الان در شهر برادری حاکم است

رویدادهای میدانی شهر، از قبیل راهپیمایی‌ها و سایر تجمعات ملی و مذهبی برای همه مردم پدیده‌ای ملموس است. بااین‌وجود، در سال‌های متمادی، کمتر کسی با پشت‌صحنه برگزاری یک رویداد شهری مرتبط بوده است. دلیل این امر هم به سیاست‌های شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی برمی‌گردد. در دوره جدید شورا و با محوریت حجت‌الاسلام‌والمسلمین ناجی، اراده جدی‌تری برای به صحنه آوردن مردم در برپایی این رویدادها به چشم می‌آید. همین موضوع را با ایشان در میان گذاشته‌ایم.

الان در شهر برادری حاکم است - اصفهان زیبا

رویدادهای میدانی شهر، از قبیل راهپیمایی‌ها و سایر تجمعات ملی و مذهبی برای همه مردم پدیده‌ای ملموس است. بااین‌وجود، در سال‌های متمادی، کمتر کسی با پشت‌صحنه برگزاری یک رویداد شهری مرتبط بوده است. دلیل این امر هم به سیاست‌های شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی برمی‌گردد. در دوره جدید شورا و با محوریت حجت‌الاسلام‌والمسلمین ناجی، اراده جدی‌تری برای به صحنه آوردن مردم در برپایی این رویدادها به چشم می‌آید. همین موضوع را با ایشان در میان گذاشته‌ایم.

شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی در سال گذشته به دلیل حوادث پرتکرار محور مقاومت سال پرکاری را پشت سر گذاشت. ضمن عرض خداقوت خدمت حضرت‌عالی، می‌خواستم در خصوص تعامل شما با سایر کنشگران فرهنگی شهر گفت‌وگو کنم. در سال‌های قبل، سطح تماس شورا با فعالین فرهنگی کمتر بوده است. در مدت یک سال و نیم حضور حضرت‌عالی در این جایگاه این ارتباط قوی‌تر شده است. آیا در این خصوص سیاستی اتخاذ شده است؟

بنده قبل از شورای هماهنگی، مسئول روابط عمومی مرکز مدیریت حوزه اصفهان بوده‌ام و مرتب نسبت به شورای هماهنگی پیشنهاد‌هایی داشتم. مخصوصاً در دوره آقای احمدی با شورا مراودات زیادی داشتم و ایشان استقبال می‌کردند و اجرا می‌کردند. از زمانی که خودم وارد کار شورا شدم به اسناد بالادستی توجه ویژه‌ای کردم. ازلحاظ این اسناد، شورا یک‌نهاد حاکمیتی فرا دولتی زیرمجموعه حضرت آقاست. این امتیاز بالایی برای یک ارگان فرهنگی است، چراکه با تغییر دولت‌ها گرفتار تغییر نمی‌شود. همچنین حضور بنده در شورا مقارن شد با آغاز طوفان الاقصی. 13 آبان سال گذشته با وجود فرصت کمی که داشتیم، سراغ دستگاه‌های مختلف رفتیم و از خلاقیت همه آن‌ها استفاده کردیم. مراسم 13 آبان سال گذشته با حضور 17 هزار نفر در میدان امام اصفهان برگزار شد که به دل همه هم‌ نشست و از آن به بعد، بازخوردهای مثبتی دریافت کردیم. خیلی‌ها ابراز تمایل کردند تا در رویدادهای شهری نقش‌آفرینی کنند. عناصر و مجموعه‌های مردمی فراوانی اعلام آمادگی کردند. با بسیاری از این‌ها پروژه و برنامه مشترک برگزار کردیم. البته متن حکمی که در دوره جدید برای شورای هماهنگی از سوی رهبر حکیم انقلاب صادر شد هم به همین سمت متمایل بود. ایشان در سال 1400 فرمودند در جهت نشاط‌بخشی و مردمی سازی مراسمات، کوشا باشید. این دو تا کلیدواژه در اسناد بالادستی نیست و بنابراین یک دنیای جدید را به روی شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی باز کرد. همچنین ایشان تأکید کردند بین حلقه‌های جوانان و نوجوانان ایجاد ارتباط بکنید، بین مساجد و مجموعه‌های فرهنگی ارتباط ایجاد کنید. این وظایف در اساسنامه شورا وجود نداشته‌است. بنابراین نگاه حضرت آقا حرکت به سمت مردمی‌سازی بوده‌است. سابقه منبری و تبلیغی بودن بنده هم به کمک آمد تا با این عناصر و مجموعه‌ها ارتباط بگیریم. بنابراین شروع کردیم به سراغ مجموعه‌های مردمی برویم. ستاد جبهه فرهنگی، بسیج، اتحادیه‌های دانش‌آموزی و دانشجویی و… به‌مرورزمان مجموعه‌های فرهنگی هم خودشان به سراغ ما آمدند.

