استراتژی در تیم‌های ایرانی؟ نه، ممنون

فصل نقل‌وانتقالات در کنار اینکه فصل جذابی برای هواداران است؛ اما تعیین کننده استراتژی و هدف یک تیم تا پایان فصل و شاید فصول بعدی باشد.

به گزارش اصفهان زیبا؛ فصل نقل‌وانتقالات در کنار اینکه فصل جذابی برای هواداران است؛ اما تعیین کننده استراتژی و هدف یک تیم تا پایان فصل و شاید فصول بعدی باشد.

به خاطر همین استراتژی است که در فصل تابستان و در تیم‌های مطرح اروپایی، شاهد جابجایی‌های زیادی نیستیم و کمتر تیمی پیدا می‌شود که دست به شاکله اصلی خود زده و تصمیم بگیرد بالای پنجاه درصد از اسکواد اصلی خود را تغییر دهد.

چلسی بعد از مدیریت آبراماویچ، شاید یکی از معدود تیم‌هایی باشد که هر تابستان دست به خریدهای زیادی بزند؛ اما اکثر تیم‌های اروپایی نهایت خریدشان، شش بازیکن است که از این تعداد، نهایت چهار نفرشان عضو اسکواد اصلی تیم خواهند بود و مابقی برای نیمکت قوی جذب آن باشگاه می‌شوند.

در ایران و لیگ برتر جام خلیج‌فارس وضعیت به چه شکلی است؟ تیم‌های مطرح لیگ‌برتری چه استراتژی کوتاه یا بلندمدتی برای خود ترسیم کرده‌اند؟ اگر هدفی ترسیم کرده‌اند، چند درصد از خریدهایشان مبتنی بر هدف غایی‌شان است؟ هواداران ایرانی به خرید ستاره‌ها اهمیت بیشتری می‌دهند یا داشتن یک برنامه منسجم ولو بدون خرید بازیکن شاخص؟

فکر نمی‌کنم جواب به چنین سؤالاتی چندان سخت باشد. بگذارید با عدد و رقم با هم صحبت کنیم. سال گذشته چهار تیم مدعی فوتبال ایران یعنی، سپاهان، تراکتور، استقلال و پرسپولیس میانگین سن خرید بازیکنانشان روی‌هم‌رفته ۲۷.۸۶ بوده است. بالاترین میانگین سنی بازیکنان با تراکتور و میانگین تقریبی ۳۱.۶سال و کمترین آن برای سپاهان با میانگین ۲۵.۴۴ سال بوده است.

اما نکته عجیب راجع به نقل‌وانتقالات سال گذشته در خصوص تیم‌ها خرید حداقل ۸ بازیکن از سوی تمام چهار تیم مدعی بوده است. این یعنی بالای پنجاه‌درصد تغییر در شاکله اصلی تیم. خب پس به نظر می‌رسد اگر بنا بر داشتن استراتژی است؛ باشگاه‌ها در فصل نقل‌وانتقال فعلی باید دست روی ترمیم چند درصد باقی‌مانده بگذارند.

اما چیزی که در میدان واقعیت مشاهده می‌شود؛ باورنکردنی است.میل سیری‌ناپذیری باشگاه‌های ایرانی به خرید بازیکن تمامی ندارد.

سپاهان و پرسپولیس تا اینجا فصل نقل‌وانتقالاتی هشت بازیکن خریده‌اند که به نظر می‌رسد هر کدام از این دو تیم حداقل دو خرید دیگر هم تا شروع فصل خواهند داشت و این یعنی تغییر دوباره شاکله تیم.

تنها استقلال است که تاکنون تنها پنج خرید داشته که میانگین سنی خرید. هایش نیز به ۲۵ سال نمی‌رسد. هرچند به نظر می‌رسد با بیشتر شدن فشارهواداران استقلال، سرانجام هم شاهد بالاتر رفتن میانگین سنی خریدهای جدید باشیم و هم بالا رفتن تعداد خریدها.

تنها تیم ایرانی که شمه‌هایی از داشتن یک استراتژی نسبتاً منسجم را از خود نشان داده است؛ تراکتور است.

هر چند ابهاماتی نیز متوجه نقل وانتقالات این تیم هست. تراکتور هرچند در دو فصل اخیر بالاترین میانگین سنی در بین بازیکنان خریداری شده را دارد؛ اما برخلاف دیگر تیم‌های مدعی که میانگین سنی بازیکنان جدیدشان امسال بیشتر از پارسال است؛ تیم تراکتور نزدیک به دوسال کاهش پیدا کرده و از ۳۱.۶ سال به ۲۹.۸۳ رسیده است.

عددی که البته همچنان نشان از پیری تیم دارد. اما نکته عجیب در خصوص سپاهان است. تیمی که فصل گذشته جوان‌ترین تیم در میان مدعیان را داشت؛ امسال دومین تیم پیر از میان تیم‌های مدعی در فصل نقل‌وانتقالات است.

همه این مشکلات بر گردن باشگاه‌ها نیست و هواداران هم به نسبت خود سهم زیادی از این بلبشوی نقل و انتقالاتی دارند.

هوادارانی که با چشم حسرت به تیم‌های عربستانی نگاه می‌کنند و در حسرت داشتن آن ستاره‌ها در تیم‌خود شب را به صبح می‌رسانند؛ آیا از خود پرسیده‌اند که تیم‌های عربی و به خصوص عربستانی در این فصل نقل‌و انتقالات چه کرده‌اند؟ آیا می‌دانند میانگین سنی بازیکنان خریداری شده در تیم‌های مدعی لیگ عربستان در فصل جدید تنها ۲۲.۷۳ است؟

آیا می‌دانند چهار تیم الاتحاد، الهلال، النصر والاهلی روی هم رفته تنها ۹خرید داشته‌اند وتیم قهرمان فصل قبل لیگ نخبگان یعنی الاهلی هنوز خریدی نداشته است؟ اینجاست که باید گفت داشتن ثبات از خرید بازیکن اهمیت بیشتری دارد.