از زمانی که شوراهای شهر در سال 78 تشکیل شد، توسعه شهری حداقل در شکل برنامهریزی آن شکلی نظاممندتر به خود گرفت. در دورههای مختلف مدیریت شهری، اعضای شورای شهر به تدوین برنامههای 5 ساله راهبردی پرداختند و در تدوین برنامه جامعه نیز نظارت و مشارکت داشتند.
برای شهرداری اصفهان، دهه 70 دهه سازندگی بود؛ در راستای دهه 60 که در شهرداری تحولات ساختاری و اداری گستردهای پدید آمد، در دهه 70 شهرداری تبدیل به نهادی شده بود آماده برای دوران پس از جنگ.
دیروز جناب آقای ظریف، وزیر اسبق امور خارجه ایران، در مقالهای که در مجله فارین افرز منتشر کرد، راهحلهای جامع و گوناگونی برای خروج ایران از جنگ با آمریکا و ختم به خیر شدن این وضعیت پیشنهاد داد؛ مقالهای با عنوان «ایران چگونه باید جنگ را خاتم دهد؟»
بعد از چندماهی که بازار تحلیلها درباره وقوع جنگ یا عدم وقوع آن داغ بود، بالاخره به لحظه نهایی رسیدیم و آمریکا به همراه رژیم صهیونیستی مجددا جنگ دیگری را علیه ایران آغاز کرد؛ جنگی که به فاصله کمتر از یک سال از جنگ قبلی بهوقوع پیوست.
گویی در اصفهان همه از شب غافلاند؛ به جز ناحیه اندکی در منطقه جلفای اصفهان که شبها زنده است. هرچند که نمیتوان به آن محله شبانه اطلاق کرد. مابقی شهر اصفهان در شب تا 12 بامداد که زیر چرخ ماشینها است و از آن ساعت به بعد نیز شهر به سکوتی عمیق فرو میرود.
به گفته بسیاری از کارشناسان، دهه 60 نقطه عطفی در نظام مدیریت شهری اصفهان تلقی میشود؛ زمانی که نهاد شهرداری قوام بیشتری پیدا کرد و به سمت درآمدزایی رفت، سازمانها و شرکتهای زیادی در مدیریت شهری تعریف و کلید بسیاری از پروژههای مهم شهری زده شد.
هفته گذشته در بستر شبکه مجازی یوتیوب مناظرهای بین سه کارشناس و پژوهشگر علوم سیاسی و علوم اجتماعی درباره حوادث اتفاقافتاده در دیماه برگزار شد و شرکتکنندگان در این مناظره (که البته بیشتر شبیه مباحثه یا گفتوگو بود) به زعم خود سعی کردند علل اتفاقات دیماه را ریشهیابی کنند.
برگزاری شانزدهمین جشنواره فیلم فجر در استان اصفهان، امسال با حواشی گوناگونی روبرو بود
در حال حاضر کمتر شهروند اصفهانی را میتوانید پیدا کنید که با 3 یا 4 مشکل اصلی اصفهان آشنا نباشد. از هرکسی که درباره این سهچهار مورد بپرسید، فورا میگوید آب، آلودگی هوا و فرونشست.
از دو روز قبل برنامهریزی کرده بودم تا در مراسم راهپیمایی و تشییع شهدای دیروز حضور داشته باشم. با آنکه کمی مریض بودم و بدندرد داشتم، باز هم آن را برای حضور نیافتن در مراسم تشییع شهدای امنیت بهانه نکردم.
در یکیدوهفته اخیر اتفاقات در ایران آنچنان باسرعت رخ داد که هضم همه آنها برای مردم سخت و زمانبر است. ماجراهایی که از تلاطم اقتصادی و افزایش نرخ طلا و ارز شروع شد که اعتراض کسبه و بازاریان را در پی داشت.
روابط بین کشورها را چگونه باید تحلیل کنیم؟ این سؤالی است که سیاستمداران و اندیشمندان مختلف، پاسخهای گوناگونی به آن دادهاند. قصد ندارم وارد مباحث تئوریک دانشگاهی شوم و انواع نظریات روابط بینالملل را واکاوی کنم.