هویت بر باد رفته

 

 

در لیست پناهندگان ورزشی نام برخی از ورزشکاران اصفهانی نیز به چشم می‌خورد؛ افرادی که هرکدام به دلایلی تصمیم به تغییر هویت ملی گرفتند و به وطن و سرزمین مادری پشت کردند. به بهانه اعلام پناهندگی یکتا جمالی که طی روزهای گذشته انجام شد، مروری خواهیم داشت بر جمعی از شاخص‌ترین ورزشکاران استان که هویت ملی‌شان را بر باد دادند.

تاریخ انتشار: 12:20 - دوشنبه 26 اردیبهشت 1401
مدت زمان مطالعه: 3 دقیقه

ابراهیم طالبیان (قایقرانی)

او که برادر بزرگ‌تر احمدرضا طالبیان، پرمدال‌ترین قهرمان قایقرانی ایران است، جزو ملی‌پوشان کانوپولو ایران بود و چند سالی هم در تیم ملی عضویت داشت و با این تیم در رقابت‌های قهرمانی قایقرانی آسیا به مدال نقره رسید. طالبیان سال 81 به همراه تیم ملی کانوپولو برای شرکت در مسابقات جهانی به آلمان سفر کرده بود؛ اما در پایان این رقابت‌ها به همراه سه ورزشکار و یک مربی به آلمان پناهنده شدند. از فعالیت ورزشی طالبیان بعد از سفر به آلمان خبری در دست نیست و به نظر می‌رسد دوره ورزشی او هم با این تصمیمش خاتمه یافت.

محمدرضا زهریان (قایقرانی)

به فاصله یک سال پس از پناهنده‌شدن طالبیان، این‌بار نوبت به قایقران دیگری رسید. محمدرضا زهریان که برای شرکت در مسابقات جهانی قایقرانی راهی آلمان شده بود، از بازگشت امتناع کرد و به این کشور پناهنده شد. زهریان ازجمله ملی‌پوشان آب‌های خروشان کشور بود. او طی چند سال عضویتش در تیم ملی، در رویدادهای زیادی شرکت داشت؛ اما در پایان مسابقات جهانی به همراه مجید فرزام، دیگر ملی‌پوش قایقرانی، قید بازگشت به کشور را زد و بااینکه تا مدت‌ها بعد مسئولان فدراسیون از بازگشت او صحبت می‌کردند، این اتفاق رخ نداد.

میلاد بیگی (تکواندو)

و را می‌توان سرشناس‌ترین ورزشکار اصفهانی دانست که تغییر تابعیت داده است. بیگی پس ‌از اینکه در تکواندوی ایران چهره شد، به تیم ملی راه یافت. کارشناسان او را یکی از آینده‌دارهای تکواندو کشور معرفی می‌کردند؛ اما به‌یک‌باره تصویری از او منتشر شد که در تمرین‌های تیم ملی آذربایجان حضور داشت و بعدها نیز به‌طور رسمی این موضوع اعلام شد. پیوستن بیگی به تیم ملی آذربایجان زمانی رخ داد که رضا مهماندوست، هدایت این تیم را برعهده داشت و بیگی نیز در تیم ملی این کشور و زیر نظر سرمربی سابق تیم ملی پیشرفت چشمگیری داشت و به‌عنوان قهرمانی جهان و اروپا نیز دست پیدا کرد. او که در المپیک ریو نیز به همراه تیم ملی آذربایجان حضور داشت، به مدال برنز رسید. بیگی برای المپیک توکیو نیز شانس مدال محسوب می‌شد؛ اما بدون اینکه دستش به مدال برسد، از دور مسابقات کنار رفت. او که بیشتر تمریناتش را در اصفهان سپری می‌کند، در گفت‌وگویی که با اصفهان‌زیبا داشت، تأکید می‌کرد: او در ورزش آذربایجان لژیونر شده است و مفهوم پناهندگی برای او صدق نمی‌کند.

