قلعه تاریخی قمیشلو، یکی از بناهای ارزشمند منطقه تیرانوکرون، سالهاست میان تلاشهای پراکنده برای نجات و نیاز به یک مرمت اساسی قرار دارد.
وقتی پژوهشهای مرتبط با آیندهنگاری شهر اصفهان را موردبررسی قرارمیدهیم یک نقیصه آشکار در تمام آنها به چشم میخورد: اینکه آینده محتمل و ممکنی که در این پژوهشها به آن اشاره شده، درواقع آینده نیست؛بلکه چشماندازی است از زمان حال به زمان پس از حال.
تیربرقهایی که بر اثر عقبنشینی ساختمانها در مکان نامناسب و میان معبر قرار میگیرند در بعضی محلهها، معضلی شده است که شهروندان گاهی سالها با آن دستوپنجه نرم میکنند.
مسجدجامع اصفهان، این میراث یکهزارو300ساله، امروز با مجموعهای از آسیبهای ناشی از رطوبت، فرسودگی گنبدها، گچبریها، کاشیها و تأسیسات دستوپنجه نرم میکند؛لطمههایی که برای احیای اولیه، دستکم دو سال زمان و ۵۰ میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد.
چه شد و تحتتأثیر چه عواملی بود که شاهعباس به فکر تغییر پایتخت افتاد و اصفهان را برگزید؟ در ادامه تأثیرات این انتخاب و پایتختشدن اصفهان و تبدیلش به یک شهر جهانی را بررسی میکنیم.
بعد از وقوع انقلاب اسلامی، تحولات سیاسی به سایر عرصهها سرایت کرد و بدون شک عرصه زیست شهری نیز از این تحول سیاسی کلان، بینصیب نبود.
وقتی در کوچهپسکوچههای اصفهان قدم میزنیم با بسیاری از آثار تاریخی مواجه میشویم که گرد فراموشی بر چهره آنها پاشیده شده است و انگار کسی اصلا تمایلی نداشته تا این گنجهای سربهمهر را باز کند و در معرض دید قرار دهد.
طبق آمارها، 14 هزار هکتاربافت فرسوده در استان اصفهان برآورد شده که سهم شهر اصفهان، بیش از دو هزار هکتار تخمین زده شده است. البته با توجه به اینکه طرحهای بازآفرینی شهری در شهرها، با کندی مضاعفی پیش میرود و در اغلب اوقات با شکست مواجه میشود، سرعت کاهش این بافتها پایین است.
بنای آرامگاهی را نمیتوان صرفا اثری معماری برای نشاندادن محل دفن یک انسان دانست. اینگونه بناها، در طول تاریخ، همواره محل تلاقی معماری با حافظه، هویت و تصور یک جامعه از شخصیتهای بزرگ خود بودهاند
رونمایی از طرح آرامگاه استاد محمود فرشچیان، باعث مطرحشدن پرسشهایی درباره چگونگی انتخاب این طرح شده است؛ سؤالهایی که از نگاه کارشناسان، ضرورت برگزاری فراخوان معماری برای چنین پروژهای را پررنگ میکند.
یکی از چالشهای اصلی شهرنشینی در دوره معاصر، توسعه افقی شهرها و گسترش بیرونی آنهاست که بر منابع زیست محیطی از یک سو و منابع اقتصادی و زیرساخت شهری از سوی دیگر فشار بسیار زیادی وارد میکند. اما با استفاده از تمهیداتی میتوان تاحدی جلوی این روند مخرب را گرفت. یکی از مهمترین این روشها، «توسعه میانافزا» است.
پدیدارشدن یک سازه تاریخی در خیابان آپادانای اصفهان، این پرسش را مطرح میکند که در شهری با چنین پیشینه تاریخی، چه نهادی مسئول حفاظت از میراث کشفشده یا کشفنشده آن است و چه سازوکاری برای مواجهه کارشناسی با آنچه ناگهان از دل زمین بیرون میآید، وجود دارد؟