«نه» به رؤسای دکوری و تشریفاتی

در مجمع انتخاباتی هیئت کوهنوردی استان که هجدهم مهرماه برگزار شد، شش نفر کاندیدا شده بودند که به روال مرسوم دو نفر غایب بوده و چهار نفر در مجمع حضور داشتند. حاضران به ارائه برنامه‌های خود پرداختند؛ اما اکثریت اعضای مجمع طی یک حرکت هماهنگ، رأی سفید به صندوق انداختند تا عملا هیچ کاندیدایی موفق به کسب رأی اعتماد از مجمع نشود.
این اتفاق در حالی به وقوع پیوست که برگزاری مجامع انتخاباتی در هیئت‌های ورزشی با چالش‌های زیادی مواجه است که برخی از آن‌ها به نواقص آیین‌نامه‌ای بازمی‌گردد و برخی دیگر نیز اهمال متولیان است که نظارت لازم را اعمال نمی‌کنند.
با توجه به گذشت چند ماه از این اتفاق، نگاهی موشکافانه به این موضوع داشته و به پیامدهای مثبت احتمالی آن برای ورزش نصف‌جهان اشاره می‌کنیم.

جولان کاندیداهای نمایشی

برخی افراد بدون اینکه دلیل موجهی داشته باشند، علاقه زیادی به ثبت‌نام برای انتخابات هیئت‌های ورزشی دارند و معمولا هرساله برای ریاست چندین هیئت ورزشی داوطلب می‌شوند که البته ازآنجایی‌که هیچ تصمیم قطعی ندارند، در این مجامع غایب هستند.
برخی دیگر نیز حضور در مجامع را برای مطرح‌کردن وجهه ورزشی خود انتخاب می‌کنند و حتی از فرصت درنظر گرفته‌شده برای صحبت کاندیداها نیز استفاده کرده و نظرات مرتبط یا غیرمرتبطشان برای مجمع را بیان می‌کنند و درنهایت انصراف می‌دهند.
برخی از کاندیداهای اصلی نیز برای یارگیری در انتخابات، از این ترفند استفاده کرده و تعدادی از دوستان و آشنایان را مجاب به ثبت‌نام در مجمع می‌کنند و این افراد برای تأثیرگذاری بر رأی اعضای مجمع، به نفع کاندیدای موردنظر انصراف می‌دهند.
ردپای پدیده کاندیداهای تشریفاتی را در اداره ورزش و جوانان نیز می‌توان دید؛ همچنان که در مقطعی که یک فرد با شانس بالا برای ریاست هیئتی ثبت‌نام می‌کرد، یکی از کارمندان اداره‌کل نیز برای هیئت مربوط، ثبت‌نام می‌کرد تا مجمع از فضای تک‌کاندیدایی خارج و اصطلاحا رقابتی شود.

انتخاب بین بد و بدتر

نظر به اینکه برپایی مجمع آخرین مرحله از فرایند برگزاری انتخابات هیئت‌های ورزشی است، این ذهنیت وجود داشت که از بین افراد حاضر در مجمع باید یک نفر از آن‌ها الزاما برای ریاست هیئت انتخاب شود.
این الزام در انتخاب باعث شده بود به اعتقاد برخی از فعالان هیئت‌های ورزشی، آن‌ها ناچار به انتخاب بین بد و بدتر شوند که این موضوع چالش‌های بسیاری را ایجاد می‌کرد؛ از‌جمله، به فاصله کوتاهی پس از انتخابات، فعالان این رشته‌ها خواستار استعفای فرد منتخب شدند و اگر او راضی به این امر نمی‌شد، فشارها برای برکناری افزایش پیدا می‌کرد. در این حالت، بعضا رئیس منتخب با تکیه‌بر رایزنی‌های گوناگون و لابی‌های گسترده تلاش می‌کرد صندلی مسئولیتش را تا پایان دوره ریاست حفظ کند؛ البته این موضوع منجر به بالاگرفتن حواشی در هیئت می‌شد که تبعات منفی بسیاری به همراه داشت. در حالت دیگر هم رئیس منتخب بدون پافشاری از مسئولیتش کنار می‌رفت و هیئت مربوط، یک ‌بار دیگر دستخوش فرایند انتخابات می‌شد؛ البته با این تفاوت مهم که نزدیکان به رئیس کناررفته، به منتقدان اصلی رئیس آینده تبدیل‌شده و کار را بر او سخت می‌کردند.
در اینجا اهمیت کار هیئت کوهنوردی بیشتر مشخص می‌شود؛ زیرا افرادی که برای ریاست هیئت‌های ورزشی ثبت‌نام می‌کنند، با علم به این واقعیت که اعضای مجمع ممکن است از بین کاندیداها به هیچ‌کدام رأی ندهند، وارد کارزار انتخاباتی می‌شوند. آیین‌نامه نحوه فعالیت هیئت‌های ورزشی استانی و شهرستانی، دستخوش تغییراتی شده است که مهم‌ترین آن‌ها به افزایش اعضای مجمع مربوط می‌شود؛ همچنین اختیارهای نایب‌رئیس مجمع که مدیرکل ورزش و جوانان استان است، افزایش یافته و این موضوع مورداعتراض فدراسیون‌ها قرار گرفته است. از بندهای عجیب در آیین‌نامه هیئت‌های ورزشی، اعطای اختیار عزل رئیس به اعضای هیئت‌رئیسه است؛ بدین‌صورت که اگر چهار عضو هیئت‌رئیسه برای عزل رئیس هیئت رأی دهند، عملا رئیس هیئت عزل می‌شود. این موضوع به حساسیت در خصوص انتخاب روسای هیئت‌های ورزشی دامن می‌زند و از انتخاب روسای دکوری جلوگیری می‌کند.