این صفرهای عجیب

گفتند و گلایه کردند این رقم برای دو فصل نبوده؛ بلکه یحیی گل محمدی بابت سه فصلی که روی نیمکت تیم پرسپولیس می‌نشیند، سی‌میلیارد دریافت خواهد کرد. حساب کرده‌اند، می‌شود روزی 52 میلیون تومان. یعنی ساعتی یک کیسه برنج 20 کیلویی، روزی یک آیفون پرومکس 113، یعنی هرماه، هرماه یک گرند ویتارا و هر دو ماه یک آپارتمان 70 متری.

تاریخ انتشار: 13:22 - دوشنبه 6 تیر 1401
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
 
فقط نقل یحیی گل‌محمدی نیست؛ دیگر مربیان لیگ برتری تیم‌های مطرح هم کم‌و‌بیش چنین رقمی دریافت می‌کنند. نمی‌شود قبول کرد امیر قلعه‌نویی با رقمی کمتر حاضر به همکاری با تیم گل‌گهر و دوری از تهران و خانه و زندگی و تجارتش باشد.
فصل نقل و انتقالات لیگ برتر روزهای عجیبی است؛ روزهایی که آن‌قدر عددهای عجیب‌غریبی می‌شنویم که باورش برای خودمان هم سخت است که در فوتبال ایران چنین دستمزدهایی پرداخت می‌شود و اصولا پرداخت این رقم‌های سنگین روی چه حساب‌کتابی است.
نوشته‌اند احسان پهلوان با تیم فولاد با قرارداد 19 میلیاردی به توافق رسیده است. اشتباه نخوانده‌اید؛ تیم فوتبال فولاد خوزستان که زیرمجموعه شرکت فولاد خوزستان محسوب می‌شود، برای قرارداد یک بازیکن برای دو فصل 19 میلیارد پرداخت کرده است؛ یعنی سالی نزدیک به ده میلیارد تومان برای یک بازیکن متوسط که ملی پوش هم نیست.برای ملی‌پوش‌ها رقم‌ها بیشتر است و تیم‌ها بر سر رقابت بابت جذب بازیکن علاوه بر رقم قرارداد، آپشن های جذابی را نیز درنظر می‌گیرند و هرکدام تلاش می‌کنند قرارداد پیشنهادی‌شان متمایز از دیگر تیم‌ها باشد. این واقعیت فوتبال ایران است؛ همان کشوری که فیلم‌سازانش برای کسب جایزه بین‌المللی، چنان تصویر سیاه و تاریکی از آن ترسیم کرده‌اند که حامد حدادی، ملی‌پوش بسکتبال گفته در لیگ NBA که بازی می‌کرده، هم‌بازیانش فکر می‌کرده‌اند در ایران شترسواری می‌کنند و به شیوه یکی دو قرن قبل زندگی می‌کنند؛ اما در همین کشور رقم قرارداد یک بازیکن از 23 بازیکن تیم بزرگ‌سالان یک تیم لیگ برتری 19 میلیارد است؛ آن هم در لیگی که همه تیم‌ها مستقیم و غیرمستقیم و با پسوند دولتی و صنعتی و خصوصی بودجه‌شان وابسته به بیت‌المال است، البته اگر فقط پولشان را می‌گرفتند و اداواصول مردم‌دوستی درنمی‌آوردند، بازهم پذیرفتنی‌تر بود.
بازیکن پا به سال گذاشته‌ای که تعداد صفرهای قراردادش را نمی‌توان راحت شمرد، در پنت‌هاوس شخصی‌اش آب‌پرتقال به دست برای مردم بابت گرانی‌ها غصه می‌خورد؛ اما در فصل نقل و انتقالات از همان بودجه‌ای که متعلق به مردم است، حاضر نیست یک ریال کوتاه بیاید.
داستان نقل و انتقالات فوتبال حکایت امروز و دیروز نیست؛ هرسال همین داستان است و مقایسه رقم قرارداد فوتبالیست‌ها با حقوق مردم عادی و اینکه هر فوتبالیست برای یک دقیقه بازی چقدر دریافت می‌کند و هرسال هم این بازار داغ‌تر می‌شود.
افرادی هم که بیرون از گود از رقم‌های نجومی دریافتی فوتبالیست‌ها انتقاد می‌کنند، زمانی که خودشان به مسئولیت می‌رسند، برای اینکه از قافله عقب نمانند، درصدی به رقم قراردادها می‌افزایند؛ چون خرج از کیسه حاتم طایی است، چرا این‌ها خودشان را بالا نبرند.
فصل نقل و انتقالات لیگ برتر روزهای عجیبی است…