از پویایی شورا لذت می‌برم

می‌نشیند روبه‌روی من؛ با همان لبخند و چهره ای که سال‌ها پیش رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان بود. دست‌هایش را در هم گره و عینکش را روی صورتش جابه‌جا می‌کند. منتظر می‌شود تا سؤالاتم را بپرسم. عباس حاج رسولیها از آن کهنه‌کارهای مدیریت شهری است که اقدامات مختلفی در ادوار گذشته مدیریت شهری انجام داده است. او متولد 16 مهر  1331، در محله حاج رسولیهاست. سال 1350 وارد دانشگاه علم صنعت و پس از انقلاب در نخستین پست دولتی خــود همراه بــا استــانــدار، شهــردار و دو مهندس دیگر در بنیاد مسکن مشغول به کار شد. در طول دوران دفاع مقدس، مسئول مهندسی جبهه و جنگ شد و با اتمام جــنگ، هشـت‌سال در پست مدیرکل نوسازی مدارس اصفهان خدمت کرد. حاج رسولیها در سال 74 نامزد انتخابات مجلس شورای اسلامی شد؛ اما موفق نشد به مجلس راه پیدا  کند. او پس از دوسال استراحت در انتخابات شورای شهر رأی آورد. حاج‌رسولیها، قدیمی‌ترین عضو شورای اسلامی شهر اصفهان، تجربیات سال‌ها حضور در مدیریت شهری را با حضور در اتاق خبر  اصفهان شورا روایت کرد. او که هم‌اکنون رئیس کمیسیون حقوقی، اقتصادی و گردشگری دوره ششم شورای اسلامی شهر اصفهان است، مهمان نخستین بخش از اتاق خبر شورا شد تا در گفت‌وگویی صمیمانه به سؤالات مختلف پاسخ دهد. مهم‌ترین طرح‌های اجرا شده در دوره‌های گذشته شورا و شیرین‌ترین اتفاق در ملاقات‌های مردمی از موضوع‌هایی بود که حاج‌رسولیها به آن‌ها اشاره کرد. این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید.  
 
تاریخ انتشار: 02:06 - شنبه 8 مرداد 1401
مدت زمان مطالعه: 6 دقیقه
آیا در این سال ها از فعالیت در مجموعه شورا  راضی هستید؟
هشت‌سال در ستاد مهندسی جنگ و هشت‌سال مدیرکل بودم و در سیستم اداری فعالیت می‌کردم و پنج دوره است که در شورا حضور دارم. تفاوت حضور در شورا و دولت ملموس است. شورا یک سیستم زنده است؛ اما دولت سیستمی است منجمد. از فعالیت در سیستم زنده و پویای شورا لذت بیشتری می‌برم. در این سال‌ها هم پیشنهادهای زیادی برای مدیریت داشتم؛ اما خدمت در شورا برای من چیز دیگری بود. درواقع از ابتدای انقلاب بیشتر مردمی  فکر می‌کردم و خدمت به محله‌ها و مردم برای من دوست‌داشتنی‌تر بود و علاقه‌مند به اینکه در این زمینه بیشتر فعالیت کنم. 
 بهترین اتفاقاتی که در دوران حضور شما در شورا رخ داد، چه بود؟ 
در همه این سال‌ها اتفاقات تلخ و شیرین زیادی را در ملاقات‌های مردمی مشاهده کردم؛ اما دیدن لبخند رضایت شهروندان برای من خوشحال‌کننده است. شهروندی که با رفع مشکلش ما را با خشنودی و رضایت ترک می کند، برای من مسرت‌بخش و شیرین است. به خاطر دارم در یکی از ملاقات‌های مردمی یکی از شهروندان بسیارنیازمند مطالبه ای داشت. خواسته او را اجابت کردیم و او لبخندی از سر شوق و رضایتمندی بر لب‌هایش نقش بست که بسیار دیدنی بود. 
در ملاقات دیگری یکی از متمول‌ترین افراد شهر که در حوزه ساخت و ساز فعالیت می کرد، در کارش به مشکلی برخورده کرده بود که به یاری خدا مشکل او را هم حل کردیم؛ او هم لبخندی زیبا از سر رضایتمندی بر لبش نشست. این دولبخند همانند برای من بسیار جالب بود و ریشه آن در رضایتمندی شهروندان بود.
