دستگردی از کارمندان اداره ورزش بود و هیئت آمادگی جسمانی نیز جامعه آماری پرتعدادی را تحت پوشش داشت و یکی از هیئتهای فعال بود.دوره ریاست دستگردی در هیئت آمادگی جسمانی ادامه داشت؛ تا اینکه در سالهای پایانی دهه هشتاد نیز فرشته سموعی با پیروزی در انتخابات هیئت تنیسرویمیز استان سکاندار این هیئت شد.سموعی که از فعالان تنیسرویمیز استان محسوب میشود، طی سالهای ریاست سیروس مؤتمن در هیئت، بهعنوان دبیر بر روند فعالیت هیئت نظارت داشت و بهنوعی رئیس در سایه بهحساب میآمد که با شرکت در انتخابات و کسب حداکثر آرا از سایه خارج شد.باتوجهبه فعالیت این دو بانو در دو هیئت پرجمعیت، پیشبینی میشد که روند حضور بانوان مدیر در هیئتهای ورزشی استمرار پیدا کند و بر تعداد آنها افزوده شود؛ اما این پیشبینی درست درنیامد و پرونده ریاست دستگردی و سموعی نیز هرکدام به دلایلی بسته شد. در سال 90 دفتر امور مشترک فدراسیونهای ورزشی، سه فدراسیون ورزشی را به انجمن تبدیل کرد که آمادگی جسمانی نیز یکی از آنها بود؛ سال 91 نیز حکم انحلال فدراسیون صادر شد تا عملا ریاست دستگردی در هیئت پایان پذیرد؛ هرچند مسئولیت دستگردی در انجمن آمادگی جسمانی مدتزمان زیادی ادامه نیافت.چندی پس از انتخاب سموعی در هیئت تنیسرویمیز، در زمان مدیرعاملی اصغر دلیلی در باشگاه ذوبآهن، او بهعنوان قائممقام باشگاه انتخاب شد و قدرت اجرایی زیادی در اختیار داشت. بااینحال مسئولیت سموعی در باشگاه ذوبآهن چندان ادامه نیافت و پس از ماجرای عجیب باشگاه ذوبآهن در اواخر دهه هشتاد که هیچگاه ابعاد آن بازگشایی نشد و جامعه ورزش و رسانه متوجه نشدند چه اتفاقهایی پیرامون این باشگاه به وقوع پیوست که مدیرعامل و قائممقام باشگاه بهیکباره برکنار شدند و اتهامهایی متوجه آنها شد، ناچار به استعفا از ریاست هیئت تنیسرویمیز شد.با کناررفتن دو بانوی رئیس هیئت که هر دو بهاجبار به وقوع پیوست، پرونده حضور بانوان در جایگاه ریاست هیئتهای ورزشی نزدیک به یک دهه بسته شد و جز چند مورد رقابت کمجان، اثری از تصمیم جدی بانوان برای ورود به عرصه مدیریتی در هیئتهای ورزشی وجود نداشت؛ تا اینکه در انتخابات هیئت نابینایان و کمبینایان در سال 98 یک بانو به ریاست هیئت رسید که البته جنس مدیریت او با پیشینیان متفاوت بود. پس از پایان دوره ریاست اصغر فیاض در هیئت کمبینایان و نابینایان استان و باتوجهبه بازنشستهبودن او، به روال مرسوم در این هیئت یک بار دیگر رئیس ادارهکل بهزیستی استان بهعنوان کاندیدای ریاست در مجمع حضور یافت و با کسب حداکثر آرا، سکانداری هیئت را در اختیار گرفت؛ اما بازنشستهشدن در بهزیستی، پایان کار او در هیئت را هم رقم زد. این بار پایان دوره مأموریت یک رئیس ورزشی بانو در هیئتهای ورزشی چندان طولانی نشد و ندا مؤمنزاده در انتخابات هیئت تنیس استان تنها کاندیدا بود و اعضای مجمع نیز بهجز دو رأی سفید، به او رأی اعتماد دادند.او که فرزند منوچهر مؤمنزاده، رئیس سابق هیئت تنیس استان است، تجربه نایبرئیسی هیئت را در طول سالیان متمادی دارد؛ اما این بار تصمیم گرفته بهعنوان رئیس هیئت در این عرصه فعالیت کند؛ هرچند باتوجهبه ترکیب آشنا و همیشگی تیم مدیریتی هیئت، به نظر میرسد ورود مؤمنزاده به انتخابات در پی تصمیمی مشترک و جمعی بوده است.باوجوداین انتخاب مؤمنزاده بهعنوان خبره در هیئترئیسه فدراسیون و سابقه فعالیتی او در باشگاهداری این خوشبینی را ایجاد کرده است که ریاست مؤمنزاده تشریفاتی نیست. برخلاف ادوار قبلی سکانداری بانوان در هیئتهای ورزشی که استمرار نداشت، میتوان امیدوار بود این رویه در همه عرصههای ورزش فراگیر شود و سهم حداقلی مدیریت ورزش بانوان بیشتر شود. تا به امروز فرشته سموعی تنها مدیر زنی بوده که در فضایی رقابتی به ریاست رسیده است و انتظار میرود بانوان در مسیر ریاست هیئتهای ورزشی با درک توانمندیهای خود، پای به عرصه رقابت بگذارند؛ نه اینکه به روال برخی هیئتها صرفا نام آنها در بین گزینههای ثبتنامی وجود داشته باشد، اما دستکم برای ارائه برنامه هم که شده، در مجمع حضور پیدا نمیکنند.
یک بانوی رئیس کم است
پس از ادغام انجمنهای ورزشی بانوان که ریاست آن در اختیار بانوان بود، در ابتدای دهه هشتاد تا مدتها ریاست هیئتهای ورزشی استان اصفهان در اختیار آقایان بود؛ تا اینکه در میانههای دهه هشتاد و با ایجاد فدراسیون آمادگی جسمانی و راهاندازی هیئتهای استانی، سهیلا دستگردی ریاست هیئت اصفهان را برعهده گرفت.
نوشته شده توسط: مهری مصور در در منهای فوتبال,ورزش | دیدگاه بسته شده