به گزارش اصفهان زیبا؛ هنر شیشهگری یا آبگینه یکی از قدیمیترین هنرها در طول تاریخ است و این صنعت به ابزارها و مهارتهای خاص نیاز دارد؛ درحقیقت شیشهگری از حرفههای بسیار پرمشقتی است که کارآموز در ابتدای کار برای یادگیری اصول آن با سختیهای زیادی مواجه میشود؛ بعدازآن، احتمال وقوع حادثه و زخمیشدن هنگام کار با شیشه برای کارآموز و کارآفرین این حرفه همواره وجود دارد و دقت زیادی میخواهد تا شیشهگر و کارآفرین حرفه شیشهگری بتواند با پشتکار محصولات متنوعی را برای استفاده خریداران تولید کند.
هنرمند شیشهگر ابتدا ماده شیشه را حرارت میدهد تا نرم و نیمهمایع شود؛ سپس بهوسیله دستها یا ابزار مخصوص یا دمیدن، اشکال زیبایی را با آن پدید میآورد. وقتی شیشهها را از کوره خارج میکنند، بسیار گرم و داغ است. هنرمند شیشهگر یکتکه از شیشه را برمیدارد و آن را روی لولهای توخالی میگذارد و در آن میدمد تا باد شود؛ درواقع شیشهگر از شیشههایی که باد میکند، میتواند تولیدات بسیاری داشته باشد.
مصطفی حسینی از کارآفرینهای خلاق در حرفه شیشهگری در محله کنگاز است و حدود 25 سال میشود که در کارگاه شیشهگری در محله کنگاز مشغول فعالیت در این حرفه پرمشقت است. این کار شغل پدری او بوده و از نوجوانی به انجام این حرفه علاقهمند بوده و در کارگاه پدرش این کار را یادگرفته و سالیان متوالی به فعالیت همراه با آموختن در این حرفه پرداخته است. او این کار را ادامه میدهد و در حال حاضر یکی از افراد کارآفرین و توانمند در حرفه شیشهگری در محله کنگاز است.
تولید شیشه موادغذایی و تزیینی در محله کنگاز
او درباره سختیهای یادگیری این حرفه برای افراد علاقهمند به «هممحله» میگوید: «شیشهگری حرفهای است که آموختن و یادگیری آن برای افرادی که علاقه به فعالیت در این کار دارند، همواره با چالشها و سختیهایی همراه است. پدرم و بنده سالیان متوالی در این کارگاه در محله کنگاز، تولید شیشه مواد غذایی و شیشههای تزیینی را داریم و تاکنون در محله افراد زیادی برای یادگیری این حرفه به کارگاه ما آمدهاند و بعد از مدتی این کار را تا حدودی آموزش دیدهاند و رفتهاند؛ عدهای از افراد هم از گذشته در این کارگاه مشغول به کار شدهاند و همچنان به فعالیت در حرفه شیشهگری و تولید محصولات میپردازند.» کارآفرین حرفه شیشهگری تصریح میکند: «کارکردن با شیشه و آتش ازجمله فعالیتهای بسیار طاقتفرسا و پرخطر است و افرادی که در این حرفهها مشغول به کار میشوند، باید بدانند که هنگام کار با آتش و شیشه احتمال دارد دچار سوختگی و زخمیشدن شوند و باید هرکسی که وارد این نوع شغلها میشود، به مخاطرههای آنها نیز آگاهی داشته باشد.»
او درباره دغدغهها و مشکلات کارکردن در حرفه شیشهگری میگوید: «در حال حاضر بیشترین مشکل ما در این کار، تهیه مواداولیه برای ادامه روند کار در کارگاه شیشهگری است. به دلیل تورم و افزایش قیمتها بهطور مداوم برای تهیه مواد اولیه برای کارگاه شیشهگری با مشکلاتی مواجه هستیم و گرانی مواد اولیه ادامه کار را برایمان سختتر میکند. اگر بخواهیم تولیدات کارگاه را گرانتر بفروشیم، دغدغههای دیگری خواهیم داشت و با چالش نبود خریدار برای محصولات کارگاه مواجه میشویم.» حسینی عنوان میکند: «مواد اولیه این حرفه ضایعات شیشه است و این ضایعات را در کارگاه شیشهگری آب کرده و دوباره به شیشههای جدیدی تبدیل میکنیم و با آن محصولات متنوع را تولید کرده و به دست خریداران میرسانیم. تولیدات ما در کارگاه شیشهگری در محله کنگاز بیشتر شیشههای موادغذایی، شیشههای عسل، مربا، رب گوجهفرنگی، آبلیمو، آبغوره و گلدانهای تزیینی است.»
کارآفرین حرفه شیشهگری برای افرادی که علاقهمند به یادگرفتن این کار و ورود به این حرفه هستند، توصیه میکند: «افرادی که دوست دارند این کار را یاد بگیرند و آن را پیوسته ادامه دهند، باید بدانند که کارکردن در حوزه شیشهگری نیازمند پشتکار و علاقه زیاد کارآموز است و کسانی که میخواهند این کار را بهخوبی آموزش ببینند و ادامه دهند، باید آن را دوست داشته باشند تا بتوانند در آینده موفق شوند.»
چالشهای توسعه کارگاه شیشهگری در محله کنگاز
او درباره چالشهای توسعه کارگاه شیشهگری در محله کنگاز میگوید: «قبلا دفتر این کارگاه شیشهگری جلوی خیابان قرار نداشت و در داخل کارگاه بود و تنها تعدادی از مغازهداران اطراف خیابان که ما را میشناختند، برای خرید محصولات مراجعه داشتند و افراد دیگر اطلاعی از وجود این کارگاه نداشتند. سالیان متوالی است که پدرم و بنده در این محله بهعنوان کارآفرین این حرفه به افراد زیادی، این کار را آموزش دادهایم و تعداد زیادی از جوانان محله از یک مدت کوتاه تا طولانی در این کارگاه به آموزش این حرفه مشغول بودهاند و بعدازآن کارگاه ما را ترک کردهاند و عدهای هم تاکنون در این مکان ماندگار شدهاند و در حرفه شیشهگری مشغول به فعالیت هستند.»
حسینی تأکید میکند: «از 25 سال قبل که این کارگاه در این محدوده احداث شد، تلاشمان بر این بود که به افراد علاقهمند این کار را یاد بدهیم و افراد زیادی به این کارگاه مراجعه داشتهاند و این کار را از پدرم و بنده یاد گرفتهاند، برای نصب تابلو در بالای در محوطه کارگاه شیشهگری بهمنظور آگاهی افراد از وجود این کارگاه، با سختگیریهای شهرداری منطقه مواجه بودیم؛ علاوه بر این،
از سالهای قبل توسعه کارگاه شیشهگری در محله مدنظر پدرم و بنده بود؛ اما برای توسعه کارگاه نیازمند حمایت مالی از سوی سازمانها ازجمله شهرداری منطقه هستیم و ضرورت دارد شهرداری منطقه پدرم و بنده را بهعنوان کارآفرین این محله بشناسد و با دادن امکانات و حمایت مالی این امکان را به ما بدهد که با پشتوانه مالی شهرداری این کارگاه را توسعه دهیم و جوانان بیشتری را در محله کنگاز برای آموزش و توسعه حرفه شیشهگری جذب کنیم.»