زمانی دولت و مجلس برای ایجاد طرح مدیریت واحد شهری مقاومت می‌کردند. در این‌باره توضیح دهید.
مدیریت واحد شهری طرحی بود که ابتدا در شورا دنبال و براساس آن ۲۳ وظیفه برای مدیریت شهری احصا شد. رئیس‌جمهور وقت گفت این طرح را به‌عنوان پایلوت در اصفهان پیاده کنیم؛ اما بدنه دولت و مجلس وقت مقاومت کردند تا این تصمیم محقق نشود و به‌دلیل اینکه حیطه مسئولیت آن‌ها کاهش پیدا می‌کند، موافقت نکردند. هم‌اکنون سرمایه‌های بسیاری به‌دلیل تحقق‌نیافتن مدیریت واحد شهری از بین می‌روند و دولت‌ها اگر می‌خواهند در عملکرد خود موفق شوند، باید مدیریت واحد شهری را اجرا کنند. معتقد هستم شوراهای اسلامی باید در سراسر کشور برای اجرای این طرح هماهنگ شوند.
در حال حاضر مهم‌ترین اقدام شورای ششم تاکنون چیست؟
سر و سامان‌دادن موضوع تراکم در ساخت‌و‌ساز مهم‌ترین اقدام شورای ششم است. موضوع تراکم و منطقه‌بندی کار سختی بود که شورای ششم آن را انجام داد. این موضوع در شورای قبل رها شده بود و عاملی برای نارضایتی مردم بود. ما این طرح را پیگیری کردیم و هرچند کار سنگینی بود؛ اما به نتیجه رسید. 
چه موضوعی در این سال ها دغدغه شما بوده و فکر می‌کنید حل‌نشدن آن باعث نارضایتی مردم شده است؟
قــانون ارزش‌افــزوده عــاملــی برای نارضایتی مردم در ساخت‌وسازهاست. دولتمردان و مجلس نمی‌دانند با این طرح چه بلایی بر سر حوزه مسکن آورده‌اند! مردم برای ساخت خانه هزینه‌های سنگینی مانند بیمه‌های بدون‌کاربرد را متحمل می‌شوند. این مغایر اهداف قانون اساسی است؛ زیرا قانون اساسی می‌گوید مردم باید خانه‌دار شوند؛ اما این قوانین دست‌وپاگیر، فرصت خانه‌دارشدن را از بسیاری مردم گرفته است. در حال حاضر شهروندی که از نظر مالی در حد متوسط به پایین است با حقوق کارمندی یا دستمزدی معمولی ۲٠٠سال طول می‌کشد تا خانه‌دار شود. مالکان نگاه نکنند که قیمت دلار افزایش پیدا کرد باید اجاره منزل مسکونی هم افزایش پیـدا کنـد؛ این یک سـم مهـلک است. این پول‌ها خوردن ندارد؛ ضمن اینکه انسانیت کمک می‌کند که در جنگ اقتصادی همه افرادی که تمکن مالی دارند دست نیازمندان و ضعیفان‌ را بگیرند.پس از دستور امام خمینی (ره) در ابتدای پیروزی انقلاب برای تأسیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، توفیق مأموریت داشتم که به‌عنوان یکی از مهندسان اصفهان بنیاد مسکن انقـلاب اســلامـــی را در ایـــن شهــــر سامان‌دهی و خانه‌سازی را برای مردم دنبال کنم. پیام امام خمینی(ره) در ابتدای انقلاب این بود که همه مردم باید خانه‌دار شوند. در این موضوع، اصفهانی‌ها پیشتاز بودند. ما همان اوایل انقلاب، بنیاد اسلامی تأمین مسکن را با کمک خیران راه‌اندازی کردیم و مردم با تسهیلات ساده اداری با قیمت ۱۶ تا ۹۶هزار تومان صاحب خانه می شدند.