در خصوص شورای هماهنگی معتقدم که شورا، عین ربط است. به ذات خودش هیچ است. باید در جمله معنا پیدا کند. دوئیت مال استقلال‌خواهی است و ما اصلاً برای خودمان استقلالی قائل نیستیم. نگاه امامین انقلاب هم همین بوده که اسم شورا را برای آن گذاشته‌اند و در کنار این همه نهاد تبلیغی، آن را ایجاد کرده‌اند. اساس کار ما رفاقت با دستگاه‌ها و عناصر و مجموعه‌هاست. الحمدلله الان در شهر «برادری» حاکم است. اگر این برادری حاکم باشد، کارها برکت پیدا می‌کند. پارسال برای تشییع شهدایی که در ایام فاطمیه داشتیم، جلسه گرفتیم و دنبال یک اسم و شعار متفاوت بودیم. خدا لطف کرد و شعار «تشییع مادرانه» به ذهن جمع خورد. همین اسم را همه استان‌ها از روی اسم ما انتخاب کردند.

یک نکته مهم در برگزاری رویدادهای شهری، توجه به تمام ظرفیت‌های استان اصفهان است. گاهی اوقات این رویدادها سلبریتی زده می‌شود و گروه‌های مردمی، نمی‌توانند خودشان را در میدان عرضه کنند. در خصوص شناسایی ظرفیت‌های استانی تدبیری داشته‌اید؟

نکته درستی است. سعی کرده‌ایم گرفتار سلبریتی‌زدگی نشویم و به شهرستان‌ها هم توجه کنیم. با وجود اینکه نیروهای شورای هماهنگی در شهرستان‌ها، هیچ‌گونه حمایت مالی نمی‌شوند و ردیف بودجه ندارند، اما ارتباط خوبی با بدنه مردمی شهرستان دارند و از این طریق، شورا با شهرستان‌ها مرتبط است و نمود این ارتباط را در برنامه دهه فجر امسال می‌توان دید. امسال 22 بهمن دو تا گروه سرود حاضر در میدان امام حضور داشتند. یکی مربوط به دولت‌آباد اصفهان و دیگری مربوط به روستای آنالوجه چادگان. این‌ها در همین ارتباطات شناسایی شدند. یک خانم نوزده‌ساله که پای گروه سرود ایستاده و هزینه‌هایش را هم خودش تأمین می‌کند. تنها حلقه مفقوده، دیده شدن کار بود که این وظیفه ماست. بچه‌های دانش‌بنیان یک وقتی به من اعتراض می‌کردند که هیچ‌کس کار ما را نمی‌بیند. من از این‌ها خواستم 22 بهمن در فضاسازی میدان حاضر بشوند و در غرفه‌ها هم شرکت کنند. امسال غرفه‌های 22 بهمن در دورتادور میدان امام، اکثراً گروه‌های جدید بودند. خواننده مراسم امسال، یکی از بچه‌های عاشق‌آباد بود که او را پیدا کردیم و گفتیم نمی‌خواهیم از تهران خواننده بیاید. قاری قرآن مراسم هم از بچه‌های آران و بیدگل بود. یعنی سعی کرده‌ایم تمرکز را از مرکز استان هم برداریم.

وقتی مردم در مراسمات راضی باشند، مشارکتشان هم بالا می‌رود. بنابراین نشاط‌بخشی و مشرکت مردمی با یکدیگر رابطه مستقیم دارند. تلاش کرده‌ایم این نشاط مراسمات را ارتقا بدهیم تا مردم هم مشارکت پیدا کنند.

برخی اوقات؛ رویدادهای شهری، رنگ و بوی برنامه‌های تهران را می‌گیرد. گو اینکه اصفهان از خودش خلاقیتی نداشته باشد. مثلاً این نقد به برنامه خیابان ولی عصر در نیمه شعبان وارد می‌شود. چقدر این نقد را قبول دارید؟

اینکه در کنار استفاده از تجربیات تهران، نباید تقلیدگر باشیم حرف درستی است و ما هم تلاش کرده‌ایم نگاه بومی به برنامه‌ها داشته باشیم و با مختصات میدان پیش برویم و از کار تقلیدی و تکراری پرهیز کنیم. مثلاً تغییر جایگاه از عالی‌قاپو به سمت مسجد امام، تشکیل غرفه‌ها برای ماندگاری مردم در میدان، جلسه با پایگاه‌های بسیج و ائمه جماعات طول مسیر، همه برای این است که نمی‌خواهیم کارها را بدون مختصات خاص اصفهانی انجام بدهیم. از الگوگرفتن از تهران و دیگران ابایی نداریم، اما حواسمان به مختصات اصفهان هست. بله از تهران یاد گرفته‌ایم که مراسم را به سمت نشاط ببریم. غرفه‌های کودک که الان در کنار مراسمات هست، نمونه‌ای از این فضاست. جشن خیابان ولی عصر (عج) هم نمونه‌ای از این برنامه‌هاست. سال اول که برگزار شد، مطلوب نبود. دلیلش هم همین نشناختن میدان و بوم بود. مسیر خوبی برای این جشن پیش‌بینی نشده‌بود و برنامه‌ریزی دقیقی برای درگیر کردن مردم پیش‌بینی نشده بود. این دو سال تمام همت‌مان را گذاشتیم تا با شناخت شهر، برنامه را برگزار کنیم.