سلام. چرا «فرشته»؟ برداشت ذهنی اول از اسم تو یعنی زیبا، نیک و پسندیده؛ همه چیزهای خوب از اسمت تداعی میشود؛ اما معنی لغوی اسمت یعنی سفیر؛ یعنی فرستاده. یعنی تو فرشته مرگ، سفیر چه هستی؟ فرستادهای از خداوند بزرگ بهسوی انسان کوچک که چه بگویی؟ بگویی کار تمام است؟
در کشور ما از بدو آشنایی با تجدد و البته بعد از آن سینما، معدود کسانی به این اندیشیدند که چگونه میشود فیلم ساخت و سینما جدای از اینکه یک تکنولوژی هنری_سرگرمکننده است، چیست و به چه کار میآید؟
پیشنهادهای اهالی فرهنگ و اندیشه اصفهان برای خرید از نمایشگاه بینالمللی کتاب
سینمای جنگ ایران، بهرغم ظرفیتهای فراوانش، همچنان درگیر کلیشههایی است که گاهی حتی ارزشهای انسانی و هنری را زیر سایه شعارهای تهیشده از عمق، قربانی میکند.
«خانه مستند اصفهان»، محفلی برای نمایش و تقویت آثار مستندسازان این شهر، از شنبه تا دوشنبه (بیستم تا بیستوسوم اردیبهشت)، میزبان مجموعهای از مستندهای تولیدشده توسط هنرمندان اصفهانی بود.
اگر نگاهی به اطرافمان یا حتی گذشته خودمان بیندازیم، متوجه ظاهر متفاوت بیشتر نوجوانان خواهیم شد. در دنیای امروز نوجوانان بهعنوان نسل خلاق و نوآور با انتخاب پوششی متفاوت و گاها عجیب توجههای زیادی را به خود جلب میکنند.
در گسترهٔ آموزش و پژوهش تئاتر ایران، برخی نامها نهصرفا بهواسطه تدریس یا نگارش، بلکه بهخاطر پیوند عمیقشان با حافظهٔ فرهنگی و نمایش آیینی این سرزمین برجسته شدهاند.
در عالم سیاست و تاریخ، نمونههایی وجود دارند که با صرف هزینههای سنگین و برنامهریزیهای پیچیده، میکوشند طرف مقابل را به سازش یا انفعال بکشانند؛ اما آنچه در محاسباتشان نمیگنجد، توانایی طرف مقابل در تبدیل تهدید به فرصت است.
یونیس و روبنس پایوا، زن و شوهری میانسالاند که بههمراه پنج فرزند خود با وجود حکومت دیکتاتورها در کشورشان برزیل یک زندگی بدون حاشیه ساختهاند.
اردیبهشت از راه رسیده است و اهالی کتاب در تکاپوی خرید حضوری و اینترنتی از سیوششمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهراناند.
چند روز پیش در یکی از جلسات «سندپژوهی از منظری دیگر» که به مناسبت روز اسناد ملی و میراث مکتوب برگزار شد شرکت کردم.
در یکی از کوچهپسکوچههای محله تاریخی مسجد جامع اصفهان، جاییکه معماری سلجوقی هنوز در خشتها و دیوارها جریان دارد، در اردیبهشتماه ۱۳۱۵ کودکی به دنیا آمد که بعدها صدای فلز را شنید و با آن سخن گفت.