 شنیده شده است که شما از شهدا خاطرات خوبی دارید. با کدام شهید بیشتر  مأنوس هستید؟
با شهدای زیادی ارتباط داشتم و دوست بودیم؛ مانند شهید مهندس موحدیان، شهید خرازی و شهید قوچانی و از آن‌ها خاطرات خوبی دارم؛ اما شهید بهبهانی، شهیدی است که خیلی با او مأنوس هستم. او جوانی نخبه و درس‌خوان، دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف و فردی پویا و فعال بود. باجناق بودیم و ارتباطمان خیلی خوب بود.
 انگیزه اعضای این دوره مدیریت شهـــری حـول چــه مــوضــوعـــی می چرخد؟
انگیزه اعضای شورای ششم برای کارکردن را می‌توانم از اتفاقات مؤثر و امیدآفرین در این دوره بدانم. آن‌ها انگیزه زیادی برای کار و خدمت به مردم دارند؛ اما متأسفانه موانع قانونی زیاد است. به صراحت می‌گویم، دوستان زحمت می‌کشند تا مصوبه‌ای آماده ‌کنند؛ اما وقتی به فرمانداری می‌رود، آن را رد می‌کنند. این ادبیات را قبلا نداشتیم. این نشئت‌گرفته از همین موضوعی است که از ظرفیت شوراها به خوبی استفاده نمی‌شود. شورا مانند اداره نیست و متأسفانه گیرهای غیرمنطقی به آن می‌دهند؛ بنابراین روحیه حرکت شورا گرفته می‌شود؛ در حالی که شورا بهتر از این‌ها می‌تواند اقدام کند. 
 چــــه‌مـوقــع شهــر اصـفهــان می‌تــواند بــه شکــوفایی و رشد اقتصادی برسد؟
اصفهــان مــی‌تـــوانــد بــا استـفـاده از ظرفیت‌های گردشگری اقتصاد کشور را شکوفا کند. این شهر جزو  ۱۰شهر مطرح تاریخی و گردشگری دنیاست و در  جهان شناخته شده است و  بیش از شش‌هزار اثر تاریخی دارد و همه جهانیان اصفهان را می‌شناسند؛ اما از ظرفیت تاریخی و گردشگری اصفهان در بخش اقتصادی استفاده نشده است. 
به نظر می رسد اصفهان با همه متریال‌هایی که دارد هنوز برای زندگی به امکانات و تجهیزات خاصی نیاز  دارد. نظر شما چیست؟
اصفهان، شهر زندگی شهری است. مردم می‌توانند در آن به‌راحتی زندگی کنند. اصفهان شهری است که حمل‌ونقل می‌تواند در آن سریع و پاک باشد، هوای سالم داشته باشد و ازنظر نظافت الگو باشد، خدمت‌رسانی در آن مطلوب باشد و مردم کارهای اداری روزمره خود را به‌راحتی انجام بدهند. ما باید به این سمت حرکت کنیم تا چنین شاخص‌هایی را در اصفهان مشاهده کنیم. اصفهان در 30 سال گذشته از نظر کالبد شهری بیش از دو برابر وسعت پیدا کرده و از نظر خدمات و امکانات پیشرفت فراوانی داشته است؛ اما هنوز هم جای کار دارد. شهرهای مختلفی را در جهان از نزدیک دیده‌ام. اصفهان چیزی کم ندارد از دیگر شهرها. در سفری که به پاریس داشتم تصور می‌کردم این شهر ویژه‌ و خاص باشد؛ اما از لحاظ نظافت وضعیت بسیار پایین‌تری نسبت به اصفهان داشت.
بـــرای رسیـــدگی بــه منــاطــق آسیب پذیر در اصفهان چه کردید؟ آیا در بازدیدهایی که داشتید اتفاق خــاصی در آن منــاطــق مبنــی بــر محرومیت زدایی رخ داد؟
بارها و بارها از گذشته تاکنون از مناطق آسیب‌پذیری مانند حصه و دارک بازدید کرده‌ام. این مناطق بستر فعالیت های اجتماعی ما بوده است. زمانی به دارک می‌رفتیم که حتی لوله‌کشی آب نیز آنجا نبود. چاهی زده بودند و فاضلاب نزدیکش که وضعیت بسیار بدی داشت؛ اما امروز شرایط خیلی بهتری دارند، آب مطلوب دارند و فاضلاب هم احداث شده است. قبل از آن سال‌ها تلاش زیادی کردیم که شرایط خوبی برای این منطقه فراهم شود.
