داستان گرانی بلیت

تا قبل از شیوع ویروس کرونا، تماشای مسابقات فوتبال، تفریح نسبتا ارزان‌قیمتی در کشور ما محسوب می‌شد و تماشاگران با بلیت‌های پنج‌هزار، ده‌هزار و پانزده‌هزار تومانی راهی استادیوم می‌شدند و دیدار تیم‌های محبوبشان را تماشا می‌کردند.
 
نرخ بلیت پنج، ده و پانزده‌هزار‌تومانی برای ورزشگاه نزدیک به یک دهه برقرار بود و نوسانات اقتصادی و نرخ تصاعدی دلار هم بر آن تأثیری نداشت؛ اما پس از وقفه دوساله‌ای که برای حضور تماشاگران در ورزشگاه رخ داد، قیمت بلیت‌ها نیز با افزایش قابل توجهی همراه شد و در بیشتر ورزشگاه‌های کشور به چهل‌هزار تومان رسید؛ این درحالی بود که بر اساس مصوبه ستاد کرونا، استفاده از 30 درصد ظرفیت ورزشگاه برای حضور تماشاگران امکان‌پذیر بود و تیم‌های میزبان تنها می‌توانستند از یک سوم ظرفیت ممکن برای درآمدزایی استفاده کنند.
سازمان لیگ فدراسیون کف قیمت بلیت برای دیدارهای لیگ برتر را 50 هزار تومان تعیین کرده و باشگاه‌ها می‌توانند با صلاحدید خود و با در نظر گرفتن عوامل مختلف، اقدام به تعیین قیمت بلیت از رقم کمتر مقدار تعیین‌شده تا بیشتر از آن کنند که در هر دو حالت سهم سازمان لیگ، از بلیت‌فروشی یکسان خواهد بود.برای لیگ بیست‌و‌دوم و در دیدارهای خانگی تیم ذوب‌آهن در ورزشگاه فولادشهر، رقم بلیت برای دیدارهای عادی 50 هزار تعیین شده که البته این نرخ برای بازی‌های ویژه فصل یعنی دیدار با سپاهان، استقلال و پرسپولیس دستخوش تغییر خواهد شد. برای دیدارهای خانگی تیم سپاهان در ورزشگاه نقش‌جهان نیز 40هزار تومان در نظر گرفته شده و احتمالا زردها نیز برای بازی‌های مهم تغییر قیمت خواهند داشت. پیش از دیدار تیم‌های ذوب‌آهن و سپاهان در هفته پنجم لیگ برتر فوتبال، اعلام نرخ بلیت 150‌هزار تومانی برای دربی، واکنش‌های زیادی را به همراه داشت و از آنجایی که حضور هواداران تیم ذوب آهن با شال و پیراهن تیم رایگان اعلام شده بود، برخی از هواداران سپاهان، سه برابر شدن ناگهانی هزینه خرید بلیت را در راستای کم‌تعداد شدن حضور هواداران این تیم در ورزشگاه و تشویق تیم مورد علاقه خود عنوان کردند.با افزایش واکنش‌ها در فضای مجازی، محمد مهدی رمضانی، سخن‌گوی باشگاه ذوب‌آهن طی مصاحبه‌ای دلیل قیمت بلیت را افزایش سرسام‌آور هزینه‌ها عنوان کرد و گفت: برگزاری یک مسابقه فقط آن اتفاقی نیست که در چارچوب زمین مسابقه می‌افتد و پرداخت هزینه‌های حضور بیش از 900 نفر نیروهای امنیتی داخل و بیرون ورزشگاه، اجاره اتوبوس این نیروها و تخلیه هواداران، پرداخت سهم سازمان، هزینه‌های برق، آب، هزینه مالی و غذای عوامل اجرایی، اورژانس، آتش‌نشانی، صدا و سیما و سایر نیروهای که در برگزاری مسابقه دخیل هستند، هزینه سنگینی را بر دوش باشگاه‌ها گذاشته که به ناچار باید بخشی از هزینه از بلیت‌فروشی تأمین بشود.در نهایت هم روز برگزاری مسابقه اعلام شد باشگاه ذوب‌آهن با توجه به احترامی که برای جامعه فوتبال قائل است، نرخ بلیت را به صد هزار تومان کاهش داده است؛ با این حال کاهش پنجاه هزار تومانی بلیت نیز کارساز نبود و دربی اصفهانی‌ها با حضور تعداد تماشاگران برگزار شد.نحوه تقسیم درآمد بلیت‌فروشی بین باشگاه‌ها فرایند ویژه‌ای دارد؛ به این صورت که ۸۰ درصد کل مبلغ سهم باشگاه میزبان است، ۱۰ درصد از آن را فدراسیون فوتبال می‌برد، ۵ درصد سهم سازمان لیگ است و ۵ درصد باقی‌مانده نیز به هیئت فوتبال استانی که میزبان آن مسابقه است، می‌رسد؛ بخشی از درآمد باشگاه‌های لیگ برتری از طریق بلیت فروشی تأمین می‌شود که البته در فرایند تیم‌داری در کشورمان سهم قابل توجهی محسوب نمی‌شود.هزینه‌های تیم‌داری و تأمین منابع مالی در سطح اول فوتبال باشگاهی ایران از طریق اختصاص بودجه مصوبه برای باشگاه‌ها از طریق حامیان مالی آن‌ها صورت می‌گیرد و با توجه به افزایش بیش از ده برابری نرخ ارز، هزینه تیم‌داری در ایران نیز ده‌ها برابر بیشتر شده که با توجه به تأمین بودجه تقریبا تمام تیم‌های لیگ برتری از منابع دولتی به صورت مستقیم و غیر‌مستقیم، فشاری به مدیران و بازیکنان وارد نشده؛ اما افزایش هشت یا ده برابری قیمت بلیت برای قشر علاقه‌مند به ورزشگاه که اکثر آن‌ها را طبقه متوسط یا ضعیف جامعه و نوجوانان و جوانانی تشکیل می‌دهند که منبع درآمدی خاصی ندارند، مشکل بزرگی محسوب می‌شود و با ادامه این وضعیت، ورزشگاه رفتن به تفریح گران‌قیمتی تبدیل خواهد شد و به مرور استادیوم‌های ورزشی از حضور هواداران علاقه‌مند با بنیه مالی خالی خواهد شد.افزایش چند ده برابری هزینه‌ها شاید توجیه درستی برای گران‌شدن بلیت باشد؛ اما از آنجایی که حیات فوتبال وابسته به حضور تماشاگران است و فوتبال بدون هوادار رونقی ندارد، باشگاه‌های لیگ برتری در ردیف هزینه‌های میلیاردی خود باید راهکاری نیز برای این موضوع پیدا کنند.انتظار می‌رود باشگاه‌های سپاهان و ذوب آهن که داعیه حرفه‌ای‌گری در فوتبال ایران هستند، بلیت‌هایی با قیمت مناسب در اختیار کانون‌های هواداری قرار دهند تا از این رهگذر هم بار مالی کمتری به هواداران و علاقه مندان به فوتبال وارد شود و هم هواداران با رفتن زیر پوشش کانون‌های هواداری، تابع مقررات باشگاه‌ها شوند و از آسیب‌های حضور تماشاگران در استادیوم‌ها کاسته شود؛ همچنان که در فوتبال حرفه‌ای امروز، هواداران به ازای مشارکت و همراهی مؤثر با باشگاه، امتیاز دریافت کرده و این امتیاز به کاهش هزینه بلیت در طول سال‌های متمادی، صندلی بهتر، امکان دیدار با بازیکنان محبوب و منافع دیگر منجر می‌شود.