سهمیه قهرمانان به ما نمی‌رسد!

در دوومیدانی بانوان کم‌بینا و نابینای کشور این روزها حرف اول را می‌زند؛ انتخاب به‌عنوان پدیده ورزش نابینایان قاره آسیا هم مؤید این مطلب است که ورزش ایران حساب ویژه‌ای روی هاجر صفرزاده باز کرده است. این بانوی دونده اصفهانی که در بازی‌های پاراآسیایی سابقه مدال‌آوری دارد، برخلاف پیش‌بینی‌ها از حضور در پاراالمپیک توکیو 2020 بازماند تا تمام انگیزه‌هایش را بر روی پاراالمپیک پاریس 2024 متمرکز کند. بازگشت از تورنمنت مراکش و روز جهانی نابینایان بهانه‌ای شد تا گفت‌وگویی با او داشته باشیم:
 
از مسابقات مراکش بگویید؟ سطح کیفی این تورنمنت بعد از کرونا چطور بود؟
همان‌طوری که اشاره کردید، در دوره کرونا به رویدادی اعزام نشدیم و مراکش، جدی‌ترین مسابقاتی بود که شرکت کردیم. رقابت‌های خوبی برگزار شد و توانستم رکورد خوبی را به ثبت رسانم که رنک اول آسیا بود.
 
دوره کرونا بر تمرینات شما  که رشته انفرادی است و در فضای باز برگزار می‌شود، تأثیری گذاشت؟
خــوشبختــانه کــرونــا تأثیــر بــدی بــر تمرینات من نگذاشت و از همان روز اول کرونا تا به امروز به‌طور مداوم تمریناتم را در فضای باز پیگیری کرده‌ام. هر زمانی هم که ورزشگاه تعطیل بود، در پارک می‌دویدم.
 
با توجه به مدال‌آوری در دوره گذشته بازی‌های پاراآسیایی، قاعدتا یکی از امیدهای مدال‌آوری کاروان ایران هستید. برای هانگژو از چه زمانی آماده خواهید شد؟
از اول همین هفته به‌طورجدی تمریناتم را برای کسب آمادگی حضور در بازی‌های پاراآسیایی هانگژو شروع کردم. سال آینده مسابقات قهرمانی کشور برگزار می‌شود که IPC نظارت کاملی بر روند اجرای آن خواهد داشت و حکم انتخابی نفرات تیم ملی را دارد.
 
با تأخیر یک‌ساله‌ای که در روند برگزاری بازی‌های پاراآسیایی رخ داد، می‌توانیم به طلای هاجر صفرزاده امیدوار باشیم؟
مــن دوره گــذشتــه بــه مـــدال نقـــره بازی‌های پاراآسیایی دست پیدا کردم و قطعا تلاشم برای تبدیل نقره به طلا خواهد بود؛ البته از آنجایی که تمریناتم را به‌طور مداوم و بی‌وقفه دنبال می‌کنم، آمادگی خوبی برای شرکت در این بازی‌ها اگر امسال برگزار می‌شد، داشتم؛ اما حالا  که یک‌سال به وقفه افتاده، تلاش می‌کنم شرایطم بهتر شود. با رکوردهایی که در مراکش ثبت کردم، امیدم برای کسب قهرمانی بیشتر شده است.
 
با این حجم آمادگی عجیب است چرا در پاراالمپیک شرکت نکردید؟
بنا به تصمیم مسئولان، یک سهمیه برای دوومیدانی بانوان کم‌بینا و نابینا درنظر گرفته بودند که به ورزشکاری اختصاص داشت که صددرصد مدال بگیرد؛ گفته بودند اگر سهمیه دومی درنظر گرفته شود، حتما مرا اعزام می‌کنند اما سهمیه دوم را هم اعمال کردند و مرا به پاراالمپیک نفرستادند.
 
دلیلشان چه بود؟
واقعا نمی‌دانم؛ خیلی هم پیگیری کردم؛ اما به‌هرحال تصمیمی بود که گرفته بودند و کاری از دستم برنمی‌آمد.
 
پس با این حساب تمام انگیزه‌ات را برای پاراالمپیک پاریس گذاشته‌ای؟
بله؛ انگیزه زیادی برای حضور در این رقابت‌ها دارم و می‌خواهم بهترین عملکردم را به نمایش بگذارم.
 
تمریناتتان را  کجا پیگیری می‌کنید؟
در پیست انقلاب که با سردشدن هوا مثل هرسال با مشکل آلودگی مواجه می‌شویم که نفس‌کشیدن را سخت می‌کند؛ اما تنها همین پیست استاندارد را داریم و چاره‌ای نیست.
 
به‌عنوان یک ورزشکار نیمه‌بینا با چه مشکلاتی برای تمرین و رفت‌وآمد مواجه هستید؟
به‌هرحال هر کاری سختی‌های خود را دارد و هر فردی بخواهد هدفی را دنبال کند، باید مشکلات آن را تحمل کند؛ اما برای دست‌یابی به هدف باید سختی‌ها را به جان خرید. من دانشجو هستم و کارهایم را خود انجام می‌دهم.
 
از سهمیه قهرمانان برای رفتن به دانشگاه استفاده کردید؟
نه؛ متأسفانه این سهمیه برای ما نیست. من می‌خواستم در رشته تربیت‌بدنی دانشگاه اصفهان تحصیل کنم؛ اما مراجعه‌های متعدد من به وزارت علوم و وزارت ورزش بی‌نتیجه بود و درنهایت گفتند استفاده از سهمیه قهرمانان تنها برای ورزشکاران سالم است و ما ورزشکاران پارا، از این امتیاز محروم هستیم.
 
پیگیری‌ها  یعنی نتیجه نداد؟
نه؛ من حتی با وزیر ورزش هم در این خصوص صحبت کردم؛ اما نتیجه‌ای نداشت. در حال حاضر دانشجوی دانشگاه آزاد هستم و حتی از معافیت شهریه قهرمانان برای شهریه دانشگاه آزاد هم نتوانسته‌ام استفاده کنم.