نقاط‌قوت بصری در سایه ضعف روایت

فیلم «میرو» به کارگردانی حسین ریگی، یکی از آثار حاضر در سی‌وششمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان است. داستان فیلم با نمایش شیطنت‌ها و خلاف‌کاری‌های پسری به نام میرو آغاز می‌شود …

نقاط‌قوت بصریدر سایه ضعف روایت - اصفهان زیبا

به گزارش اصفهان زیبا؛ فیلم «میرو» به کارگردانی حسین ریگی، یکی از آثار حاضر در سی‌وششمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان است. داستان فیلم با نمایش شیطنت‌ها و خلاف‌کاری‌های پسری به نام میرو آغاز می‌شود؛ پسری که رفتارهای ناهنجارش خانواده و اطرافیان را به ستوه آورده است؛ اما در ادامه، حوادثی رخ می‌دهد که میرو را به‌کلی دگرگون می‌کند. سودابه بیضایی، امیررضا دلاوری و حمید ابراهیمی ازجمله بازیگرانی هستند که در این فیلم نقش‌آفرینی کرده‌اند.

فیلم با ریتمی خوب شروع می‌شود، هرچند در میانه‌های داستان گاهی افت ریتم به چشم می‌خورد؛ بااین‌حال، این افت ریتم با توجه به نیازهای داستان و موقعیت‌های حسی فیلم، چندان آزاردهنده نیست و بیشتر در خدمت روایت قرار می‌گیرد. در مقایسه با فیلم قبلی کارگردان، «هوک»، فیلم‌نامه «میرو» پیشرفت کرده، اما همچنان جای کار دارد. برخی شخصیت‌ها بدون سرنوشت مشخصی رها می‌شوند و ارتباطشان با میرو ناتمام باقی می‌ماند.

از نقاط قوت فیلم می‌توان به ترکیب‌بندی زیبا، استفاده هوشمندانه از موسیقی و طراحی صحنه و کارگردانی دقیق حسین ریگی اشاره کرد که همه این‌ها توانسته‌اند به‌خوبی تماشاگر را با فیلم همراه کنند.

عنصر فرهنگ فولکلور و پیوند آن با اصول اخلاقی نیز به‌خوبی در فیلم جای گرفته است. برخلاف بسیاری از فیلم‌های مشابه که به تلخی فقر می‌پردازند، «میرو» بیشتر بر اصول اخلاقی تأکید دارد. همانند فیلم «هوک»، در «میرو» هم مرگ یکی از نزدیکان قهرمان نقطه عطفی در داستان ایجاد می‌کند و مسیر تغییر قهرمان آغاز می‌شود؛ بااین‌حال، پیوند میرو با جبهه چندان عمیق نیست و به حاشیه رانده شده است.

در برخی بخش‌ها دیالوگ‌ها کمی شعاری به نظر می‌رسند؛ اما بازی خوب بازیگران و پرداخت قابل‌قبول فیلم‌نامه این ضعف را تا حدی پوشش می‌دهند. «میرو» در طول ۹۶ دقیقه، تماشاگر را همراه خود نگه می‌دارد؛ هرچند قدرت اصلی فیلم نه در فیلم‌نامه، بلکه در کارگردانی و موسیقی نهفته است که به‌خوبی به شکل‌گیری فضای حسی داستان کمک کرده‌اند. فیلم درنهایت، تغییرات شخصیتی میرو را به نمایش می‌گذارد و او را از یک نوجوان شرور به پسری سربه‌راه تبدیل می‌کند و به شکلی ظریف، ذهن مخاطب را به‌سوی جبهه و رزمندگان دفاع‌مقدس پیوند می‌زند.