنظر میرسد ضعف بزرگی برای مصرفکنندگان دارد و آن این است که اجبار به پوشیدن لوازم جانبی که دور گردن قرار میگیرد، میتواند سخت باشد. نمونه اولیه این محصول از کلاهکی با آنتن یکپارچه برای اتصال آسانتر استفاده میکند؛ بااینحال، ما انتظار داریم که این مشکل در محصول نهایی حذف شود.تاریخ دقیقی برای عرضه لنز تماسی هوشمند Mojo وجود ندارد. این محصول میتواند اولین لنز تماس واقعیت افزودهای باشد که بهدست مصرفکنندگان عادی میرسد. اهداف کوتاهمدت این شرکت شامل جذب شرکای بالقوه و سرمایهگذاران و روزنامهنگاران برای آزمایش لنز هوشمند است.پرکینز در بخش دیگری از توضیحات خود گفت: با این پیشرفت، اکنون پلتفرم آزمایشی داریم که به ما کمک میکند لنز Mojo را اصلاح کنیم تا موردتأیید FDA قرار گیرد و بتوانیم آن را به بازار عرضه کنیم. برای رسیدن به این هدف چندین مطالعه بالینی بهمنظور آزمایش قابلیتها و ارائه بازخورد درباره نرمافزارها و برنامهها انجام خواهیم داد.در وبلاگ پرکینز اشاره شده است که لنزهای تماسی هوشمند Mojo در ۱۰ سال آینده میتوانند دردسترس همه کاربران عادی قرار گیرند. او دنیایی را ترسیم کرده است که ورزشکاران در آن از لنزهای هوشمند برای انجام تمرینهای متمرکز و سنگین استفاده میکنند.
لنز هوشمند
نمونه اولیه لنز تماسی هوشمند Mojo Vision با نمایشگر microLED میتواند فناوری واقعیت افزوده را در محصولی بسیار کوچکتر از هدستهای واقعیتافزوده در دسترس کاربران قرار دهد. لنز تماسی Mojo از صفحهنمایش microLED بهره میبرد و کاربر میتواند آن را با چشمان خود کنترل کند. ایده این محصول مثل عینکهای هوشمند است تا عناصر واقعیتافزوده مفید را درمقابل چشمان خود قرار داده و کارهای روزانه را با آن انجام دهید. اکنون نمونه اولیه کارآمد این لنز تماسی دید بهتری از محصول نهایی به ما ارائه میدهد. بهگزارش Arstechnica، لنز تماسی Mojo Vision از پردازنده Arm M0 و صفحهنمایش microLED با ۱۴ هزار پیکسلبراینچ بهره میبرد و قطر آن فقط ۰٫۰۲ اینچ (۰٫۵ میلیمتر) است. پرکینز مدعی شده است که این نمایشگر درواقع کوچکترین و متراکمترین نمایشگری است که تابهحال برای نمایش محتوای پویا ساخته شده است.