به گزارش اصفهان زیبا؛ حاجخانم را بهاندازه طول عمری که دارم، میشناسم. از همسایههای قدیمیمان است و از زمانی که چشمباز کردهام، مادرم با او سلام و علیک داشته است.
محله ما نزدیکی میدان امام (ره) است، از سمت ورودی حافظ، روبه روی مسجد «آقاعلیبابا».آنطور که از مامان شنیدهام همسر حاجخانم خیاط ماهری بوده است. مامان میگوید حاجآقا مهدی قبل از انقلاب برای دورههای خیاطیاش به فرانسه میرفته و لباسهای اروپایی حاجخانم هم سوغاتیهای فرنگی دستدوز آقا مهدی است.
بااینحال بندهخدا زیاد عمرش به دنیا نبوده و در پنجاهسالگی فوت میکند. یکی از پسرهای حاجخانم هم شهید شده است؛شهید دوران دفاع مقدس. به گمانم از همان سالها بوده که روضههای خانگیشان را برپا کردهاند.
روضههای محرم و صفر، دهه فاطمیه و شهادت امام جعفر صادق علیهالسلام.با آمدن محرم امسال، بار دیگر حاجخانم خانوادهمان را دعوت کرده تا به قول خودش قدم به چشمش بگذاریم. قدم به آن خانه باصفای قدیمیشان. خانه نسبتا بزرگی است. از آن خانه قدیمیها که اتاقهایش تودرتوست، مهمانخانهاش درِ جداگانه دارد و یک حیاط نسبتا بزرگ با درختهای میوه. هرسال گوشه مهمانخانه یک مبل و میز چوبی برای روحانی مجلس میگذارند، یک باند نهچندان بزرگ کنارش و پرچمهای سیاهی که به پردهشان آویز میکنند.
تقریبا خانهشان پر میشود. برخی عزاداران از اقوام و خویشانشان هستند و برخیشان اهل محلی که سالهاست پاگیر روضههایشان شدهاند. این چند سالی که به روضههایشان رفتوآمد داشتهام پذیراییشان همیشه یکشکل بوده است. چای استکانی به همراه کیکهای بستهبندیشده. برخی وقتها که هوا گرم باشد شربت آبلیمو هم اضافه میشود، اما از این فراتر نمیرود. هرکس که میآید یک جای خالی پیدا میکند، مینشیند و بلافاصله دختران حاجخانم، عروسشان یا نوههایشان مشغول پذیرایی میشوند. بعضیاوقات که حجم کار زیاد میشود، برخی از اقوامشان هم به کمک میروند.روند مجلسشان هم معمولا ثابت است.
دو سخنران، منبر میروند و بعد از هر سخنرانی، یک عزاداری کوتاه. بخشی از محتوای سخنرانیشان مثل تمام روضههای خانگی، احکام شرعی است. بخشی دیگر هم مربوط واقعه عاشورا میشود و گاهی اگر محرم آن سال با مناسبتهای مهم سیاسی همزمان شده باشد، صحبتهایشان بهاصطلاح رنگ و بوی انقلابی هم میگیرد. روضه خانگی حاجخانم همین است. هیچ حاشیه دیگری ندارد. مراسم که تمام میشود، خودشان به همراه دختر و عروسشان دم در میایستند. خوشامد میگویند و تشکر میکنند اینکه قدم به چشمشان گذاشتیم.