احسان بیاتی (وزنه‌برداری)

بیاتی را از یک نظر می‌توان عجیب‌ترین مورد پناهندگی در ورزش ایــران دانسـت. او کــه در دوران جوانی، وزنه‌بردار شــاخصی نبــود، در رده پیش‎کســوتان بــه تیم ملی رسید و به همراه این تیم در چند دوره مسابقات جهانی شرکت کرد. بیاتی که سابقه چند دوره مدال‌آوری در مسابقات جهانی پیش‌کسوتان را داشت، چهار سال قبل در رقابت‌های پیش‌کسوتان نیوزیلند به ‌عنوان قهرمانی دست یافت و درحالی‌که در پایان مسابقات در پیامی تلگرامی برای خبرنگار اصفهان‌زیبا، از مسئولان شرکت ذوب‌آهن به‌خاطر حمایت مالی از او به‌منظور اعزام به این رقابت‌ها تشکر کرده بود، در پایان مسابقات از کاروان تیم ایران جدا و در نیوزیلند ماندگار شد. تا چند ماهی پس از این اتفاق، همسر و نزدیکان او از وضعیتش ابراز بی‌اطلاعی می‌کردند و دست‌آخر هم معلوم نشد دلیل بازنگشتن بیاتی چه بوده است.

یکتا جمالی (وزنه‌برداری)

بااینکه وزنه‌برداری بانوان در ایران قدمتی ندارد، طی همین مدت کوتاه فعالیت نیز یکتا جمالی توانست نامش را به‌عنوان یک پدیده در این ورزش قدرتی مطرح کند. جمالی که از وزنه‌برداری لنجان پرورش یافته بود، پس از قهرمانی در مسابقات قهرمانی کشور، به تیم ملی رسید و در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان و آسیا به مدال دست‌ یافت تا لقب اولین مدال‌آور تاریخ وزنه‌برداری بانوان کشور را یدک بکشد. او هفته گذشته برای شرکت در مسابقات قهرمانی جوانان جهان راهی یونان شده بود؛ اما روز پایانی این رقابت‌ها از هتل تیم ملی خارج شد و تا چند روزی اطلاعی از او در دست نبود؛ تا اینکه مشخص شد به آلمان پناهنده شده است. با توجه به شرایط سنی جمالی به نظر می‌رسد تصمیم او بیشتر غلبه احساسات بر منطق بوده، اما آنچه مسلم است او با هزینه و بودجه کشورمان مطرح شد و تصمیم ناپخته‌اش برای پناهنده‌شدن نشان داد که ظرفیت بزرگ‌شدن را نداشته است؛ البته برخی تلاش داشتند پناهنده‌شدن جمالی را به وضعیت مالی خانواده او نسبت دهند؛ اما تناقض‌گویی خانواده او در قبال بی‌اطلاعی از وضعیت این وزنه‌بردار، نشان می‌دهد ماجرا چیز دیگری بوده و تاریخ قضاوت می‌کند که او با این تصمیم راه قهرمانی‌اش را مسدود کرده است یا اینکه می‌تواند به‌عنوان یک پناهنده، مسیر پیشرفت را طی کند.

ایمان جمالی (هندبال)

تغییر تابعیت جمالی تفاوت ویژه‌ای با دیگرورزشکاران داشت. او به‌واسطه اینکه سطح هندبالش را فراتر از ایران می‌دید، تصمیم گرفت برای یک کشور اروپایی بازی کند. جمالی که از نســل طلایی هندبال ایران است، در باشگاه سپاهان پرورش یافت و در مسابقات جوانان جهان یونان، یکی از بهترین گلزنان مسابقه لقب گرفت و درخشش او باعث شد به لیگ مجارستان ملحق شود.جمالی که مدتی در اردوهای تیم ملی حضور نمی‌یافت، سال 93 گذرنامه مجاری دریافت کرد. مسئولان وقت فدراسیون دلیل آن را تردد راحت‌تر در مسیر ایران و مجارستان عنوان کردند؛ اما یک سال بعد، جمالی از سوی سرمربی تیم ملی هندبال مجارستان به این کشور دعوت شــد و پیراهن شــماره 22 این تیم را بر تن کرد و چند سالی نیز عضو تیم ملی این کشور بود تا هندبال ایران عملا امکان بهره‌برداری فنی از یکی از پدیده‌هایش را نداشته باشد.