.گفتوگو سوپاپ اطمینانی است که اگر در بطن جامعه جریان داشته باشد، از انفجارجلوگیری میکند. یکی از کاستیهای جمهوری اسلامی در فضای فعلی، نبودن فضایی برای گفتوگو و دیده شدن بود. مردمی که جایی برای بروز نارضایتیهای خود نداشتند به خیابانها آمدند و طبق روال تمامی اعتراضات، با حضور دشمنان و منافقان اعتراض به اغتشاش و آسیب به اموال عمومی کشیده شد و صداهای بحق مردم شنیده نشد.رهبر معظم انقلاب آزاد اندشی را اینگونه تعریف کردهاند: «من اعتقاد راسخ دارم به آزاداندیشی؛ منتها آزاداندیشی غیر از ولنگاری است، غیر از اجازه دادن به دشمن است که از دالان آزاداندیشی و آزادعملی بخواهد ضربه بزند.» ایشان بارها در «تشکیل میزگردها و کرسیهای آزاداندیشی در دانشگاهها که بنده مکرر این را تکرار کردهام و تأکید کردهام و توصیه کردهام؛ و خب خیلی پیشرفتی نداشته. چهکسی باید این را بکند؟ [اگر] منتظر باشید که رئیس دانشکده یا معاون فرهنگی یا مانند اینها بکنند، فایدهای ندارد؛ خودتان باید بکنید. در دانشگاهها کرسیهای آزاداندیشی را باید تشکیل بدهید؛ منتها همینطور که گفتم همه این حرکتها باید منضبط باشد؛ با انضباط، با پیشبینی، با مطالعه خوب از سوی افرادی که صاحب ذهن فعال و زبان گویا هستند راه [بیفتد]؛ اینها حتما کمک میکند، تأثیر میگذارد. الان مجموعه دانشجویانی که همراه با تشکلها هستند، درصد بالایی از دانشجوهای کشور نیست. اگر چنانچه شما این کارها را بکنید، این درصد قطعا رشد خواهد کرد. خب دانشجویی که متعهد نباشد یا سرگرم کارهای بیربط باشد، در پیشرفت کشور هیچ تأثیری نخواهد داشت.کسی بیاید و نظر مخالف خودش را هم بگوید؛ منتها شما جوان دانشجوی انقلابی مسلمان ولایی، آن قدرت منطق و قوت استدلال را پیدا کنید که بتوانید قشنگ بروید با خونسردی در مقابل او قرار بگیرید و استدلال او را باطل کنید؛ این خوب است، این درست است. و این امروز ممکن است؛ [شاید] ده سال پیش، دوازده سالپیش، پانزده سال پیش این کار ممکن نبود؛ امروز ممکن است. امروز جوانهایی که در حوزه دیانت فعالیت میکنند و تواناییهای خوب فکری دارند، فراوانند؛ اشکال ندارد. البته یک آداب و ترتیبی دارد؛ یعنی کرسی آزاداندیشی یک ترتیبات و آدابی دارد که باید عقلای مسئولین دستگاهها بنشینند این ترتیب و آداب را که بتوانند درست این کرسیها را هدایت کنند.»شهید بهشتی در بحبوبه جو متشنج سالهای اولیه انقلاب به مرد طرفدار آزاداندیشی شهرت داشت و معتقد بود همه افکار، حتی منافقان، باید بتوانند نظرات خود را بیان کنند. اگر ما برحق هستیم حتما میتوانیم حق را از میان باطل به نمایش بگذاریم.حال این چند روز سخنگوی دولت و یکیدو نماینده مجلس، به تنهایی دارند بار گفتوگو با دانشجو و احیای کرسیهای آزاداندیشی را به دوش میکشند و میان دانشجویانی که موتور محرکه اندیشه و فرهنگ اجتماع هستند، قدم میگذارند و تشنگی آنها را برای گفتن و شنیدن سیراب میکنند.در این گفتوگوها شاهد معدود دانشجویانی بودیم که اندیشه و منطقی برای حرفها و نگاههایشان نداشتند؛ پس برای دیدهشدن شانتاژ و هیاهو را انتخاب کردند و طرف مقابل را به باد فحش و ناسزا گرفتند.این عده هتاک درِ گفتوگو برایشان بسته شده است. مسئولان دانشگاهها باید در قبال رفتارهای هنجارشکنانه دانشجویانشان تدبیری بیندیشند. بهراستی دانشجویی که اینچنین بیشرمانه بیادبی خود را فریاد می زند و از بیتالمال برای کسب علم ارتزاق میکند، تأثیرش بر پیشرفت و تعالی کشور چقدر است؟
راهحل برونرفت از تنشهای اجتماعی
مادامی که فضای گفتوگو مهیا نشود بسیــاری از گــرههــا بسته باقی میماند و افرادی که بینش و تحلیل عمیقی ندارند یا دچار سوءبرداشت میشوند یا بهدلیل غلبه احساسات، با موج افکار عمومی همراه میشوند.
-
لیلا کرامتی نیا
روایتنویس
