امروزه وقتی درباره کاهش نرخ تولد در ایران سخن میگوییم، بسیاری تنها به تعداد نوزادان نگاه میکنند و بر اساس آن، موفقیت یا شکست سیاستهای دولتی را میسنجند، اما این نگاه، نگاهی سطحی و توصیفی است که حقیقت تلخ بحران را در لایههای زیرین پنهان میکند.
پدیده «النینو» این روزها بار دیگر به یکی از مهمترین متغیرهای اثرگذار بر وضعیت جوی کشور تبدیل شده است؛ پدیدهای که میتواند در یک فصل موجب کاهش بارشها و افزایش دما شود و در فصلی دیگر زمینه را برای تقویت بارندگیها فراهم کند.
بازگشایی زایندهرود و جاری شدن این رود در شهر اصفهان در آخرین روزهای بهار طراوات و شادابی را برای شهروندان به ارمغان آورد.
با جاریشدن زایندهرود در روزهای گذشته، چهره شهر خندان شده است و صدای پای این آب، شادی و نشاط را نهتنها برای اصفهانیها بلکه برای سایر گردشگرانی که از شهرها و کشورهای مختلف قدم به این شهر تاریخی گذاشتهاند، به ارمغان آورده است.
حالا چند روزی است که زایندهرود، بعد از مدتها پا به اصفهان گذاشته و صدایش به شهر زندگی و رونق دوباره بخشیده است؛زایندهرودی که قبل از بازگشایی گفته شد، قرار است سهماه مستمر در بستر رودخانه جاری باشد و کشاورزان بتوانند حقابه خود بهمنظور کشت تابستانه را تأمین کنند.
در بحث پیرامون «شهرهای اقماری» یا همان سکونتگاههای حاشیهای با تراکم بالا، یکی از محورهای اصلی که باید مورد مداقه قرار گیرد، پدیده مهاجرت است.
به گزارش اصفهان زیبا؛
تمدید خودکار اجاره بها با سقف مشخص، میتواند ثبات ایجاد کند، ولی اگر با مشوقهای کافی برای مالکان همراه نباشد و بدون ضمانت اجرایی و نظارت اجرا شود، ممکن است مکانیزمهای دور زدن سیاست شکل بگیرد.
تمام آنچه به عنوان ذرات معلق باعث آلودگی هوای اصفهان میشود، ناشی از فعالیتهای انسانی نیست، بلکه آلودگی طبیعی نیز تأثیر بالایی دارد.
آسمان اصفهان روز گذشته خاکآلود بود تا اصفهانیها به روال سالهای گذشته گرد و غبار استشمام کنند و در تنگنا قرار گیرند.
این روزها سخن از واردشدن کشور به دوره ترسالی میشود؛ با بارش بارانهای مطلوب در فروردین و اردیبهشت، برخیها مدعی شدند که خشکسالیهای پیدرپی به اتمام رسیده و حالا دوران جدیدی آغاز شده است.
حذف میوه از سبد معیشتی خانوار، یکی از پیامدهای آشکار و نگرانکننده کاهش قدرت خرید مردم در ماههای اخیر است. برخلاف گذشته که میوه جزو اقلام ثابت سبد خرید و یخچال خانهها بود، اکنون بسیاری از خانوادهها، بهویژه در دهکهای پایین درآمدی، خرید میوه را از اولویتهای خود کنار گذاشتهاند.