سالهای بسیار زیادی است که فوتبال چمنی تبدیل به ورزش اول کشورمان شده و تمام حواس فدراسیوننشینها به برگزاری مسابقات این رشته چه در سطوح داخلی و چه در رقابتهای بینالمللی است و کار به جایی رسیده که صعود به رقابتهای جام جهانی همواره یک افتخار بزرگ و تأثیرگذار در فوتبال ما بوده و با وجود اینکه ملیپوشان چمنی ما در ادوار مختلف جام جهانی نتوانستند شانس صعود به مراحل حذفی را پیدا کنند، ولی با این حال همیشه این فوتبال بیشتر از برادران خودش در سرتیتر اخبار قرار گرفته است.
درخشش برادران نانتی فوتبال
البته اگر بخواهیم مقایسهای بین فوتبال چمنی با برادران ناتنی خودش یعنی فوتسال و فوتبال ساحلی انجام دهیم باید گفت که برخلاف سرو صدای موجود در فضای ورزش دنیا، این فوتسال و فوتبال ساحلی ایران بوده است که در سالهای اخیر پرچمدار فدراسیون ما در رقابتهای آسیایی و جهانی بوده و افتخاراتی که در این دو رشته و بهخصوص فوتبال ساحلی بهدست آمده ، به نوعی در تاریخ فوتبال ایران بیسابقه بوده است.
ایران مهد ورزشهای ساحلی
هرچند کشور ایران با در اختیار داشتن سواحل فراوان در جنوب و شمال کشور فضای مناسبی برای انجام ورزشهای ساحلی در اختیار دارد، ولی فوتبال ساحلی ورزش آنچنان قدیمی و کهنی در ورزش کشورمان نیست و نزدیک به دو دهه است که علاقهمندان به این رشته توانستند با شرایطی خاص و البته به دور از پولهای میلیاردی فوتبال خودشان را در معرض آزمایش قرار دهند و البته نتایج خوبی هم کسب کنند.
جام چهارم بالا رفت
تیم ملی فوتبال ساحلی ایران یکشنبه شب با برتری ارزشمند در برابر تیم ملی برزیل کاپ قهرمانی جام بین قارهای را بالای سر برد و ثابت کرد که پیروزیهای قبلی خودش در برابر مدعیانی مثل پاراگوئه، آمریکا، ژاپن و امارات تصادفی نبوده و در شرایطی که نسل جدیدی از ورزشکاران به فوتبال ساحلی ما تزریق شده است، ترکیب بازیکنان با تجربه و جوان در نهایت نتیجهای را رقم زد که میتواند افتخار فوتبال ایران باشد. البته فوتبال ساحلی ایران با قهرمانی در این مسابقات بیگانه نبود و در ادوار قبلی موفق شده بود سه بار این جام را بالای سر ببرد؛ ولی با این حال در کورس قرار داشتن ایران با برزیل و روسهایی که چهار بار قهرمان مسابقات شده بودند باعث شد تا دلاور مردان فوتبال ساحلی ایران تلاشی بسیار زیاد از خودشان به نمایش بگذارند و در نهایت با کسب این جام چهارم نام فوتبال ساحلی ایران در کنار روسها قرار گرفت. پیروزی در بازی فینال از یک جهت دیگر هم برای ورزش ما ارزشمند بود و شکستدادن مارکو اکتاویو که خودش به نوعی نقشی مهم در رشد و پیشرفت فوتبال ساحلی ایران داشت، میتواند یک نکته بسیار ارزشمند در عملکرد تیم ملی ما باشد.
نمایندگان شایسته اصفهان
این قهرمانی برای اصفهانیها هم اهمیتی زیادی داشت؛ چرا که حضور علی نادری سرمربی جوان و باآینده اصفهانی در رأس تیم ملی مورد توجه رسانهها قرار گرفته بود و خیلیها منتظر بودند تا ببینند نادری که خودش یکی از طلایه داران نسل فوتبال ساحلی ایران بود، چگونه میتواند تیم ملی را در این عرصه بزرگ هدایت کند.
به هر حال نادری از همان روزهایی که فوتبال ساحلی در استان اصفهان و در شهرستان تیران و کرون شکل گرفت یکی از پایههای این رشته بود و سالها برای فوتبال ساحلی استان اصفهان در تیمهای عمرانسازان و صنعت فرش حداد زحمت کشید و این عنوان قهرمانی میتواند ارزشهای او را نمایانتر از همیشه کند. نادری با این عملکرد خوب نشان داد که لازم نیست همیشه برای رسیدن به موفقیت پول کلان خرج کرد و به دنبال جذب مربیان خارجی بود و عملکرد او که خودش در سالیان نه چندان دور با چهرههایی مثل محمد احمدزاده و مسلم مسیگر هم همبازی بوده به خوبی جایگاه مربیان داخلی را در فوتبال ساحلی ایران تثبیت کرد.
البته امیرحسین اکبری بازیکن شایسته فوتبال ساحلی اصفهان هم مطابق سالهای گذشته یکی از ارکان قهرمانی تیم ملی بود و عملکرد بسیار خوب او در این دوره از مسابقات باعث شد تا به عنوان یکی از بهترین بازیکنان این تورنمنت انتخاب شود. همین موضوع ارزش حضور اصفهانیها در کادر فنی و ترکیب بازیکنان تیم ملی را بیشتر از گذشته نشان داد و بدون شک اصفهان که سالهای زیادی است در عرصه فوتبال ساحلی درخشیده با این عملکرد به نوعی دین خودش را به فوتبال ساحلی ایران ادا کرد.