جهان متفاوت ما و آقای نماینده

هفته گذشته سید عباس صالحی، وزیر فعلی فرهنگ و ارشاد اسلامی برای پاسخگویی به سؤالات نمایندگان در صحن علنی مجلس حاضر شد و در نهایت به دلیل قانع نشدن نمایندگان از پاسخ‌های او از مجلس کارت زرد گرفت.

جهان متفاوت ما و آقای نماینده - اصفهان زیبا

به گزارش اصفهان زیبا؛ هفته گذشته سید عباس صالحی، وزیر فعلی فرهنگ و ارشاد اسلامی برای پاسخگویی به سؤالات نمایندگان در صحن علنی مجلس حاضر شد و در نهایت به دلیل قانع نشدن نمایندگان از پاسخ‌های او از مجلس کارت زرد گرفت.

سؤال نمایندگان از وزیر حق نمایندگان است و اگر این اقدام صورت نگیرد، خیانتی است به رأی ملت. از طرفی پاسخگویی نیز وظیفه مسئولی است که بر روی یکی از مهم‌ترین صندلی‌های وزارتی این کشور نشسته است. اما از شما چه پنهان، در میدان عمل هر دو طرف لنگ می‌زنند.

نمونه بارزش صحبت‌های توسلی نماینده مردم کبودآهنگ خطاب به وزیر فرهنگ که هفته گذشته سروصدا به پا کرد و از طرفی پاسخ‌های قانع‌نکننده وزیر فرهنگ به نمایندگان مجلس. بیایید چند نمونه از صحبت‌های آقای وزیر خطاب به وزیر را از زاویه سینمایی ببینیم.

اول از همه یکی از مطالبات آقای توسلی خطاب به عباس صالحی، چرایی نساختن ۲۰ فیلم فاخر مطابق با برنامه هفتم توسعه است.

همه ما می‌دانیم که یکی از خلل‌های جدی سینمای کشورمان عدم تولید فیلم‌های فاخر به اندازه کافی است. خب، به نظر می‌رسد در نگاه اول این موضوع مطالبه به حقی باشد.

اما آقای نماینده آیا از هزینه‌های تولید یک فیلم‌ فاخر اطلاع کافی دارند؟ آیا آقای نماینده می‌داند که تولید حتی ۱۰ فیلم فاخر نیاز به چه بودجه عظیمی دارد؟ تأمین این بودجه آیا باید از وزرات فرهنگ و ارشاد مطالبه شود یا نهاد بالادستی دیگری؟ البته شاید باید ما هم از کسانی که برنامه هفتم توسعه را نوشتند، مطالبه‌ای کنیم و بپرسیم براساس چه داده‌ای و با درنظر داشتن کدام منبع درآمدی، تولید ۲۰ فیلم فاخر را در این برنامه نوشته‌اند؟

و اما بخش دیگری از صحبت‌های نماینده مردم کبودرآهنگ، صحبت‌های بدون داده او درباره یکی از آثار روی پرده سینماست.

حقیقتا تا این جملات را از او شنیدم، یاد گزارش چند سال پیش فرهیختگان و سؤال خبرنگار این روزنامه از اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس افتادم. در یکی از سؤالات آن گزارش از اعضای کمیسیون درباره آخرین فیلم سینمایی که مشاهده کرده بودند، پرسیده شده بود. نتایجی که البته همان‌موقع سروصدای زیادی به پا کرد. بگذریم.

آقای نماینده در نقد سینمای ایران، خطاب به وزیر گفت: «وزیر فرهنگ باید بدانند که فیلمی همچون پیر پسر چه بر سر جوانان می‌آورد.»

شاید عده‌ای از مردم بگویند آفرین آقای نماینده. اما ما می‌گوییم: چرا آقای نماینده؟ چرا در جایگاه یک نماینده از داده‌ای صحبت می‌کنید که هنوز کسب نشده است؟ مگر می‌شود اثرات فیلمی که هنوز روی پرده است را به این زودی مشاهده و از آن داده پژوهشی سنددار استخراج کرد؟

ما نمی‌گوییم فیلم «پیرپسر» فیلم خوبی است. بلکه در جای خود نقدهای زیادی نیز بر آن وارد کرده‌ و نوشته‌ایم.

برای ما ماهیت گفته شما مهم است که بدانیم چگونه تا به این اندازه از اثر یک فیلم برجوانان، مطمئن صحبت می‌کنید؟ آیا اساسا نمایندگان محترم، داده مناسبی در ارتباط با میزان اثرگذاری محصولات فرهنگی بر جوانان دارند و می‌دانند سبد فرهنگی آن‌ها از چه محصولاتی تشکیل
شده است؟

با این صحبت‌ها شاید باید به مردم حق داد که می‌گویند: مسئولان از مردم عقب‌تر هستند. اگر آقای نماینده و مشاورانشان به درستی از وضعیت سینمای ایران خبر داشتند، شاید می‌توانستند پیگیر مشکلات مهم‌تری از این صنف شوند.

علاوه بر این، باید به ایشان و مشاورانشان گفت: درست است که سینمای ایران وضع چندان درستی ندارد و همه گله‌مندیم. اما آقای نماینده آیا شما خبر دارید همزمان با اکران فیلم «پیرپسر» فیلم دیگری با عنوان «زیبا صدایم کن» در حال اکران است؛ فیلمی که می‌تواند باعث آشتی خانواده‌ها با سینمای ایران شود؟