منفیباف
در زندگی، شکستی در کار نیست؛ فقط نتایجی حاصل میشود و کاملا به خودمان بستگی دارد که این نتایج را چگونه تفسیر کنیم. تفکر مثبت، یعنی توانایی احساس انرژیهای منفی، درحالیکه به آینده امیدواریم و به پیش میرویم. ما نمیتوانیم شرایط را اجبارا به زندگی بخورانیم؛ اما میشود نگرشهایمان را متناسب با شرایط تغییر دهیم. باید زندگی را از درونِ لنزی مثبت ببینیم. به جای زدن به پیشانی و تکرار این پرسش «چه فکر میکردم…؟» نفس عمیقی بکشیم و سؤالی متهورانهتر بپرسیم؛ مانند «چه آموختم؟»
متحمل درد
یکی از سختترین درسهای زندگی، بیخیالی و ادامه دادن است؛ مثلا در باره گناه، خشم، عشق یا زیان. باید برای ادامه دادن بجنگیم و گاهی بیخیالی، بهترین راه پیش رو است. اغلب باید از چیزهایی که زمانی ارزشمند بودهاند، دست بکشیم. بنابراین باید از گذشته و دردهایی که تحمیل کرده است، بیرون بیاییم و حرکت کنیم.
حریف حسود
به دیگران حسادت نکنیم! حسادت، یعنی شمردن موهبات دیگران به جای هرگونه توجه به خودمان. سفر(زندگی) خود را با دیگران مقایسه نکنیم. سفر هرکدام از ما فقط و فقط از آن خود ماست. رقابتی در کار نیست؛ فقط رقیب خودمان هستیم. برای بهترینبودن رقابت کنیم و اگر میخواهیم میزان پیشرفتمان را بدانیم، امروز خودمان را با دیروزمان مقایسه کنیم.
نقابدار
سن، نژاد و جنس مهم نیست؛ در پس همه این تزیینات بیرونی، موجود ناب و زیبایی پنهان شده است. همه ما باید بدرخشیم و مأموریتی برای انجام داریم؛ متفاوت، در بیراهه، کمی عجیبغریب، یک موجود منحصربهفرد. اگر فکر میکنیم ماهی بیرونافتاده از آب هستیم، با تمام توان رود دیگری برای شنا پیدا کنیم؛ ولی آنچه را هستیم، تغییر ندهیم؛ همان باشیم که هستیم.
داور سطحینگر
دیگران را آنچنانکه نشان میدهند، مورد قضاوت قرار ندهیم. آنچه میبینیم اغلب آن قسمتی است که شخص برای نمایش انتخاب کرده یا آن چیزی است که بر اثر ترس و اضطراب درونی مجبور به نمایش است. هرگاه کسی خواست موجب رنجش خاطرمان شود، بدانیم خودش شدیدا در درون رنجیدهخاطر است. رنجش عمیقِ خودش است که فوران کرده، او محتاج کمک است، نه تنبیه و نه استهزا.
پرمشغله
زمانی را در تنهایی سپری کنیم! گاهی باید تنها باشیم تا بتوانیم به آرامش برسیم؛ جایی که تحتنظر دیگران نباشیم. از همین امروز وقتی را به ترمیم خودمان اختصاص دهیم.
کمالگرا
بهعنوان یک انسان زمانی که به دنبال یک خانه، دوست، عشق یا شغل ایدئال میگردیم، به دنبال جایگاهی فرضی، اما ثابت هستیم. حقیقت آن است که کمال در ثبات نیست. زندگی یک سفر در جریان است؛ پر از چالش و آنچه امروز درست است، الزاما فردا درست نیست. آن خانه، دوست یا شغل کامل بهسوی نقصان پیش میرود؛ ولی با کمی صبر و روشنفکری در گذر زمان این خانه معیوب را میتوان به مأوایی راحت و مناسب تبدیل کرد. شغل نامناسب به کاری پردرآمد میرسد. از دوست ناخلف شانهای همیشگی برای تکیه میسازیم و عشق ناسازگار همراهی وفادار و همیشگی خواهد شد.
متقلب
تقلب، یک انتخاب است؛ نه اشتباه و نه عذر! اگر تقلب کردیم و موفق شدیم، تصور نکنیم آن شخص احمق است. بدانیم او بیش ازآنچه لایقش هستیم، به ما اعتماد کرده است.اعمال غیراخلاقی را فقط به این دلیل که میتوانیم انجام ندهیم! تقلب نکنیم و با خودمان و دیگران روراست باشیم!
قربانی
اجازه ندهیم رؤیاهایمان بهواسطه بدعهدیهای دیگران نابود شود. فرصتها را به کسانی که خوار و خفیفمان کردهاند و از ما نردبان ساختهاند، واگذار نکنیم. به افراد نادرست و ناجوری که زمان و منابع لازم را آماده میکنند «نه» بگوییم؛ اما به افراد خوب و موقعیتهای مناسب توجه کنیم.
تنبل
نباید همه نردبان را نگاه کنیم؛ فقط گام اول را برداریم. برداشتن اولین قدم همیشه سختترین مرحله است؛ ولی هرچه بالاتر میرویم، آسانتر میشود. با هر گام به زندگی دلخواهمان نزدیکتر خواهیم شد؛ تا اینکه سرانجام آنچه غیرقابل مشاهده بود، ظاهر شده و آنچه دستنیافتنی بود، به واقعیت تبدیل میشود.