به اعتقاد شما برش درآمد و هزینه در شورای شهر اصفهان متعادل است؟
همواره برش درآمد و هزینه در شورای شهر اصفهان عدالت‌گونه بوده و ما در این مدت همیشه به فکر مناطق محروم شهر بوده‌ایم؛ به‌عنوان مثال زینبیه منطقه 14 در سال‌های اخیر رشد خوبی داشته است.  ما از همان شورای اول به این فکر افتادیم که شهرداری منطقه ۷ را به دو منطقه ۷ و ۱۴ تفکیک کنیم تا به منطقه زینبیه بیشتر پرداخته شود. برای چند منطقه دیگر مانند امیرحمزه و… هم این تصمیم را گرفتیم. در شهرک امیرحمزه، دولت زمین‌ها را تفکیک و رها کرده بود. تمام خدمات مانده بود که همه را شهرداری اصفهان انجام و به مطالبات مردم پاسخ داد. تفکیک مناطق شهرداری‌ها با این هدف بود که به مناطق محروم رسیدگی شود. یک هزار و ۱۰۰ میلیارد تومان بودجه برای مناطق محروم هم عددی نیست و ما بیشتر از این‌ها برای این مناطق هزینه می‌کنیم.
 در خبری آمده است که شما به جــوان‌گـــرایــی برای پست‌هـــای مدیریتی اعتقاد ندارید. همین‌طور است؟
انتقال مدیریت به نسل جوان باید خطی و با شیب ملایم باشد. یک مدیر باید فکر و ذکرش مردم و برای خدمت به آن‌ها انگیزه داشته باشد. آن زمانی که من رئیس شورای شهر اصفهان بودم یک نفر از من پرسید: چطور شد رئیس شورا شدید؟ گفتم: هیــچ‌وقــت به ایـن فکـر نبـودم؛ امــا مسیری را طی کردم و خدمت به مردم برایم مهم بود. خداوند توفیق داد و در شورا مسئولیت پذیرفتم. در حال حــاضر هـم بــرای انتقـال مـدیــریت به نسل آینــده باید با یک شیب مناسب حرکت کرد. در دوره سقائیان‌نژاد نیروهای جوان خوبی وارد شهرداری شدند که حالا ۲۰سال گذشته و تجربه کسب کرده و مدیران خوبی هستند. 
 مدیران از جنس مردم هستند. حال تعامل مردم و مدیران باید چگونه باشد؟
تعامل مردم و مدیران باید دوطرفه باشد. ما خدمت‌گزار مردم هستیم؛ اما این موضوع باید دوطرفه باشد؛ مردم هم باید حال مدیران شهر را رعایت کنند. مردم البته با دقت فراوان، هوای شهرشان را دارند. اینکه یک زباله از پنجره ماشین به بیرون انداخته شود، حداقل بیست،سی‌هزار تومان هزینه به دوش مدیریت شهری تحمیل می‌کند؛ بنابراین این خدمت‌رسانی باید توأمان و دوطرفه باشد تا شهر به خوبی اداره شود که خوشبختانه تا کنون این ارتباطات نیز خوب بوده است.
اگر از شما خواستند به شهردار اصفهــان تــذکـــری دهیــد، این تذکر چـــه خواهد بود؟
اگر قرار باشد به شهردار اصفهان یک تذکر بدهم، می‌گویم خدمت به مردم را فراموش نکنید. در شهرداری دریایی از کار و خدمت به مردم وجود دارد و باید از همه این فرصت‌ها استفاده کرد.
اگر نماینده مجلس بودید، چه می کردید؟
اگر نماینده مجلس بودم، برای طرح های آب فلات مرکزی، برش عدالت‌محوری می‌زدم تا آب به‌طور عادلانه توزیع شود. آب و علاوه بر آن، تولید محصولات کشاورزی هم باید مدیریت شوند تا مشکلات این حوزه حل شود.