ایستگاههای اتوبوسرانی یکی از اجزای مهم این سیستم بهشمار میآید که لازم است در محلهایی تعبیه شود که باعث افزایش پوشش این سیستم در مناطق مختلف شهری شود. باید ایستگاههای سیستم اتوبوسرانی بر اساس چگونگی توزیع جمعیت و تنوع کاربریها در مناطق مختلف شهری، طوری مکانیابی شوند که علاوه بر افزایش دسترسی کاربران به این سیستم، زمان سفر را نیز کاهش دهند. طراحی ایستگاههای اتوبوس بهصورت استاندارد، ازجمله موضوعهایی است که باعث اثرات مثبت و منفی در شهروندان میشود؛ همچنین استفاده از تجهیزات مناسب در ایستگاهها بهمنظور استفاده کاربران باعث رضایتمندی و درنتیجه افزایش تقاضای استفاده از این سیستم در سفرهای درونشهری میشود. موضوع حملونقل درونشهری، یکی از مهمترین عناصر ساختاری در هر شهر محسوب میشود که اهمیت بسیاری در آسایش زندگی شهروندان دارد و اگر فردی به شیوهای نامناسب در شهر جابهجا شود، ممکن است در تمامی شئون زندگی دچار نابسامانی شود. اهمیت این موضوع تا جایی است که همواره حملونقل را یکی از نیازهای اساسی جوامع بشری میدانند. زیرساختهای حملونقل، یکی از دلایل اصلی رشد شهری است. نقش حملونقل در توسعه اقتصادی، ازمیانبرداشتن فاصلهها و گسترش حیطه امکانپذیریهاست. شیوههای حمــلونقـــل، بهویـــــژه شیــوههای جدید و امکانات حملونقل بالقوه استفاده از منابع دوردست را به طرز شگفتانگیزی به فعلیت درمیآورد. ایستگاه اتوبوس فضایی مشخص در معابر است که برای توقف کوتاهمدت اتوبوس بهمنظور پیاده و سوارکردن مسافران طراحی و اختصاص داده میشود. ایستگاههای اتوبوس ممکن است مسقـــف، دارای صنـــدلی، نقشـــه، بلندگو، نمایشگر و نیز دیوارههای شیشهای باشند؛ امــــا معمـــولا در مسیــرهای کـــمتـــردد تنهـــا شامــــل یـــک عـــلامت ایستــــگاه اتـــوبـــوس هستند.ایستگاههای اتوبوس ممکن است محدود به یک خط اتوبوسرانی باشند یا محل توقف و تعویض اتوبوس برای چند خط مختلط باشد. گاه ایستگاههای اتوبوس در کنار هم و در قالب یک پایانه یا محل تعویض خط قرار میگیرند. این تعاریف مربوط به تمامی ایستگاههای اتوبوس در شهرهای مختلف میشود؛ اما آنچه در اصفهان مشهود است، ایستگاه اتوبوسها اغلب شامل دو صندلی عریض و یک سقف و بدنه است و هیـــچ مشخصـــاتی از محــل عبـــــور خطـــوطــی که در هــر ایستــگاه طــی میشود، وجود ندارد؛ بهطورمثال، مسافری که بخواهد از مسیری عبور کند، باید از شهروندان دیگر سؤال کند که این اتوبوس در طول راه چه مسیرهایی را طی میکند و از کدام خیابانها میگذرد؛ این در حالی است که روی اتوبوسها هم فقط ابتدا و انتهای خطوط مشخص شده است. در سالهای گذشته ایستگاههای اتوبوس با تبلیغات شهری مزین شده بود؛ درحالیکه به جای آن اگر مسیر خطوط اتوبوسها در هر ایستگاه مشخص میشد، شهروندان دچار سردرگمی نمیشدند. اگر شهروندی بـــهواسطـــه عــــــدمدرج خطـــوط در ایستگاهها، اتوبوسی اشتباه سوار شود و به مقصد دلخواه نرسد، موضوعی است که میتواند بر زندگی شهری تأثیر بگذارد؛ بهطورمثال، شما ابتدای خیابان چهارباغ پایین که میایستید، محل عبور چند اتوبوس با مسیرهای متفاوت است؛ اتوبوسهای شهرک ولیعصر، ملکشهر و باقوشخانه.مسافران در این ایستــگاه بارگیـــری میشوند. با اینکه دو ایستگاه ثابت برای شهروندان در این محل وجود دارد، در هیچکدام از محلها تابلویی برای نشاندادن خطوط هر اتوبوس وجود ندارد؛ در برخی از ایستگاههای اتوبوس هم محل نشستن تعبیه نشده است و شهروندان باید مدتها بایستند تا اتوبوس از راه برسد. این موضوع در حالی است که در کشورهای پیشرفته تبلیغاتی ازایندست و نشاندادن خطوط اتوبوس میتواند راهگشای مسیر شهروندان باشد. اکنون که ناوگان حملونقل عمومی در اصفهان هوشمند شده، بهتر است مسئولان مربوط، ایستگاههای اتوبوس را هم به برچسب اطلاعرسانی خطوط تجهیز کنند. اگر نگاهی به ایستگاههای اتوبوس در کشورهای دیگر بیندازیم، میبینیم که تجهیزشده و بهروز است؛ بهطورمثال، ایستگاههای اتوبوس امارات مجهز به کولرگازی و ایستگاههای اتوبوس در ژاپن بهصورت میوهها احداث شده است که این موضوع از لحاظ بصری برای شهروندان از اهمیت خاصی برخوردار است. امید است روزی برسد که با مجهزترشدن ایستگاههای اتوبوس در اصفهان رضایتمندی شهروندان حاصل شود.
لزوم تجهیز ایستگاههای اتوبوس در اصفهان
رشد و توسعه شهرها و بهتبع آن، افزایش جمعیت در سالهای اخیر، مشکلات حملونقلی را برای ساکنان به وجود آورده است.