تأکید بر «زندگی» چه معنایی دارد؟

به‌تازگی روزنامه سازندگی در صفحه اول خود تیتر بسیار درشتی از قول جناب آقای مرعشی آورده‌ است: «مردم می‌خواهند زندگی کنند». صدالبته که مردم می‌خواهند زندگی کنند و این شعار صحیحی است و حکومت اسلامی نیز جز این نمی‌خواهد؛ اما در سوی دیگر، این شعار بال خیال ما را با خود به صدر اسلام می‌برد.

تاریخ انتشار: ۱۱:۴۵ - سه‌شنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۵
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
تأکید بر «زندگی» چه معنایی دارد؟

به گزارش اصفهان زیبا؛ به‌تازگی روزنامه سازندگی در صفحه اول خود تیتر بسیار درشتی از قول جناب آقای مرعشی آورده‌ است: «مردم می‌خواهند زندگی کنند». صدالبته که مردم می‌خواهند زندگی کنند و این شعار صحیحی است و حکومت اسلامی نیز جز این نمی‌خواهد؛ اما در سوی دیگر، این شعار بال خیال ما را با خود به صدر اسلام می‌برد؛ جایی که مردم جمع شده بودند و اجازه نمی‌دادند امام‌‌حسن(ع) صحبت خود را کامل کنند و همگی فریاد می‌زدند: «البقیه… البقیه…»؛ یعنی می‌خواهیم زندگی کنیم؛ می‌خواهیم زنده بمانیم. این شعار درنهایت به تحمیل صلح به امام منجر شد. چقدر گاهی اوقات تاریخ تکراری می‌شود؛ آن‌هم از نوع تلخ و دردآورش!

در اینجا، پرسشی مطرح می‌شود: راه‌حل کدام است؟ آیا «زندگی‌کردن»، شعاری پست و انحرافی است؟ قطعا چنین نیست؛ اما شرطی دارد: این شعار در طول سلسله‌مراتب ولایت مطرح شود، نه در عرض آن. در این صورت است که این شعار، معنادار می‌شود و به‌درستی جای مطرح‌شدن دارد.

شعار زندگی اگر مفهومی جدای از مسیر مدنظر ولی باشد، آهسته‌آهسته برای خودش حزب و تشکیلات ترتیب می‌دهد؛ ادبیات‌سازی کرده و در مسیر اصلی برابر نظام اسلامی یارگیری می‌کند؛ آن‌چنان‌که در عهد امام‌‌حسن‌مجتبی(ع) چنین شد؛ اما اگر تصمیم‌ها (اعم از گفتار و شعار تا عمل و سیاست‌گذاری) در راستای سلسله‌مراتب ولایت باشد، ولو آنکه در آن کوتاهی و نقص هم باشد، درمجموع قابل‌قبول است.

به‌عنوان‌مثال، تصمیم شورای عالی امنیت ملی در خصوص پذیرش تفاهم‌نامه که با تأیید رهبری به حکم حکومتی تبدیل شد، ازاین‌دست است؛ حتی اگر برفرض، این تصمیم راه غلطی را پیموده باشد، تصمیمی که در ابتدا مخالف نظر اصولی رهبر انقلاب بود؛ اما با رأی 12 عضو آن شورا و سپس پذیرش رهبر معظم در طول ولایت قرارگرفت و به تأیید نهایی رسید.

چنین مسیری درمجموع قابل‌قبول است؛ زیرا آن نظر نامنطبق با نظر رهبری در عرض مسیر ولایت مطرح نشده و در طول تأییدات مسیر خود را طی کرده است. اکنون شعار «می‌خواهیم زندگی کنیم» باید در طول مسیر ولایت موردتوجه قرارگیرد، شعاری که نمی‌توان به آن بی‌اعتنا بود. باید برای مردم تبیین شود مسیری ولایت‌مدارانه وجود دارد که بر مقاومت تأکید دارد و در امتداد آن منافع زندگانی نیز تأمین می‌شود. درعوض، اگر مباحث دنیوی و رفاهی در عرض مسیر کلی و خواست ولایت مطرح شود، حاصلی جز تفرقه و سوق‌دادن کشور به‌سمت پرتگاه شکست و تسلیم ندارد.امیدواریم جبهه طرف‌دار ولایت با ادبیات‌سازی‌های جامع و مطابق با زمان بتواند جلوی هرگونه دوقطبی‌سازی کاذب را بگیرد.