ارنست همینگوی، داستاننویس مشهور آمریکایی، به نویسندگان توصیه کرده است که «درباره آنچه آزارشان میدهد، سختگیرانه و بهوضوح بنویسند». شاید همینگوی در آن زمان این را نمیدانست، اما پژوهشهای امروزی نشان داده است که نوشتن از «آنچه آزارمان میدهد»، میتواند سلامت روان ما را بهبود ببخشد.تأثیرات مثبتی که نوشتن بر سلامت روان ما میگذارد، در پژوهشهای پرشماری بررسی و تأیید شده است؛ اما اگرچه این فواید روانشناختی در بسیاری از افراد مشاهده شده است، بااینحال پژوهشگران هنوز درباره چرایی یا چگونگی این تأثیرات به اتفاقنظر نرسیدهاند.یکی از نظریاتی که دراینباره مطرح میشود، این است که سرکوبکردن و درخودریختن احساسات میتواند به فشار روانی و تشویش منتهی شود؛ پس بدیهی است که نوشتن میتواند به سلامت روان ما کمک کند؛ چون فضای امن، آزاد و محرمانهای را در اختیارمان قرار میدهد که میتوانیم در آن احساساتی را که پیشازاین سرکوب شده بودند، افشا کنیم.بااینحال، پژوهشهای اخیر نشان میدهد که شاید کلید رسیدن به این بهبودهای روانی در بالا رفتن خودآگاهی فرد باشد و نه افشای صِرف احساساتش. درواقع، خودآگاهی میتواند توجه شما را به درون و به سمت خودتان معطوف کند. وقتی روی درون خودمان متمرکز میشویم، درباره خصوصیات، رفتارها، احساسات، باورها، ارزشها و انگیزههایمان آگاهی بیشتری به دست میآوریم.پژوهشها نشان میدهد که رسیدن به خودآگاهی بیشتر میتواند فواید متنوعی داشته باشد. افزایش خودآگاهی اعتمادبهنفس ما را بالا میبرد و ترغیبمان میکند که بیشتر پذیرای عقاید و احساسات دیگران باشیم. افزایش خودآگاهی میتواند رضایت شغلی را بیشتر کند و باعث شود مدیران و رهبران کارآمدتری شویم. علاوه بر این، خودآگاهی بیشتر خویشتنداری ما را هم بالا میبرد و کمکمان میکند که تصمیمات بهتری بگیریم؛تصمیماتی که با اهداف بلندمدتمان هماهنگی داشته باشند.خودآگاهی سطوح متنوعی دارد و همه ما میتوانیم با تمرین کردن آن را بهبود ببخشیم. دراینبین، نوشتن میتواند بهطور ویژهای در افزایش خودآگاهی تأثیرگذار باشد؛ چون میتوان به کمک آن هرروزه تمرین خودآگاهی کرد. علاوه بر این، بازخوانی نوشتههایمان به ما کمک میکند تا نسبت به افکار، احساسات، رفتارها و باورهایمان بینش عمیقتری پیدا کنیم. در ادامه به سه سبک مختلف نوشتن میپردازیم که میتوانند خودآگاهی ما را بالا ببرند و به این وسیله، سلامت روانمان را هم بهبود ببخشند.
نوشتن بیانگرانه
این نوع نوشتن از فرد میخواهد درباره واقعه تنشزایی که در زندگیاش رخ داده است، افکار و احساسات خود را روی کاغذ بیاورد. هدف از این نوع نگارش این است که بتوان چیز پیچیده و دشواری را ازنظر احساسی پردازش کرد. پژوهشها نشان میدهد که نوشتن بیانگرانه میتواند خودآگاهی را افزایش دهد و این درنهایت باعث تخفیف و تسکین علائم افسردگی، فشار روانی و افکار اضطرابآور خواهد شد.
نوشتن برای رسیدن به خودآگاهی
خودآگاهی یکی از کلیدیترین و مؤثرترین مؤلفههای مطلوب بودن وضعیت سلامت روان است و نوشتن میتواند نقطه آغاز مناسبی باشد برای گام نهادن در مسیر خودآگاهی. پس چرا کمی وقت نمیگذارید تا درباره واقعه چالشبرانگیز و تنشزایی که در طول زندگی برایتان رخ داده است، احساسات خود را روی کاغذ بیاورید؟ اگر روزانه فقط 15 دقیقه از وقت خود را صرف این کار کنید، فرصتی به دست میآورید تا قدری خودآگاهتر شوید و این میتواند به بهبود وضعیت سلامت روان شما منتهی شود.منبع: theconversation.com