آبله میمونی در پشت دروازه

اکنون در برخی از کشورها بیماری آبله میمونی شیوع پیدا کرده و گویا به نزدیکی‌های کشور ما نیز رسیده و نگرانی‌های زیادی را با خود به‌همراه داشته است. به همین منظور تصمیم گرفتیم با دکتر سمیه حقیقی‌پور، متخصص بیماری‌های عفونی و عضو هیئت‌علمی دانـشـگاه عـلــوم‌پــزشــکــی اصــفـهــان، گفت‌وگویی داشته باشیم. برای اطلاع از این بیماری ما را دنبال کنید.
تاریخ انتشار: 02:59 - یکشنبه 1401/03/8
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
no image
تعریفی از آبله میمونی
آبله میمونی یک بیماری ویروسی از خانواده ویروس‌های آبله با قدمتی بیش از 50 سال است.آن‌طور که مطالعات نشان می‌دهد، این نوع آبله اولین‌بار در ۱۹۵۸ (در زمان شیوع بیماری شبیه به آبله در بین میمون‌هایی که برای تحقیق نگهداری می‌شدند) کشف و به آبله میمونی معروف شد.مخزن طبیعی آبله میمونی ناشناخته باقی ‌مانده است؛ بااین‌حال، جوندگان آفریقایی و میمون‌ها ممکن است حامل ویروس باشند و افراد را آلوده کنند.در حال حاضر این بیماری در بعضی از کشورها شیوع یافته، اما در کشور ما منتشر نشده و هنوز موردی گزارش نشده است.
علائم، نحوه بروز و راه تشخیص
بعد از ورود ویروس به بدن انسان، حدود یک تا دو هفته طول می‌کشد تا علائم بالینی بیمار شروع شود.در مرحله اول بیماری، فرد دچار احساس کسالت و به دنبال آن بدن‌درد، سردرد و تورم غدد لنفاوی می‌شود.در مرحله بعدی، ضایعات پوستی حدود یک تا پنج روز بعد از شروع تب ظاهر می‌شود که ابتدا به شکل لکه‌های کوچک قرمز مسطح یا کمی برجسته است؛ سپس طی یک تا دو روز آبکی می‌شود؛ بدین شکل که ابتدا ضایعات پر از مایعات شفاف و سپس چرکی می‌شود؛ اما این ضایعات کم‌کم خشک شده و پوست طبیعی جایگزین آن می‌شود. گفتنی است؛ این ضایعات، دردناک و آزاردهنده هستند.تشخیص قطعی بیماری هم با نمونه‌برداری از ضایعات پوستی انجام می‌شود.
راه انتقال بیماری
انتقال بیماری بیشتر از طریق حیوان به انسان اتفاق می‌افتد که با خراش، گازگرفتن یا خوردن گوشت درست پخته نشده یا تماس با ترشح‌های حیوان آلوده، احتمال انتقال وجود دارد.اما خوشبختانه انتقال این ویروس از انسان به انسان برخلاف آبله‌مرغان به‌راحتی رخ نمی‌دهد و تحت شرایط خاصی اتفاق می‌افتد.باید گفت که راه اصلی انتقال فردبه‌فرد، از طریق تنفس است و به تماس چهره‌به‌چهره طولانی‌مدت و برخورد نزدیک نیاز دارد؛ بنابراین گسترش آن در جامعه نمی‌تواند به‌راحتی و با سرعت اتفاق بیفتد.
راهکارهای پیشگیری
برای پیشگیری از ابتلا به ویروس آبله میمونی اقدامات زیادی می‌توان انجام داد:از تماس با حیواناتی که می‌توانند حامل ویروس باشند (حیواناتی که مشکوک به بیماری هستند یا لاشه حیوانات در مناطقی که آبله میمونی شایع است) خودداری کنید.از مصرف موادی که با حیوان مبتلا در تماس بوده است، خودداری کنید.بیماران آلوده را از افرادی که در معرض خطر عفونت هستند، جدا کنید.پس از تماس با افراد یا حیوانات آلوده، بهداشت دست را به‌خوبی رعایت کنید؛ به‌عنوان‌مثال، شستن دست‌ها با آب و صابون یا استفاده از ضدعفونی‌کننده‌های دست مبتنی بر الکل ضروری است.هنگام مراقبت از بیماران از تجهیزات حفاظت فردی (ماسک، دستکش و…) استفاده کنید.در صورت لزوم استفاده از واکسن که موردتأیید وزارت بهداشت باشد، توصیه می‌شود.
راهکارهای درمانی
در حال حاضر، هیچ درمان قطعی و اثبات‌شده‌ای برای عفونت ویروس آبله میمونی وجود ندارد. در صورت لزوم می‌توان برای کنترل شیوع آبله میمونی از واکسن آبله و بعضی داروهای ضــدویــروســی اســتــفــاده کرد.بــه‌طـورکلـی مــی‌تــوان گفت؛ آبله میمونی معمولا با رعایت بهداشت و خودبه‌خود بهبود می‌یابد و با استراحت و درمان علامت بهتر می‌شود. اما در بعضی افراد علائم تشدید می‌شود که نیاز به درمان‌های اضافه‌تر دارد؛ بنابراین بیمار برای کنترل و درمان سریع‌تر بهتر است به مراکز درمانی یا متخصصان مراجعه کند تا با پیگیری بیشتر، بهبودی سرعت پیدا کند.
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

  • اصفهان زیبا
    پایگاه خبری اصفهان زیبا

    لیلا کهلانی