به گزارش اصفهان زیبا؛ در ایل بختیاری، عرف اجتماعی اجازه طلاق را برای زوجین به شدت محدود میکرد، بهطوری که طلاق تنها با مرگ یکی از زوجین امکانپذیر بود. این رسم در اوایل قرن بیستم، نمادی از قدرت و نفوذ فرهنگ خانواده در این ایل بود و تأثیر عمیقی بر روابط خانوادگی داشت.
محدودیت طلاق در ایل بختیاری
در فرهنگ بختیاری، طلاق بهعنوان رسوایی بزرگ اجتماعی شناخته میشد و به ندرت رخ میداد. بیبیها (همسران خان و زنان طبقه بالا) معمولاً هرگز طلاق نمیگرفتند. اگر اختلافات جدی به وجود میآمد، همسر خان ممکن بود برای مدتی به خانه پدرش بازگردد، اما همواره احتمال آشتی و بازگشت وجود داشت.
جایگاه زنان و توجه مردان
مردان بختیاری توجه ویژهای به زنان خود داشتند و زنان نیز معیارهای والایی داشتند. اعمال غیر اخلاقی و هرزگی تقریباً در میان این مردم ناشناخته بود. در مواردی که زن فرزند نیاورد، بیمار بود یا مرد علاقهای به او نداشت، ممکن بود طلاق رخ دهد، اما این موارد استثنایی بودند.
نمونهای از نفوذ فرهنگ خانواده
یک بار خانی پیشنهاد کرد همسری فرانسوی اختیار کند و او را بر همسران و دخترانش حکمرانی دهد، اما همسر اصلی او این پیشنهاد را به دلیل آزردگی و رنجش رد کرد. این مثال نشاندهنده جایگاه والای زنان و احترام به فرهنگ خانواده در ایل بختیاری است.