به گزارش اصفهان زیبا؛ با نزدیکشدن به شروع ماراتن فجر چهلوسوم و اکران و رقابت فیلمها با یکدیگر کمکم موضوعهایی مطرح میشود که میتواند بر کیفیت جشنوارههای بعدی نیز تأثیر بسزایی بگذارد و حتی موردبررسی در حوزههای دیگر نیز باشد. یکی از اینها پررنگبودن برخی از موضوعها نسبت به بقیه است که هرساله بحثبرانگیز میشود.
چهلوسومِ جوانسالار!
جشنواره بینالمللی فیلم فجر امسال جشنوارهای بسیار جوانسالار است؛ چراکه حضور سیزده کارگردان فیلماولی رنگوبوی جوانانهای به فجر چهلوسوم بخشیده است.
از یک دهه پیش فیلمسازان جوان و البته کاربلدی در سینمای ایران شکفتند و آثار بسیار خوب و بهیادماندنی را رقم زدند؛ امسال اما این جوانگرایی به اوج خود رسیده است و کمتر در بین آثار، کارگردان یا حتی تهیهکننده میانسالی را میبینید.
جدولی با تنوع ژانر
از همه اینها که بگذریم، آثار نیز رنگوبوی تازهای به خود گرفتهاند. پیشترها آثار تنوع چندانی نداشتند و معمولا یا در دسته اجتماعی یا در دسته کمدی و برخی نیز در دسته دفاعمقدس قرار میگرفتند؛ اما امسال این ریتم برهم خورده است و فیلمهایی با موضوعهای مختلف مشاهده میکنیم.
همچنان چندین فیلم دفاعمقدسی در بین آثار حضور دارند که میتوانند مخاطبان خود یا حتی مخاطبان دیگر را جذب کنند و به جشنواره نوستالژی حضور آثار دفاعمقدسی را تقدیم کنند.
در بین آثار اما آنچنان خبری از اجتماعیهای همیشگی و با تم تلخ دیده نمیشود یا اگر هم باشد، تعداد بسیار کمی دارد. گویا آثار اجتماعی با گذر از تمهای قبلی این بار با تم و رنگوبوی جدید پا به عرصه جشنواره فیلم فجر گذاشتهاند. میشود بیشترین موضوع در فیلمهای فجر را در ژانر اجتماعی دانست؛ اما نه آن دسته از اجتماعیهایی که در یک دهه اخیر دیدهاید. این اجتماعیها که با تم جدید شکلگرفتهاند و در جشنواره سابق و اسبق نیز آثاری چون «در آغوش درخت» و «آغوش باز» نماینده آنها بودند، یک روی دیگر سکه فیلمهای اجتماعی را به سینما فراخواندهاند که اغلب با مضامین غیرتلخ و با درونمایههای خانواده، عشق و مهربانی همراه میشوند.
امسال اما آثار تاریخی نیز در جشنواره حضور پررنگی دارند. از اثری چون «موسی کلیمالله» گرفته تا آثاری که وقایع مربوط به دهه 40 و دهه 60 شمسی را روایت میکنند و مخاطب را به التهابها یا قصههای آن روزها میبرند.
حضور کمدیها نیز هرسال در جشنواره محل بحث و نقد بوده است؛ از کمدیهای ضعیف تا کمدیهای سخیف که برخی مخاطبان را مجبور به ترک سالن میکرد. ولی ظاهرا امسال با حضور چند کمدی خوب در جشنواره روبهرو هستیم و قرار است باکس اکرانِ بعد از جشنواره را همین کمدیها رنگولعاب ببخشند.
دو فیلم نیز با موضوع فوتبالی در جشنواره امسال حضور دارد که یادآور حضور فیلم «پرویزخان» در جشنواره قبل است. این تنوع آثار یکی از دلایل مهم پررونقی و جنبوجوش جشنواره امسال خواهد بود. اینکه هر مخاطبی با هر سلیقهای میتواند به تماشای فیلم مطلوب خود بنشیند و فیلم موردنیاز خود را برگزیند، یکی از قوتهای مهم جشنواره امسال خواهد بود.
ردپای نگاه مدیران بر تنوع ژانرها
قطعا بقای جشنواره مهم و اصلی هر کشوری به تعدد آثار با ژانرها، سبکها و محتواهای متفاوت و مختلف است؛ چیزی که شاید در برخی از ادوار جشنواره فجر آن را نمیدیدیم و البته این موضوع را میتوان نشئتگرفته از جاریساختن تفکرات و تدابیر مدیران فرهنگی آن زمان دانست.
البته باید دید این تنوع آثار در جشنواره امسال از چه کیفیتی برخوردار هستند و با چه ساختاری به استقبال مخاطب میروند و آیا میتوانند مخاطبان خود را راضی نگه دارند یا خیر؛ اما هرچه باشد، وجود آثار مختلف و متفاوت مخصوصا از حیطه محتوا میتواند در جذب مخاطب که اصلیترین سرمایه سینماست، قدمهای مؤثر و موفقی را بردارد و جشنواره فجر را همانند سالهای پیشین به مهمترین محل و اصلیترین ویترین نمایش فیلمهای یک سال آینده برای مخاطبان تبدیل کند.
پیشتر هم اشاره کردم که این تنوع آثار ناشی از نگاه مدیران فرهنگی خواهد بود که چه در تولید آثار و چه در انتخابشان در جشنواره فجر نقش بسزایی خواهد داشت و هم حداکثر مخاطب را با سینما به وفاق میرساند و هم حداکثر تولیدکنندگان را در سینمای کشور سهیم میکند و میتواند مسیر سینمایی کشور را حتی تا خارج از مرزها به بهترین نحو مدیریت کند؛ چراکه تعدد موضوعها در آثار تولیدی میتواند بیشترین بازارهای جهانی را از آن خود کند.
