به گزارش اصفهان زیبا؛ لازمه برقراری پیوند ادبی با کشورهای دیگر، طراحی صحیح است؛ زیرا بدون طراحی، این پیوند در حاشیه رویدادهای بینالمللی به خودی خود اتفاق نمیافتد. لازمه دیگر هدفگذاری درست است؛ برای مثال، آیا هدف از این کار صدور ادبیات شهرمان به دیگر شهرها و برعکس آن است یا ایجاد فهم مشترک ادبی؟
این دست از مراودات فرهنگی و ادبی دوسویه است. همانطور که ما در نظر داریم ادبیاتمان وارد یک فرهنگ دیگر شود، این توقع بهطور متقابل نیز وجود دارد و به این ترتیب این رابطه دوسویه معنا مییابد؛ درحالیکه گاهی مسئولان متوجه این مسئله نیستند و با پیشفرضِ داشتن یک فرهنگ غنی به لحاظ ادبی و هنری، تصور میکنند که فقط باید صادرکننده باشیم.
از سوی دیگر، ترس از آسیبرساندن به فرهنگ خودمان ازطریق ورود فرهنگ بیگانه وجود دارد؛ بااینحال، این مسئله را میتوان مدیریت کرد و با قانونگذاری و تعیین شیوههایی، اجازه ورود به آن دسته از محتواهایی را داد که تناسب و نزدیکی بیشتری با فرهنگ ما دارد.
بسیاری از شهرهای خواهرخوانده نیز با ما نزدیکی فرهنگی دارند؛ همچون کشورهای مسلمان یا کشورهای آسیایی و شرقی. باید از تجربیات کشورهای دیگر در این خصوص بهره برد؛ برای مثال ترکیه و امارات و اندونزی و مالزی تجربیات بسیار خوبی در این زمینه کسب کردهاند که میتوان از این تجربیات برای استفاده از ظرفیت ادبیات در قالب تبادلات فرهنگی استفاده کرد.
برای تبادلات فرهنگی راههای مختلفی وجود دارد. در اصفهان محافل و انجمنهای ادبی فعالاند و این شهر جوایزی نیز در عرصه کتاب و ادبیات برگزار میکند.
برقراری پیوند این محافل و جوایز با خارج از کشور کار پیچیدهای نیست؛ برای مثال میتوان از نویسندگان دیگر کشورها بهصورت دورهای و برای حضور در جوایز و جشنوارهها دعوت کرد؛ بااینحال، در کشورهای دیگر معمولا حاکمیت و بهطورجزئیتر شهرداریها و نهادهای وابسته به آن در این میان نقش پشتیبان را ایفا میکنند و نقش عامل را ندارند.
اصفهان در این خصوص میتواند از تجربه موفق جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان نیز استفاده کند که جایگاه جهانی خوبی دارد و در دنیا مورد توجه است. خود این جشنواره نیز میتواند بخشهای جنبی و مرتبط با ادبیات داشته باشد؛ همچون بخشهای مربوط به اقتباسهای ادبی.
به اصفهان باید به چشم یک پل برای انتقال فرهنگ ایران با کشورهای دیگر نگریست. بسترها و ظرفیتهای فرهنگی و ادبی اصفهان میتواند محملی برای این اقدامات در نظر گرفته شود؛ اما نباید محدود به این شهر شود و کل ادبیات کشور باید مدنظر قرار گیرد.