مکتب‌داری در کردآباد

کردآباد محله‌ای پر از ظرفیت و انسان‌های بزرگ است.

مکتب‌داری در کردآباد - اصفهان زیبا

به گزارش اصفهان زیبا؛ کردآباد محله‌ای پر از ظرفیت و انسان‌های بزرگ است. فرهیختگانی در این محل هستند که علمشان شامل روستاهای اطراف محله کردآباد هم شده است و مردم عامی از علمشان بهره‌ها برده‌اند. در معرفی فرهیختگان کردآباد باید به خانواده کردآبادی و ملاحسن و علی کردآبادی اشاره کرد.

محمدکردآبادی که فرزند ملا حسن است و فرهنگی بازنشسته، در خصوص مکتب‌داری پدرانش و نقشی که در باسواد کردن مردم محله کردآباد و خوراسگان داشته‌اند می‌گوید: «پدربزرگ پدرم ملا حسن کردآبادی در محله کردآباد قاری قرآن بوده و سواد داشته و قرآن خطی دست‌نویس نوشته است که 30 جزء را دارد و در قدیم در مراسم فاتحه از آن استفاده می‌کردند؛ اما چون خطی و آسیب‌پذیر بود، جمع‌آوری‌ شد و در کتابخانه باغ طوبی تخت‌فولاد اسکن و نگهداری می‌شود.» بنا به گفته او پسر ملاحسن به نام ملاعلی، معمم بوده و در خوراسگان مکتب‌خانه داشته است. آن زمان مدرسه‌ای در کردآباد و خوراسگان نبوده و از سال 1314 تا 1340 در خوراسگان مکتب وجود داشته است. وقتی ملاعلی در سال 40 فوت می‌کند فرزندش که میرزا حسن نام داشت به جای پدر به خوراسگان می‌رود و تا سال 84 که فوت می‌کند، مکتب را اداره می‌کند.» کردآبادی در ادامه می‌گوید: «علت اینکه مکتب پدران من رونق می‌گرفته این بوده که مدرسه‌ای در کردآباد نبوده است. مدرسه در سال 50 در کردآباد تأسیس شد و تا قبل از آن مکتب‌خانه وجود داشت. کل باسوادان خوراسگان که باسواد هستند، ملاعلی را می‌شناسند و می‌گویند شاگرد ملاعلی بوده‌اند. بیشتر 70 ساله‌های خوراسگان ایشان را می‌شناساند.»

بنا به گفته کردآبادی، پدربزرگش شاگردان زیادی داشته و خدمات گسترده‌ای به خوراسگان کرده است و به همین دلیل شورای خوراسگان به نام پدربزرگش خیابانی به نام ملاعلی کردآبادی نام‌گذاری کردند. خانواده کردآبادی نقش مؤثری در باسوادکردن اهالی کردآباد و خوراسگان داشتند و این فرهیختگی و معلمی تاکنون در این خانواده وجود دارد. در کنار این هنرمندان و در کردآباد انسان‌هایی بودند که گمنام بوده‌اند. وقتی گذشته کردآباد و محله سواردز را که در همسایگی کردآباد است و حالا در محدوده این محله تعریف می‌شود، ورق می‌زنیم با افراد مؤثر، هنرمند و فرهیخته دیگری مواجه می‌شویم؛ افرادی که روزگاری برای خودشان در کوچه‌پس‌کوچه‌های این محل خاطراتی را ثبت کرده‌اند. در گشت‌وگذار محلی از محله کردآباد به مسجد سواردز که درختی 400 ساله را دل حیات خود دارد می‌رسیم. درختی قدیمی و تنومند که از گذشته‌ها به ارث رسیده است. در کنار این درخت سنگ‌قبر قدیمی مرمری که به زیبایی حکاکی شده است، جلوه‌گری می‌کند. سنگ‌قبر متعلق به یک سنگ‌تراش است که طرحی زیبا را ثبت کرده است. سنگ‌تراش قبل از فوت، سنگ‌قبر خودش را می‌تراشد و روی قبر تصاویر از دو دست، قلم‌تراش و میل باستانی و گل‌وبته حکاکی می‌کند. سنگ قدمتی تاریخی دارد و روی آن گل‌های زیبایی کنده‌ شده که زیبایی منحصربه‌فردی دارد. سنگ‌قبر در مسجد نورالله سواردز واقع است که خیلی قدیمی است و بر بقایای یک شبستان قدیمی ساخته ‌شده است. سواردز به معنای دژ محکم بوده است.