دوره ریاست سیدرضا صالحیامیری در کمیته ملی المپیک چندوقتی است که پایانیافته؛ اما مطرحشدن بحثهایی درخصوص صدورمجوز ادامه فعالیت او انتخابات آینده این کمیته را با ابهام مواجه کرده بود تا اینکه سرانجام فراخوان ثبتنام از متقاضیان چهار کرسی مهم در کمیته ملی المپیک اعلام شد.در زمانی که ثبتنام از نامزدهای انتخابات در جریان بود، برخی گمانهزنیها از تصمیم صالحیامیری برای کاندیداتوری مجدد و ورود وزیر ورزش به این عرصه خبر دادند؛ اما با پایان مهلت ثبتنام هیچکدام از این پیشبینیها محقق نشد تا رقابت چهــار+یــک چهــره ورزشی تعیینکننده جایگاه مهم ریاست کمیته ملی المپیک باشد.باتوجه به اهمیت انتخابات پیشرو و کرسی ریاست، مروری بر نامزدهای ثبتنامی آن خواهیم داشت.
هادی ساعی:
با دومدال طلا و یکنقره او را باید پرافتخارترین ورزشکار ایران در المپیک دانست. ساعی سال گذشته برای ریاست فدراسیون تکواندو هم رقابت سنگینی با محمد پولادگر داشت و رقیب سرسخت خود را که نزدیک به دودهه مسئولیت این رشته رزمی را بر عهده داشت، شکست داد؛ اما روند صدور حکم ریاست ساعی طولانی شد تا شائبههایی درخصوص عدمتمایل مدیران ورزش برای حضور او در عرصه مدیریت مطرح شود که درنهایت با صدور حکم ریاست، این گمانهزنیها بینتیجه ماند. ورود ساعی که در همین مدت کوتاه در فدراسیون با حاشیههایی مواجه بوده، به انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک، گام بلندی است و باید منتظر مانده و ببینیم با چه دستفرمانی در انتخابات شرکت خواهد کرد؟
مجید شایسته:
ثبتنام او در انتخابات نمونه بلندپروازی یک مدیر میانه ورزشی است. شایسته که ریاست فدراسیون تنیس را در کارنامه دارد، دوره گذشته برای عضویت در هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک اقدام کرد و موفق به گرفتن رأی اعتماد هم شد؛ اما عدم استمرار ریاست در فدراسیون تنیس و سفرهای متعدد در این دوره چهارساله او را به یک توریست ورزشی تبدیل کرد و اینکه با چنین کارنامهای دوباره برای ریاست اقدام کرده، اتفاق خبرسازی است.
آرش میراسماعیلی:
تنها موفقیت میراسماعیلی به قهرمانی او در جهان مربوط است؛ اما او همواره بیش از آنچه بوده خود را نشان داده است. میراسماعیلی که درحالحاضر ریاست فدراسیون جودو را برعهده دارد، باوجوداینکه جودو تعلیق است و عملا اتفاق خاصی برای آن رخ نمیدهد، برای کاندیداتوری ریاست کمیته ملی المپیک اقدام کرده تا نشان دهد بلندپروازیهای زیادی دارد.
بهرام قدیمی:
اهالی ورزش بیشتر قدیمی را با مسئولیتش در ورزش دانشگاه آزاد میشناسند؛ اما حضورش در فدراسیون هاکی باعث شد تا برای ریاست کمیته ملی المپیک نیز اقدام کند. با اینکه او یک چهره ورزشی شناختهشده نیست؛ اما سمتهای اجرایی و تجربیاتش باعث شده تا از شانس خوبی برای تصاحب این مسئولیت برخوردار باشد؛ البته به شرطی که گزینههای اصلی ریاست به هردلیل کنار بکشند.
فضلالله باقرزاده:
تجربه سالها ریاست فدراسیون شمشیربازی از او مدیری باسابقه در عرصه ورزش ساخته است. باقرزاده دوره گذشته در انتخابات کمیته ملی المپیک شرکت کرد و بهواسطه انتخاب مسئولیت نایبرئیسی با فدراسیونهای زیادی در ارتباط بود تا برای انتخابات آینده به رأی آنها امیدوار باشد.
مهدی علینژاد:
در دوران ریاست در فدراسیون ووشو، این رشته از نام و اعتبار زیادی در ایران برخوردار بود و علینژاد نیز با مهارت روی موج ایجادشده سوار شد. او که در دوره وزارت مسعود سلطانیفر بهعنوان معاون وزیر انتخاب شد، بهعنوان یک چهره نزدیک به سیاسیون به انتخابات آینده کمیته ملی المپیک ورود کرده و بهنظر میرسد بتواند طیفی از رأیدهندگان را به سمت خود بکشاند.
محمود خسرویوفا:
با معرفی پنج کاندیدای اصلی انتخابات، از خسرویوفا بهعنوان گزینه اصلی ریاست کمیته ملی المپیک نام برده میشود. خسرویوفا که درحالحاضر ریاست کمیته ملی پارالمپیک را عهدهدار است، دوره گذشته نیز ثبتنام کرد؛ اما پس از اینکه صالحیامیری وارد عرصه رقابت شد، به نفع او کنار رفت. این مدیر باسابقه ورزشی از محبوبیت خوبی بین جامعه ورزش برخوردار است و باتوجه به نفوذ سیاسی و اجتماعی او، بخت بالایی برای جانشینی صالحیامیری دارد.کیکاووس سعیدی نیز برای این انتخابات ثبتنام کرده بود. او که سابقه مربیگری در تیم ملی کاراته را هم دارد، در زمان ریاست فدراسیون گلف برای انتخابات گذشته کمیته ملی المپیک نامزد شد؛ اما پس از انتخاب بهدلیل دوشغلهبودن از ریاست فدراسیون استعفا کرد. سعیدی در طول چهارسال گذشته بهعنوان خزانهدار و دبیرکل یکی از مسئولیتهای کلیدی را بهعهده داشت و البته از طیف افراد نزدیک به صالحیامیری نیز محسوب و گفته میشد حمایت مدیران سابق را دارد؛ اما با اعلام اخیر کمیته ملی المپیک، او بازنشسته بوده و امکان شرکت در انتخابات را ندارد تا رقابت به چهار نفر دیگر معطوف شود؛ هرچند که احتمال حذف برخی دیگر از کاندیداها نیز تا روز انتخابات وجود دارد.